RSS

Category Archives: Story (มนต์รักน้ำมันงา)

มนต์รักน้ำมันงา 8 ตอน (จบแล้วค่ะ)

[Fic] มนต์รักน้ำมันงา: Ep7 มนต์รักน้ำมันงา Part2

มนต์รักน้ำมันงา Part2

 

เฮซองรีบเม้มปากตัวเอง

คังตะหัวเราะในความเป็นเด็กของเพื่อนรัก

นายนี่น่ารักจริงๆเลย ฮ่าๆ

เฮซองรีบคีบหมูยัดปากเพื่อน

อ่ะ กินเยอะๆเลย จะได้ไม่ต้องพูดมาก

พอแล้ว!!! ฉันกินไม่ทันแล้วนะ

คังตะเอามือรั้งมือของเฮซองที่พยายามจะยัดหมูใส่ปากของเขา

มีความสุขกันจังนะ!!! >.<

อ้าว เอริค!  คังตะหันมาทัก ทั้งที่มีหมูอยู่เต็มปาก

นายมาทำอะไร? เฮซองถาม

แล้ว…

ทำไมนายไม่รู้จักกดกริ่งห๊า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ฉันเอายามาให้คังตะน่ะ

เอริควางยาลงบนโต๊ะ แล้วเดินหิ้วกระเป๋าเข้าไปในห้องของเฮซอง

(เอาอีกละ มันเนียนอีกแล้ววววว )

เฮ้ย!!!!!  นั่นมันห้องฉันนะ!!!!!!!!!!

เฮซองรีบวางตะเกียบวิ่งตามเอริคเข้าไป

คังตะได้แต่ยิ้มขำๆ พวกนายไม่เคยเปลี่ยนเลยจริงๆ

เอริค!!!   นายมาทำอะไรในห้องฉันเนี่ย!!!

เอริคหยิบของออกมาจากกระเป๋าวางในห้องของเฮซอง

ตุ๊กตาชินจัง ~

ผ้าเช็คตัว

ชุดนอน!!!

แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำต่อ

นี่!!!   เฮซองยังโวยวายตามเอริคเข้าไป

เอริคจัดแจงวางแปรงสีฟัน แก้วน้ำ ยาสีฟัน และอุปกรณ์ต่างๆในห้องน้ำ

นี่มันจะมากไปแล้วนะ   นายเอามาทำไมเนี่ย!!!

เอริคหันไปปิดประตูห้องน้ำก่อน

ชู่ว!!! เอริคยกนิ้วแตะปากเฮซอง

ทำไมนายต้องเสียงดังใส่ฉันด้วย

เอริคมองเฮซอง ตาแป๋ว

ก็เอาของใช้ส่วนตัวของฉันมาแล้วไง นายจะได้ไม่ต้องบ่นอีก

เอริคยังหันไปจัดของต่ออย่างเพลิดเพลิน

อันนี้… วางตรง… (กำลังใช้จินตนาการอย่างหนักในการจัดวาง)

เฮซองเท้าเอวยืนมองเพื่อนตัวแสบ อารมณ์เริ่มเดือดปุดๆ

เอริคจัดของจนพอใจแล้ว หันมาเจอ…

เจ้าของห้องยืนกอดอกมองเงียบๆ

[เอาล่ะสิ ~ อาร์ทตัวแม่ งอนซะแล้ว]

เสร็จแล้ว ^ ^” แหะๆ

ออกไปกันเถอะ!

เฮซองยังยืนนิ่งเงียบ

งั้น…

เอริคจูงมือเฮซอง ไปกันเถอะ!

เฮซองดึงมือกลับ นายเอาของๆนายกลับไปด้วย!!!

เอริคเป็นฝ่ายเงียบบ้าง

ทั้งคู่เงียบอยู่สักพัก

นายเป็นอะไรไป? เอริคเป็นฝ่ายเริ่มพูดก่อน

[เพราะคังตะใช่มั้ย?  ]

เฮซองหลบหน้าไม่พูดด้วย

เอริคหันมาสบตากับเฮซอง

ไม่ว่าเฮซองจะหันหน้าหนีไปทางไหน

เขาก็ยังไม่ลดละ

นี่!!! นาย!!!    เฮซองเริ่มจะวีน

เอริคยังจ้องหน้าเฮซองตาแป๋ว

มองอะไรเล่า!!!   เอาของนายกลับไปเลยนะ!!!

เอริคเดินเข้าไปหาเฮซอง ใกล้เข้าไปเรื่อยๆ

เฮซองค่อยถอยหลังจนหลังชิดกับประตูห้องน้ำ

เอริคยังคงเดินเข้าไป ใกล้เข้าไปอีก …

(โอ๊ะ   หลังพิงฝาซะแล้ว   แต่ฉันจะยอมไม่ได้)

เอริคยังคงจ้องเฮซองอยู่อย่างนั้น

เฮซองเริ่มรู้สึกร้อน

(ทำไมอยู่ๆก็รู้สึกประหม่านะ >.<)

(มันจะจ้องอะไรนักหนาฟระ!!! >.<)

เฮซองมองหน้าเอริค อย่างไม่เกรงกลัว

แต่แล้ว…

อยู่ดีๆ เฮซองก็เม้มปากตัวเอง

ฮ่าๆ เอริคหลุดขำออกมา

[สงครามประสาทยุติสักที]

นายทำอะไรของนาย

เฮซองยังคงเม้มปากตัวเอง

ก็ปากมันเจ่ออ่ะ

ไหน… ดูมั่งสิ

ม่ายยยยยย!!!

เฮซองยังเม้มปากตัวเอง

เอริคจับคางของเฮซองไว้

ไหนดูหน่อยสิ

ไม่เอามันน่าเกลียด!!! >.<

ฮ่าๆ เอริคเห็นริมฝีปากบางๆของเพื่อน   บวมเจ่อขึ้นมา

ก็เพราะนายนั่นแหละ!!! จะไม่ให้ฉันโมโหได้ยังไง >.<

ไม่ต้องมายุ่งเลย!!!   เฮซองสะบัดหน้าหนี

เอริคสวมกอดเฮซอง

ฉันขอโทษจริงๆนะ   ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเป็นแบบนั้นนะ

เฮซองยังทำปากจู๋ งอนนิดหน่อย

อันที่จริง… ปากนายเจ่อแบบนี้ก็ … sexy ดีออก

เฮซองรีบเม้มปากทันที

( อย่าคิดอะไรบ้าๆนะเฟร้ย!!!!  )

เอริคได้ที แกล้งเพื่อน

นายคิดอะไรอยู่เหรอ?

เอริคยิ้มกรุ้มกริ่ม เหมือนจะคาดเดาได้ว่าเฮซองคิดอะไรอยู่

เฮซองเห็นท่าไม่ดีพยายามจะดันประตูออกไป

เอริคยิ้มขำๆ (ประตูมันต้องเปิดเข้ามา  )

นี่นายคิดว่าฉันจะทำอะไรเหรอ?

หรือว่า… นายคาดหวังให้ฉันทำอะไรแบบนั้นใช่มั้ยล่ะ?

ป้าบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!   ไอ้บ้า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เอริคอ้าปากค้าง มองหน้าเฮซองงงๆ (นี่นายตบฉันทำมั้ยยยยยย  )

เฮซองเปิดประตูออกมาเจอคังตะพอดี

เฮซองวิ่งหายไป

คังตะมองตามเพื่อนงงๆ หันมาดูในห้องน้ำ

เอริคยืนจับแก้ม น้ำตาซึม

พวกนายทะเลาะอะไรกันอีกอ่ะ?

เอริค หันไปเก็บของๆตัวเองลงกระเป๋า

ใจเย็นสิ เดี๋ยวฉันไปคุยกับเฮซองให้นะ

คังตะตามเฮซองไป

เฮซองงี่~

เฮซองซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม

คังตะเปิดผ้าห่มออกมา

เจ้าชายน้อยนอนส่องกระจกดูริมฝีปากเจ่อๆของตัวเองอยู่

นายทะเลาะอะไรกันอีกล่ะเนี่ย

ก็… เฮซองยังคงหน้าแดง

ก็…

หือ?

คังตะมองหน้าเพื่อน

ทำไมนายต้องหน้าแดงด้วยเนี่ย ฮ่าๆ

เฮซองเม้มปาก ก็ปากมันเจ่ออ่ะ

เจ่อแล้วไง… ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่นา

เอริคล้อนายเหรอ?

ป่าววววว….

อ้าว? (แล้วทะเลาะกันเพราะอะไรล่ะ – -“)

เอริคบอกว่า มัน….

มัน…

มัน Sexy  >.<

เฮซองเม้มปากอายๆ

เอาหมอนปิดหน้าตัวเองนอนไม่รู้ไม่ชี้

ฮ่าๆๆ เรื่องแค่นี้อ่ะนะ?

นายก็ห้ามคิดอะไรบ้าๆนะ!!!

เฮซองเอามือปิดปากตัวเอง

ดูเอริคเสียใจมากนะ เห็นเก็บของจะกลับบ้านแล้ว

ก็ดีแล้วนี่นา… เฮซองยังนอนไม่รู้ไม่ชี้

เฮซองงี่~ ไม่น่ารักเลยนะ

ไปปรับความเข้าใจกันก่อนเร็ว!!!

คังตะดึงเฮซองให้ลุกจากเตียง

เฮซองลุกขึ้นมาอย่างอิดออด

คังตะดันเฮซองออกมาจากห้อง

เอริคกำลังจะกลับพอดี

เอริค! อย่าเพิ่งกลับสิ!   จริงๆแล้ว เฮซองอยากให้นายอยู่ด้วยนะ

เฮ้ย!!!   ฉันไม่ได้บอกสักหน่อย!!!

เฮซองเอาศอกกระทุ้งเพื่อน

ไปตกปลากันนะ

เฮซองบอกว่านายชอบไปตกปลาไม่ใช่เหรอ?

เฮซองงี่เล่าให้นายฟังด้วยเหรอ?

อืม~

บ่ายนี้ฉันต้องไปเข้าเวรแล้วล่ะ

ฉันกับเฮซองงี่ไปตกปลากันประจำเลยล่ะ

ไว้วันหลังจะพาไปก็แล้วกันนะ

(ได้ทีล่ะ… โม้เชียวนะ)

แล้วนายยังไม่กลับค่ายฝึกเหรอ?

มันเป็นวันหยุดของฉันน่ะ

คังตะสวมกอดคอเฮซองจากด้านหลังยืนส่งเอริค

งั้นก็… ขอให้โชคดีนะ

ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเฮซองเอง

นายไม่ต้องห่วง

คังตะยิ้มหวาน โบกมือบ้ายบายเอริค

เฮซองอยู่ในอ้อมกอดของคังตะ ยืนมองเอริค ไม่พูดอะไร

คังตะคว้ามือเฮซองขึ้นมาบ้ายบายเอริค

[ฉันขอโทษนะ]

เอริคมองเฮซอง รู้สึกเจ็บปวด

[[ นายจะไม่พูดอะไรเลยใช่มั้ย?  ]]

เอริคหันหลังกลับไป ประตูค่อยๆปิดลง

เอริคหันกลับมามอง

เพื่อนรักที่ยืนนิ่งอยู่ในอ้อมกอดของคังตะ

[เอริคอ่า~  ฉันขอโทษ]

[จบยกที่ 3 แพ้น็อคไปแล้วค่ะ  ]

มินิซี่รี่ย์มนต์รักน้ำมันงาจบแล้วนะคะ จบกันตรงนี้ดีกว่า

น้ำมันงาปากแข็ง(เจ่อ) กับ หมูใจน้อย

” ถึงผมจะไม่ค่อยชอบหมู แต่ผมชอบเวลามันคลุกอยู่ในน้ำมันงา เพราะผมหลงใหลน้ำมันงามาก ”

” ถึงผมบางครั้งผมจะไม่ชอบน้ำมันงา (มันเรียกผมว่าหมู!) แต่ผมก็ขาดน้ำมันงาไม่ได้
เพราะน้ำมันงาทำให้ผมดูน่าหลงใหล (น่าหม่ำ) ในสายตาของใครบางคน “

Advertisements
 

Tags:

[Fic] มนต์รักน้ำมันงา: Ep7 มนต์รักน้ำมันงา Part1

มนต์รักน้ำมันงา Part1

 


กริ้ง . . .

กริ้ง . . .

กริ้ง . . .

ชิ~ ทำไมฉันต้องรับสายนายด้วย

คิดว่าโทรเรียกให้ฉันไปหา

แล้วฉันต้องไปหานายด้วยงั้นเหรอ!

ไม่มีทาง!

ฉันจะไม่ขึ้นไปหานายอีกแล้ว!

เอริคคว้าหมอนมาอุดหูไว้ไม่อยากได้ยินเสียงโทรศัพท์

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นมา~

เบอร์ใครเนี่ย? – -”

อ่อ คงเป็นเบอร์คังตะสินะ >.<

เอริควางโทรศัพท์ลงไม่สนใจ

เอริคไม่ยอมรับสายอ่ะ?

ฉันบอกนายแล้วว่าไม่ต้องไปสนใจหรอก

ถ้ามันอยากมา ก็มาเองล่ะ

กับเอริค… พวกนายสนิทกันแล้วใช่มั้ย?

เขาคงมาเล่นเป็นเพื่อนนายบ่อยๆสินะ

ไม่น่าล่ะ นายไม่ค่อยโทรหาฉันเลย

เฮ้~   อย่างอนสิ . . .

เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นหรอกนะ

ฉันงานยุ่งมากอ่ะ

ถึงไม่ได้โทรหา แต่ฉันก็คิดถึงนายเสมอนะ

เฮซองกอดเพื่อนรักแน่น

นายจะกอดฉันอยู่แบบนี้เหรอ?

อือ~

ฉันจะกอดนาย … จนกว่านายจะหายงอนฉัน   ดีมะ?

คังตะเริ่มยิ้มออก…

ถึงฉันจะไม่ได้โกรธนาย… แต่ก็อยากให้นายกอดฉันแบบนี้ตลอดไปนะ

ว่าแต่…

เราจะไม่ชวนเอริคมากินข้าวจริงๆเหรอ?   (พระเอกสุดๆ)

– -” ก็ดูมันสิ! นายโทรไปมันก็ไม่ยอมรับสาย

เฮซองงี่ ลองโทรไปชวนแทนฉันหน่อยสิ

ก็ได้!

เฮซองหยิบโทรศัพท์มือถือมาส่งเมสเสส

[ ข้อความใหม่ ]

เอริครีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดู

ไอ้หมูอ้วน   มากินข้าวเดี๋ยวนี้!!!!!

อย่าลีลา เข้าใจมั้ย!!!

ชิ~ ฉันไม่ไปเด็ดขาด

>.< หิวจัง~

คังตะกินข้าวกันเถอะ ฉันหิวแล้วอ่ะ

แล้ว…

ช่างมันเถอะ

เฮซองงี่แบ่งไว้ให้เอริคสิ

ทำไมฉันต้องทำด้วยล่ะ!!!   เฮซองยังโวยวาย

เดี๋ยวฉันทำเองก็ได้

คังตะลุกไปตักข้าวใส่ชาม

เฮซองคีบหมูน้ำมันงาโปะลงไป

พลางดูดนิ้วที่เปื้อนน้ำมันงาไปด้วย

เฮซองงี่ใส่อีกนิดสิ

มันอ้วนจะแย่แล้วนะ

อ่ะๆ ใส่อีกก็ได้   (ทำไมนายต้องให้ฉันทำนู่นทำนี่ด้วยนะ)

ทำไมนายต้องไปห่วงเอริคด้วย

พวกนายชอบทะเลาะกันแบบเด็กๆอยู่เรื่อย

ฉันรู้ว่านายอยากชวนเขามา

อ่ะ เสร็จแล้วใช่มั้ย? เฮซองงี่ เอาลงไปให้เขาสิ

ไม่มีทาง!!!

เฮซองงี่~

ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ไป

ไม่ไป [หิว  ]
ไป

ไม่ไป [หิวจัง  ]

ไป

ไม่ไป [หิวจังเลย  ]

ไป [ยอมๆเขาหน่อยก็ได้มั้ง  ]

ไม่ไป [ไม่ได้   เราต้องไม่เห็นแก่กิน!!!]

ไป [หิว~~~~~~~~~~~~~~  ]

ไม่ไป [เอริค นายต้องทำได้สิ   เข้มแข็งเข้าไว้!]

เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น . . .

เฮซองงี่!!!!

เสียงกริ่งดังแล้วเงียบไป …

เฮ้ย …   เอริครีบวิ่งไป
รีบเปิดประตูออกไป

เฮ…!!!

คังตะหันหลังกลับมาตามเสียงเรียก

อ้าว! ฉันนึกว่านายไม่อยู่บ้านซะอีก

เอริคยังคงชะเง้อมองหาอะไรบางอย่าง

นายมีอะไรเหรอ?

เฮซองงี่ให้ฉันเอาข้าวมาให้นาย

คังตะยื่นชามข้าวที่โปะหมูน้ำมันงาเต็มไปหมด

เอ่อ… คือหน้าตามันอาจไม่ค่อยสวยนะ

ขอบใจนายมากนะ   นี่แหละฝีมือเฮซองงี่

ถ้าไม่พอก็ขึ้นไปเอาเพิ่มนะ ฉันไปล่ะ

อือๆ ขอบใจนายมากนะ

 

 

 

เอริครับข้าวชามโตมาอย่างดีใจ

กินล่ะนะ

คังตะ ทำไมนายต้องทำแบบนี้ด้วยนะ >.<

เอริคลุกไปหายาในตู้

อ่า~ มีจริงๆด้วย

(แม่ผมน่ารักมะ? เตรียมทุกอย่างไว้พร้อมเสมอเลย)

คังตะมากินข้าวเร็วๆ ฉันหิวแล้ว!!!

เอริคฝากขอบคุณนายด้วย

มากินข้าวกันเถอะ (ทำเป็นไม่สนใจ)

ปากนายยังเจ็บอยู่มั้ยอ่ะ? บวมเป่งเลย

นิดหน่อยน่ะ คังตะยิ้ม แต่ปากนายก้บวมเหมือนกันนะ

หา~ จริงง่ะ

ฮ่าๆ เอาน่า ปากเจ่อนิดๆ sexy น่าจูบจะตาย

เฮซองแทบสำลักข้าว >.<

นายอย่ามาจ้องปากฉันนะ!!!

 

 

Tags:

[Fic] มนต์รักน้ำมันงา: Ep6. Tom & Jerry

มนต์รักน้ำมันงา: Tom & Jerry


อี๋~ เฮซองง่า!!!!!!!!!!!

เฮซองแลบลิ้นพยายามจะเลียหน้าเอริคบ้าง

ฮ่าๆๆ นายก็ลุกสิ!!!

เฮซองยังพยายามจะเลียหน้าของเอริค

ก็มันลุกไม่ขึ้นอ๊ะ!!!!!!!!!!

[ทำไมฉันต้องกลัวเฮซองงี่ด้วยนะ]

เฮซองพยายามเอาแขนดันตัวเอริคออกไป แต่เอริคก็พยายามม้วนตัวทับเฮซองไว้

ทั้งสองยังคงกลิ้งไปมาเหมือนเด็กๆ

ฉันมาแล้ว!!!!!!!!!! เฮซองงี่~

คังตะ!!!

เฮซองโผล่หัว(ผมชี้ยุ่งเหยิง) ขึ้นมาจากข้างเตียง

นายไปทำอะไรตรงนั้นน่ะ?

ไม่มีอะไร ^ ^ ~

งืม~~ อืม~~ ง่า~~ อ๊า~~~~

เสียงอู้อี้ๆ ดังมาจากใต้ผ้าห่ม

แขนของเฮซองยังล็อคม้วนผ้าห่มไว้

เอริคยังคงดิ้น พยายามจะสลัดตัวเองออกจากผ้าห่ม

ทำไมนายหายไปนานจัง?

นายคิดถึงฉันเหรอ? ^ ^

ใช่!!! ฉันคิดถึงนายมากกกกกกเลย

วัตถุใต้ผ้าห่มดิ้นแรงกว่าเดิม เฮซองเอาแขนล็อคผ้าห่มแน่นขึ้น

ฉันหาน้ำมันงาไม่เจออ่ะ เลยขับรถออกไปซื้อมาให้นายใหม่

ขอโทษนะ~ ที่ทำให้นายต้องลำบากเพราะฉัน – -”

เฮซองขอบคุณคังตะอย่างสุดซึ้ง
รู้สึกเกรงใจและขอโทษแทนเพื่อนตัวแสบ

ฉันรู้ว่านายขาดมันไม่ได้เลย น้ำมันงาเนี่ย ฮ่าๆ

ไม่จริงหรอก ฉันขาดเพื่อนอย่างนายไม่ได้ต่างหากล่ะ ^ ^

[จะหวานกันอีกนานมั้ย!!!!!!!! >.<]

[ฉันยังอยู่ในนี้นะ!!!!!!!]

แล้วทำไมยังนั่งอยู่ตรงนั้นล่ะ?

ไปกันเถอะ ฉันก็หิวแล้วนะ~ คังตะทำเสียงอ้อน

จ้า~ เดี๋ยวฉันตามไป~

นายซ่อนอะไรไว้น่ะ? คังตะสงสัย

ไม่มีอะไร ^ ^” เฮซองยกมือขึ้นมาให้เพื่อนดู

เมื่อกี้เห็นหนูตัวใหญ่มันวิ่งเข้ามา ฉันเลยเข้ามาดู
จับได้จะโยนมันทิ้งออกไปไกลๆเลย หึๆ

แล้วตอนนี้มันอยู่ไหนล่ะ?

อยู่นี่ไง!!!

จับได้แล้ว!!!

เอริคโผล่หัวออกมาจากผ้าห่มได้แล้ว รีบคว้ากอดเฮซองไว้

เอริคชิงจุ้บที่แก้มของเฮซอง โดยไม่ได้แคร์สายตาคนอื่นที่จับจ้องอยู่

[คิคิคิ ….]

เฮซองหันมาค้อนด้วยสายตา

เฮซองเอามือถูแก้มตัวเอง

ถ้าแก้มฉันเป็นสิวขึ้นมาจะทำไง ห๊า!!!

เฮซองทำเป็นโวยวายแก้เขิล

เอริคยังทำเนียนเอาหัวซบไหล่เฮซอง

แมวที่รักของช้านนนนนนนนน~

เอริค! นายก็เป็นไปกับเขาด้วยเหรอ?
เล่นอะไรเป็นเด็กๆ คังตะส่ายหัวหน่ายๆ

มารับเค้าหน่อยสิ~

เฮซองยื่นมือ ส่งสายตาอ้อนคังตะ

นายก็ลุกมาเองสิ – -” คังตะทำไม่สนใจ

ก็หมูนี่มันทับฉันอยู่อ๊ะ!!!

คังตะอดหัวเราะออกมาไม่ได้

โอเคๆ เด็กน้อย~ ฉันมาละ

คังตะช่วยพยุงดึงเอริคลุกขึ้นมาทั้งก้อนผ้าห่ม

แล้วยื่นมือให้เฮซอง ช่วยดึงเฮซองขึ้นมา

โอ๊ะ!! ขาฉันชาหมดแล้ว >.<

เฮซองเซ คังตะรีบพยุงเพื่อนไว้

เอริคมองด้วยความหมั่นไส้
และขาของเขาก็ไวกว่าความคิด

คังตะสะดุดขาเอริคหงายหลังพร้อมกับดึงเฮซองล้มลงมาด้วย

โอ๊ะ!!! หัวของเฮซองเกือบจะกระแทกกับคังตะเสียแล้ว

เฮซองมองคังตะหน้าแดง

(วันนี้มันวันบ้าอะไรนะ T.T ฉันเกือบต้องจูบกับผู้ชาย 3 ครั้ง)

แล้ววัตถุก้อนใหญ่ในห่อผ้าห่มก็ยังสร้างความวุ่นวายไม่เลิก

เอริคพยายามรีบสลัดตัวเองออกจากผ้าห่ม [ที่เขาม้วนด้วยตัวเอง – -“]

[นี่นาย!!! อย่ามายุ่งกับเฮซองงี่ของช้านนนนนนะ]

แต่ชายผ้าห่มโดนใครเหยียบไว้ไม่รู้ เอริคจึงล้มตามเฮซองลงมาไม่เป็นท่าเลย >.<

อั๊ก!!!

ปากของเฮซองกระแทกปากของคังตะอย่างจัง >.<

[อิป๋าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!]

เอริค!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ซองตวาดเพื่อนเสียงดัง >.<

เอริคตกใจ รีบกลิ้งตัวเองจนหลุดจากผ้าห่ม

เอริครีบเข้ามาหาเฮซอง

นายเป็นอะไรหรือเปล่า?

เอริคคว้าหน้าของเฮซองหันมาที่เขา

อ๊ะ~ เลือด! ปากนายมีเลือดออก!!!

เฮซองขมวดคิ้ว – -”

นี่ไม่ใช่เลือดช้าน!!!

คังตะ!!! นายเจ็บหรือเปล่า?

เฮซองหันกลับไปหาคังตะ

เอามือกุมหน้าคังตะไว้

มองด้วยความเป็นห่วง

คังตะค่อยๆลุกขึ้นมา มึนๆ

เฮซองปากนายก็มีเลือดนะ! คังตะตกใจ

ขอโทษนะ~ คังตะเอานิ้วแตะที่ริมฝีปากของเฮซอง รู้สึกเสียใจ

คนโง่~ นี่มันเลือดของนายนะ T.T

ฉันขอโทษนะ~  T.T  เฮซองมองเพื่อนรักอย่างซึ้งใจ

เอริค… นั่งหงอย

เขารู้สึกผิดอยู่ในใจ แต่ก็พูดออกมาไม่ได้

อยากหายตัวไป …

… ในตอนนี้ …

เด็กโง่~ นายร้องทำไมล่ะ?

คังตะหัวเราะออกมา ในความอ่อนไหวของเพื่อน

เอริคเดินหงอยออกมาจากห้องของเฮซอง

[ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย!!!!!!!]

[ฉันน่าจะไปตั้งนานแล้ว…]

[มัวทำอะไรอยู่ที่นี่ …]

[เอริค … นายมันโง่!!!]

[ ริอาจรักเจ้าแมววายร้ายได้ยังไง!!! Y.Y ]

[หมดยกที่ 2]

 

Tags:

[Fic] มนต์รักน้ำมันงา: Ep5. หนอนผ้าห่ม

 

มนต์รักน้ำมันงา: หนอนผ้าห่ม


[ คิคิ … ]

[ คิคิคิ … ]

เอริค มุน นอนกลิ้งอยู่บนเตียง   คิดอะไรอยู่เพียงลำพัง

[ คิคิคิคิ … ]

เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามา เรื่อยๆ

ฮึ้บ~

ท่าอำพรางตัว !!!

เอริคค่อยๆหมุนตัวเองพันกับผ้าห่มจน…

ตุ๊บ!!!     อ้า … (ก) >.<

[ไม่ได้นะ เราจะแหกปากไม่ได้!!!]

นี่มันห้องฉันนะ   นายกลับไปนอนห้องนายเสะ!!!!!!!!!

??????

อ้าว?

บนเตียงมีแต่ความว่างเปล่า

หึๆ (เสร็จฉันล่ะ)

มันหายไปไหนนะ   เมื่อกี้ก็มาทางนี้นี่นา~

[คิคิคิ ….]

ย้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เฮซองกระโดดทับม้วนผ้าห่ม ที่นอนอืดอยู่ข้างเตียง

ยังเงียบ ~

ย้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เฮซองกระโดดทิ้งศอกอีกครั้ง
(แบบมวยปล้ำ ^ ^)

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คราวนี้มีเสียงด้วยแฮะ

ฮ่าๆๆๆ

เอริคโผล่หัวออกมาจากม้วนผ้าห่ม

โอ้ย!!!   เฮซองง่า!!!!!

โผล่หัวมาแล้วเรอะ!!!

Side Head Lock!!!!!

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เฮซองเอาแขนล็อคหัวกลมๆของเพื่อนตัวแสบไว้

ฮ่าๆๆๆๆๆๆ   (เริ่มสนุก)

เอริคพยายามดิ้นให้หลุด แต่ตัวพันกับผ้าห่มแบบนี้ ทำยังไงดีล่ะ?!?

เอริคอาศัยน้ำหนักตัวที่มากกว่าเฮซอง(มากๆ) ดันเฮซองจนหงายหลัง

ตาฉันมั่งล่ะ!!!

อ้ากกกกกกก!!!

หมูน้ำมันงาซึ่งตอนนี้กลายมาเป็นหนอน(ยักษ์)ผ้าห่ม – -”
กระดึ้บตัวมาทับเฮซองแบนอยู่ที่พื้น

โอ้ย   นายนี่ตัวหนักชะมัดเลย ลุกเดี๋ยวนี้นะ!!!

ฮ่าๆๆๆ นายยอมแพ้แล้วล่ะสิ

ไม่มีทางเว้ย!!!!!!!

เฮซองพยายามจะลุกด้วยตัวเองแต่…

เอริคขยับตัวเองมาทับร่างเฮซองไว้ไม่ให้ดิ้นไปไหน

(น้ำหนักหมู + ผ้าห่ม) >.<

โอ้ย!!! ไอ้หมูอ้วน!!!   นายต้องลดน้ำหนักแล้วนะ!!!

หมูอ้วนเหรอ!!!!

เอริคเอาหัวมนๆของเขาโขกหัวเพื่อนตัวแสบ

โอ้ย!

เรียกฉันว่าหมูเหรอ!!! นี่ๆๆๆ

เอริคพยายามเอาหัวเคาะหัวเฮซองเบาๆ

เฮซองพยายามเอามือจับหัวเอริคไว้ แต่ ….

พรึ้บ!!!!

มันลื่นอ่ะ!!!!

เฮซองใช้ฝ่ามือดันหน้าเอริคแทน

เฮ้ยขาฉันเริ่มชาแล้วนะ ลุกสิ!!!

เอริคเอาแต่หัวเราะ

แขนฉันก้ชา แต่…

ฉันลุกไม่ขึ้นอ่ะ ฮ่าๆๆ

ไอ้หมูเอ้ย!!!!!!!!!!!!!

นายว่าฉันเเป็นหมูอีกแล้วนะ!!!   (คำนี้มันสะกิดใจ)

นี่แน่ะๆ   เอริคพยายามโจมตีด้วยศีรษะอีกครั้ง

เฮซองเอามือดันหน้าเอริคไว้

แต่…

ใกล้มาก ….

หน้าทั้งคู่ใกล้กันมากจนรู้สึกได้ถึงลมหายใจหอบของอีกฝ่าย

เอริคยิ้มเหมือนจะนึกอะไรได้ ^ ^*

หึ หึ หึ

คังตะ!!!   ช่วยด้วย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เอริคค่อยๆแลบลิ้นออกมาจะเลียหน้าซาลาเปาขาวๆ

เฮซองหลับตาปี๋ >.<

เฮ้ย!!!!!!   ไม่เอานะ   สกปรก!!!!!!!!!!!

ช่วยด้วย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ฮ่าๆๆๆ   นายไม่รอดแน่   ฮ่าๆๆๆๆ

ว่าแล้วเอริคยังคงแลบลิ้นออกมาแกล้งเพื่อน >.< อย่างสนุกสนาน

คังตะ!!!!!!!!!!!!! ช่วยด้วย!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เฮ้!!! นี่นายหยุดเรียกเขาสักทีได้มั้ย!!!

เอริคเริ่มหงุดหงิด

เฮซองมองหน้าเอริคงงๆ

(เป็นอะไรของมันอีกนะ?  )

เอริควางหัวซบลงข้างๆไหล่เพื่อนรัก

เงียบ ….

ฉันมีอะไรสู้เขาไม่ได้ตรงไหน?

[ทำไมนายถึงรักแต่เขา… T.T]

เอริคยังซึม …

เฮซองแอบยิ้มขำๆ

นี่! เฮซองเอามือเขกหัวเอริค

จะลุกได้รึยัง? ไม่ต้องมาทำซึม   ฉันเริ่มหายใจไม่ออกแล้วนะ!!!

เอริคยังทำปากแหลมงอนไม่รู้ไม่ชี้นอนซบไหล่เพื่อนอยู่อย่างนั้น

[ขอฉันอยู่ใกล้ๆนายแบบนี้อีกหน่อยนะ >.<]

นี่!!! ไม่ยอมลุกจริงๆเหรอ?

หึ~ เอริคส่ายหัวไปมา

[ถ้าลุกขึ้นก็ลุกไปนานแล้ว – -“]

เฮ้ย!!!   นายจะทำอะไร!!!

เฮซองยกศีรษะตัวเองขึ้นมาใกล้ๆหน้าของเอริค

ใกล้… เข้าไปอีก …

แววตาเจ้าเล่ห์ยิ้มให้เขาอย่างร่าเริง

สายตาแบบนี้ ไม่ใช่เรื่องดีแน่!!!   เอริคคิดอย่างนั้น

คังตะ!!!!!!!!!!!!! ช่วยฉันด้วย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Tags:

[Fic] มนต์รักน้ำมันงา: Ep4. น้ำมันงาของฉัน

มนต์รักน้ำมันงา: น้ำมันงาของฉัน

เฮซองนั่งมองหมูอ้วนของเขาสักพัก

หวนคิดถึงเรื่องเก่าๆ แล้วอมยิ้ม

รู้สึกเหมือนมันเพิ่งผ่านเมื่อวานนี้เอง

เขาและเพื่อนๆผ่านเรื่องราวมามากมาย

เสียงหัวเราะและน้ำตา

นี่เจ้าหมูอ้วน! นาย …

เฮ้ย!!!

นี่นายหลับอีกแล้วเหรอเนี่ย! – -”

เฮซองเอาหมอนอิงหนุนหัวให้เอริคแทนตักของเขา

เฮซองลุกไปในครัวลงมือทำอาหารต่อ

หิวชะมัดเลย ~ >.<

ติ้งต่อง ………………..

เสียงออดดัง

เอริค! นายไปเปิดประตูให้หน่อยสิ!

หือ~ เอริคงัวเงียลุกจากโซฟา

ค่อยๆเดินย้วยไปเปิดประตู พร้อมกับหาวฟ้อดใหญ่

เฮ้~ เอริค อันย้อง!!!!!!!

แขกผู้มาเยือน ที่เขาไม่ได้เจอเสียนาน

สวมกอดเอริคแน่น

เอริคยังยืนงุนงง [หมูเพิ่งตื่น]

อือ… อันยอง…

นายสบายดีเหรอ?

อืม. . . [ยังไม่ตื่นจริงๆ]

แล้ว ….

เฮซองของฉันล่ะ!

[เฮซองของฉันต่างหากเล่า!!!]

เอริคใครมาอ่ะ?

เฮซองกำลังง่วนอยู่กับกระทะ ตะเกียบ และ …

น้ำมันงาของฉันหายไปไหน???

นายควรเลิกกินน้ำมันงาได้แล้วนะ ^ ^

คังตะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เฮซองปิดเตา แล้วเข้ามาโผกอดเพื่อนรักกกกกกกกกกกกก

เฮซองหอมแก้มเพื่อนฟ้อดใหญ่

ฮ่าๆๆ ไหนดูสิ นายเป็นไงมั่ง

ล่ำขึ้นนะเนี่ย แต่ดูเข้มๆ แมนๆ ดีนะ

เอริคได้แต่อึ้งยืนมองอยู่ด้านหลังคังตะ

[หอมแก้ม >.< ทำงี้ได้ไงอ่ะ]

ผมนายยาวมากเลยนะ เมื่อกี้เห็นด้านหลัง ฉันนึกว่าผู้หญิงซะอีก

ไอ้บ้า!!! ซองตีแขนเพื่อนแก้เก้อ

นายกินอะไรมารึยัง? ฉันกำลังทำอะไรกินพอดี

งั้น ให้ฉันช่วยนะ ^ ^

ฉันไม่ได้กินข้าวฝีมือนายนานแล้วเหมือนกัน

ได้สิ ^ ^

งั้น… นายช่วยหาน้ำมันงาให้ฉันหน่อยสิ

หมดแล้ว!!! นายทำหกหมดแล้วไง

เอริคตะโกนบอกอย่างหงุดหงิด

คังตะมองขวดน้ำมันงาในถังขยะ

ฮ่าๆ มันหมดแล้วนะ

เออ ฉันลืมอ่ะ – -”

ฉันกลับล่ะนะ!

เอริคพยายามเรียกร้องความสนใจแต่ไม่มีใครสนใจ

คังตะ นายดูนี่สิ หัวฉันโนด้วยล่ะ

ไหน?

เฮซองหันหน้ามาชี้ที่หน้าผากตัวเองให้เพื่อนดู

ไปทำอะไรมาอ่ะ

หัวโขกกับเอริคอ่ะ T.T [ฟ้องๆ]

คังตะเป่าที่หน้าผากเฮซองเบาๆ แล้วจุ้บเบาๆทีนึง

เพี้ยง~ เดี๋ยวก็หายนะ ^ ^

เฮซองยิ้มหวาน ขอบใจนะ

เอริคยืนอึ้ง

[ ทีฉันล่ะ โดนตบ – -” ]

มองทั้งคู่ทำอาหารอย่างมีความสุข

[ บาดตา บาดใจ ]

[ เฮซองง่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ]

เฮซองงี่~

หืม~ อะไร

งั้นฉันกลับล่ะนะ?

จะกลับแล้วเหรอ?

[[[ อยู่กินข้าวกับฉันก่อนสิ ]]]

อืม …….. เฮซองเงียบไป เหมือนอยากถามอะไรบางอย่าง

[[[ อยู่กินข้าวกับฉันก่อนสิ ]]]

[[[ อยู่กินข้าวกับฉันก่อนสิ ]]]

[[[ อยู่กินข้าวกับฉันก่อนสิ ]]]

นายมีอะไรรึเปล่า?  เอริคถามกลับ

[[[ อยู่กินข้าวกับฉันก่อนสิ ]]]

[[[ อยู่กินข้าวกับฉันก่อนสิ ]]]

ไม่เป็นไร นายกลับไปเถอะ

[[[ T.T ใจคอนายจะไม่ชวนฉันกินข้าวหรอเนี่ย!!! ]]]

เอริคหน้างอ เดินย้วยกลับไปด้วยความผิดหวัง

เดี๋ยว! เอริค!

[[[ ฮ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา ]]]

[[[ อยู่กินข้าวกับฉันก่อนสิ ]]]

[[[ อยู่กินข้าวกับฉันก่อนสิ ]]]

[[[ อยู่กินข้าวกับฉันก่อนสิ ]]]

เอริคค่อยๆหันหลังกลับมา (จะเก้กทำม้ายยยย)

บ้านนายมีน้ำมันงาหรือเปล่า? ^ ^”

ขอฉันยืมใช้หน่อยสิ

น้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

(ทำสายตาออดอ้อนนิดหน่อย)

อยากได้ก็ตามลงมาเอาสิ (- -“)

นายนั่นแหละเอามาให้ฉันหน่อยสิ … น้าาาาาา

อยากได้ก็มาเอาเอง ชิ~  เอริคเดินงอนออกไป

งั้นฉันลงไปเอาให้ก็แล้วกันนะ คังตะอาสา

นายนี่เป็นเพื่อนที่น่ารักจริงๆเลย…

อ่ะ! นี่คีย์บ้านฉัน นายเข้าไปหาในครัวได้เลย

เอริคส่งกุญแจให้คังตะ แล้วเดินหายเข้าไปในห้องนอนของเฮซอง

หน้า – ตา – เฉย

[หมดยกที่1]

 

Tags:

[Fic] มนต์รักน้ำมันงา: Ep3. ” Last First Kiss “

มนต์รักน้ำมันงา: ” Last first kiss “

โอ้ย!!!

เจ็บชะมัด >.<

เชิญนายล้างก่อนสิ

เอริคยืนคาบแปรงสีฟัน เอามือลูบศีรษะเบาๆ

เฮซองล้างหน้าเสร็จแล้ว เงยหน้าเช็คหน้าผากตัวเองในกระจก

เมื่อกี้หัวนายชนหน้าผากฉันนะ!!!

ฉันก็เจ็บเหมือนกันนะ พิลกโยหลีกทางสิ ฉันขอล้างหน้ามั่ง

เฮซองขยับให้เอริคใช้อ่างล้างหน้าบ้าง

เอริคล้างหน้าเสร็จแล้ว มองหาผ้าเช็ดหน้า

พรึ้บ!

เฮ้ย!!! นายนี่!!!

เอริคคว้าผ้าขนหนูจากมือเฮซองมาเช็ดหน้า

เฮซองยังคงอยู่ที่หน้ากระะจกมองดูที่หน้าผากตัวเอง

เอริควางแปรงสีฟันข้างๆแปรงของเฮซอง

เฮ้ ทำไมนายไม่ไปใช้ห้องน้ำที่ห้องนาย ห๊า!!!

จะได้ไม่ต้องมาแย่งกันใช้ของๆฉัน – -”

ดูสิ! หัวโขกกันเมื่อกี้ หัวโนเลย TT.TT

นี่! เอาแปรงสีฟันของนายกลับไปด้วย!

งั้นวันหลัง …

ฉันจะเอาของใช้ของฉันมาทิ้งไว้ที่ห้องนายก็แล้วกัน!

(- -“)> [ มันไม่เข้าใจที่ฉันพูดรึไงเนี่ย ]

เฮซองทำหน้าเบ้

ไหน… ให้ฉันดูหน่อยสิ

เอริคค่อยๆเอามือเปิดผมเฮซองดูรอยปูดที่หน้าผาก

นายผมยาวแล้วนะ เมื่อไหร่จะไปตัดซะที

ฉันอยากให้มันยาวนิ ผมสั้น มันทำให้หน้าฉันดูกลมอ่ะ Y.Y

เอริคหยิบที่คาดผมหน้ากระจกมาใส่ให้เพื่อน

อ่ะ อันนี้ฉันให้นาย ฉันคงไม่ต้องใช้อีกนานเลย

นี่มันของนายเองเหรอเนี่ย – -”

ฉันสงสัยนานแล้ว ว่าใครลืมทิ้งไว้

นายพาใครมาบ้าน นอกจากฉันอีกเหรอ?

นั่นมันเรื่องของฉัน! – -”

เรื่องของนายก็คือเรื่องของฉันเหมือนกันนะ

เฮซองขี้เกียจทะเลาะด้วยละ เดินงอนออกไปจากห้องน้ำ

เขางอนอะไรของเค้าอีกนะ?

เอริคเดินตามเฮซองออกมา

ไหนขอฉันดูหน้าผากนายหน่อยสิ

เฮซองยังทำหน้าบึ้ง

ตรงนี้เหรอ?

เอริคเอานิ้วแตะหน้าผากเฮซองเบาๆ

อ๊ะ!!!! เฮซองร้อง >.<

โนนิดเดียวเอง เดี๋ยวก้หายน่า…

เดี๋ยวฉันต้มไข่ประคบให้นายก็ได้

ไม่ต้องหรอก

เอริคยังคงเป็นห่วง เอามือแตะที่หน้าผากของเพื่อนรัก

นายจะทำอะไร!

เอริคโน้มตัวเข้ามาจุ้บเบาๆที่หน้าผากปูดโนของเฮซอง

เฮซองพูดอะไรไม่ออก

. . .
. . .
. . .

ได้แต่สบตาเอริค

[นายทำบ้าอะไรเนี่ย]

เอริคก้มหน้าลงมา

หลับตา และ … kiss

ป้าบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ไอ้บ้า!!!!!!!!!!!!!!!!! วันนี้นายเป็นอะไรไปเนี่ย!!!!

เอริคเอามือจับแก้มตัวเอง งงๆ

เช้าวันนี้เขาโดนตบไปแล้วสองครั้ง TT.TT

เอ่อ …….

ครั้งแรกยังพอเข้าใจว่าเป็นความบังเอิญ
แต่ที่นายจูบฉันเมื่อกี้ มันหมายความว่าไง ห๊า!!!!!!!

เอ่อ ……. ไม่รู้สิ

ฉันแค่รู้สึกเหมือนครั้งแรก ที่นายจูบฉัน!!!

คราวนี้เป็นเฮซองที่เริ่มอึกอัก

นั่นเป็นเพราะฉันเมาเฟร้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

งั้นสงสัยฉันจะเมาน้ำมันงาที่นายละเลงเต็มหน้าฉันเหมือนกัน

มันไม่เหมือนกันเว้ย!!!!!!!!!!!!!!!!

เฮซองเขินจนหน้าแดง

ไม่รู้ล่ะ ยังไงนายก็ต้องรับผิดชอบฉันด้วยนะ~

เอริคก้มตัวลงนอนที่ตักของเฮซอง

ไอ้หมูอ้วน!!!!!! ลุกเดี๋ยวนี้นะ

เอริคไม่สนใจ นอนหลับตาพริ้ม~

เขารู้สึกเหมือนวันเก่าๆ ที่พวกเขาเคยอยู่หอด้วยกัน

[ ฉันเป็นของนายตั้งแต่จูบแรกแล้วล่ะ ]

 

Tags:

[Fic] มนต์รักน้ำมันงา: Ep2. การเอาคืนที่แสนหวาน

มนต์รักน้ำมันงา: การเอาคืนที่แสนหวาน

หมูน้ำมันงา?

หมูน้ำมันงา??

นายทำให้ฉันเป็นหมูน้ำมันงา T.T

เฮซองเห็นท่าไม่ดี รีบโดดลงจากโต๊ะ

[ หมูกำลังเดือด~ ]

เอริคคว้าแขนเพื่อนตัวร้ายไว้หมับ! ดึงร่างผอมเพรียวเข้ามาหาเขา

นายจะหนีไปไหน!!!

นายต้องรับผิดชอบ!!!

รับผิดชอบอะไรเล่า!!!

เฮซองยิ้มร่า~

[แย่แล้ว!!!!! ทำไงดี]

เอริคเอาสองมือยาวๆกุมหน้าซาลาเปาของเฮซองไว้

เฮ้ย!!! เดี๋ยวๆ เรามาสงบศึกกันเถอะน้า…

อย่าน้า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! >.<

เฮซองเอามือที่เลอะน้ำมันงาดันหน้าเอริคไว้

เฮซองง่า!!! มันเลอะเทอะนะ!!!

ฮ่าๆ ไปล้างหน้าซะ หมูอ้วน!!!

นายต้องไปล้างกับฉันนี่แหละ!!!

อย่านะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เฮซองร้องเสียงดังลั่นบ้าน

แต่ก็ไม่ช่วยอะไร

เอริคเอาหน้าเลอะน้ำมันงาของเขาแนบแก้มชมพูๆของเพื่อนตัวแสบ

แก้มซ้าย แก้มขวา >.<

ปล่อยนะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

หน้าฉันสะอาดรึยัง?

ไอ้บ้า ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!!!!!!!!!!!!!!!

เฮซองพยายามขัดขืน

ก็หยุดป้ายหน้าฉันสักทีเสะ!!!

เฮซองหยุด เอริคก็หยุด

ทั้งสองมองตากัน รอดูจังหวะ [ถ้าฝ่ายตรงข้ามเผลอเมื่อไหร่ล่ะก็ …]

นิ้วขาวๆ ยังซุกซน ชิงป้ายจมูกแหลมๆ ของเอริค

ก่อนจะพยายามสะบัดหน้าหนีจากมือของเขา

นายจะหนีไปไหน!!!!!!! มานี่เลย………

เอริคยื่นหน้าตัวเองไปหาเฮซอง

จมูกนายก็ยังไม่เลอะเลยนี่!!!

ใกล้เข้าไปอีก!!!

[เฮซองสะบัดหน้าหนี พอดีกับที่เอริคยื่นหน้าเข้ามา]

[ X  X  X S X E X N X S X O X R X  X  X ]

เฮซองผลักเอริคออกไป

ป้าบ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

นายตบฉันทำไม!!!!

ก็…

แก้มชมพูเรื่อๆ เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง

ก็นายยังไม่ได้แปรงฟันอ๊ะ!!!!!!!!!

 

Tags: