RSS

Category Archives: You’re my pet

[Fic] You’re my pet – 4 “รักฉัน…มากกว่าเขาได้มั้ย?”

แล้วฉันล่ะ?

ฉันเป็นอะไรสำหรับนาย?

คังตะถามเฮซองด้วยแววตาจริงจัง

เฮซองสบตาคังตะ รู้สึกเสียใจขึ้นมา ที่ทำให้คังตะรู้สึกไม่ดี

(คังตะ ฉันขอโทษนะ)

เฮ้ย… ฉันล้อเล่น นายไม่ต้องคิดมากหรอกนะ
คังตะเห็นเพื่อนรักอึ้งไป เขาไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เฮซองคิดมาก แค่รู้สึกน้อยใจ

เอริครีบคว้าเอวเฮซองมากอดไว้ (คนนี้พี่ขอ…)

บ้าย บาย … บ้าย บาย …

เอริคท้าวคางบนไหล่เฮซองโบกมือบ้ายบายคังตะ

คังตะโบกมือลาแล้วเดินจากไป

ย้า!!!

จะไม่ฟังคำตอบฉันหน่อยเหรอ?

เฮซองวิ่งมากอดคอคังตะ

คังตะสวมกอดเฮซองแน่น

เฮซองกอดคังตะแล้วลูบหัวปลอบเพื่อน

ฮ่าๆ นายเป็นอะไร ไม่อยากรู้คำตอบเหรอ?

คังตะไม่ตอบได้แต่กอดเฮซองไว้แน่น

(เฮ้ย… นานไปละ เจ้านาย – -;)

ขอบคุณนะ ฉันดีใจที่มีนายเป็นเพื่อนรักของฉัน

คังตะซบหน้าลงที่ไหล่ของเพื่อนรัก

อ้าว นายร้องไห้ทำไมอ่ะ?

แหย… คนขี้แย~

เฮซองยิ้ม พูดแหย่คังตะ

นายก็อย่าพูดอะไรซึ้งๆสิ ฉันคิดถึงนายและจีฮุนมากนะ

คังตะปาดน้ำตาแล้วขอกอดเฮซองอีกครั้งก่อนจากกัน

คังตะ นายอยู่ค้างกับฉันก่อนมั้ย?

คังตะเหลือบมองเอริคที่ยืนคอยเฮซองอยู่ที่หน้าประตู

ไว้วันหลังนะ… ไปละ

เฮซองดึงคังตะเข้ามา แล้วจูบที่หน้าผากเบาๆ

ดูแลตัวเองดีๆนะ

เฮซองโบกมือบ้ายบายคังตะ คังตะขยิบตาให้เอริคก่อนที่จะเข้าลิฟท์ไป

นายทำอะไรอ่ะ!!!
เอริคตะโกนถาม หลังจากประตูลิฟท์ปิดลง

ทำอะไร? ก็ส่งคังตะไง?

นายมายืนทำอะไรตรงนี้ห๊า … เข้าบ้านได้แล้ว!
เอริคจูงมือเฮซองกลับบ้าน

เอริคพยายามทำไม่รู้ไม่ชี้ แต่คงไม่หายหงุดหงิดแน่ ถ้าไม่ถามให้รู้เรื่อง

คังตะเป็นเพื่อนรักสำหรับนาย

แล้วฉันเป็นอะไร?

ก็… สัตว์เลี้ยงของฉันไง

ฮะ ฮ่าๆๆๆ

นายอิ่มหรือยัง? ฉันต้องป้อนข้าวนายอีกมั้ย?

เฮซองรีบเปลี่ยนเรื่องคุย

แล้วสัตว์เลี้ยงกับเพื่อนรักนายรักใครมากกว่ากัน?

นายไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของฉันสักหน่อย ก็แค่อะไรบ้าๆในวันคริสต์มาส
เฮซองแย้ง

นายยังไม่ได้ตอบคำถามฉันเลยนะ
เอริคทวงคำตอบ

นายเป็นทั้งเพื่อนและพี่ใหญ่ในวง เป็นเหมือนคนในครอบครัวของฉันไง

กับคังตะ… นายไม่เคยทำอะไรแบบนั้นกับฉันมั่งอ่ะ?
เอริคเผยความอัดอั้นในใจ

ก็… มันน่าอึดอัดน่ะ ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น – -;

เอริค… ฉันขอโทษนะ ถ้าทำให้นายรู้สึกแย่

เฮซองเริ่มรู้สึกอึดอัด

ถ้าฉันเป็นกวางเรนเดียร์ของนาย นายจะรักฉันแบบคังตะบ้างได้มั้ย?

ให้ฉันเป็นเรนเดียร์ของนายนะ แค่คืนนี้
“merry christmas”

เอริคค่อยๆเอียงหัว มาพิงไหล่เฮซอง

เฮซองเกาคางเรนเดียร์ขี้อ้อนเล่น

ฉันลูบหัวนายได้ใช่มั้ย?

เฮซองลูบหัวเรนเดียร์เล่นด้วยความเอ็นดู ฮ่าๆ

นายจะกินข้าวอีกมั้ย?

ไม่ละ เจ้านาย… ฉันง่วงแล้วล่ะ

เจ้านายมาอาบน้ำให้หน่อยสิ เกาหลังให้ด้วยนะ~
(ได้ทีล่ะเอาใหญ่)

นายมาช่วยฉันเก็บโต๊ะก่อนสิ!!!

เร็วๆนะ เดี๋ยวไปแช่น้ำรอ
ว่าแล้วเรนเดียร์ก็ชิ่งวิ่งเข้าห้องน้ำไปเสียแล้ว

เอริค!!!!!!!
เฮซองอยากจะวีนออกมา

นี่มันสัตว์เลี้ยงหรือเจ้านายฟระเนี่ย >.<

เฮซองเก็บโต๊ะและทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว เตรียมอาบน้ำนอน
แต่เจ้ากวางเรนเดียร์ยังคงนอนรอในอ่างอาบน้ำ

เจ้านาย… ถูหลังให้หน่อยยยยยยยยยย

เฮซองแทบอยากจะเอาไม้ถูหลังฟาดหัวกวางแตก

นี่!!! หันหลังมาสิ

เฮซองถูหลังให้

เจ้านายมาอาบด้วยกันสิ

ไม่อาววววววววว

เดี๋ยวฉันจะสระผมให้นะ

แล้วเฮซองก็เทแชมพูเต็มหัวเอริค

โอ๊ะ… ฉันกะไม่ถูก ลืมไปว่าผมนายมันสั้นนิดเดียว ^ ^;

เฮซองถูๆ จนฟองเอ่อล้นหัว ไหลลงมาเข้าตาเข้าปากเอริค

เฮซองง่า~~~~~~~~ เค้าแสบตา >.<

โอ๊ะ! โอ๊ะ! เรนเดียร์ของฉัน แชมพูเข้าตาเหรอ? ฮ่าๆ

ปรื้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เฮซองฉีดน้ำใส่เต็มๆหน้าเอริค

อ้ากกกกกกกก นี่นายแกล้งฉันเหรอ!!!

เฮซองยังไม่หยุดฉีดน้ำใส่เพื่อน

เอริคพยายามไขว่คว้าหาที่ฉีดน้ำ ทั้งที่ฟองแชมพูเต็มไปทั้งหัว

โอ๋ย แสบตา >.<

ในที่สุดเอริคก็คว้ามือเฮซองไว้ได้ ทั้งคู่แย่งที่ฉีดน้ำมาฉีดใส่กัน

เฮ้ย!!! นายอยู่เฉยๆสิ ฉันจะล้างให้

นี่!! ฉันเปียกหมดแล้วนะ!!!

เฮซองเริ่มโวยวาย

เปียกแล้วก็ลงมาสิ!!!
เอริคดึงเฮซองลงมาในอ่างด้วยอีกคน

ก็บอกให้มาอาบด้วยกัน

นี่!!!! สบู่เข้าตาอ๊ะ
เฮซองเริ่มโวยวาย

ฮ่าๆ สมน้ำหน้า

เฮซองพยายามจะขยี้ตา

โอ๊ะ อะไรเข้าตาฉันอ๊า

ไหน ขอดูสิ

เอริคปล่อยที่ฉีดน้ำ แล้วมาดูเฮซอง

นายลืมตาสิ ขอฉันดูหน่อย
เอริคกุมหน้าเฮซองไว้ สบตาเฮซอง

แสบตาอ่ะ… T.T
เฮซองโอดครวญ

เอริคค่อยๆกวักน้ำล้างหน้าให้เฮซอง

มีอะไรติดอยู่มั้ยอ่ะ ฉันมองเห็นหน้านายไม่ชัดเลย

ไม่ชัดเหรอ??

เอริคยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆเฮซองจนรู้สึกได้ถึงลมหายใจของอีกฝ่าย

จะทำอะไร!!! ฉันเห็นแล้ว ไม่ต้องยื่นหน้ามา!!!

เจ้านาย… kiss ฉันหน่อยสิ

ไอ้บ้า!!! ฝันไปเถอะ

ฉันเป็นเรนเดียร์ของนายนะ จุ้บเค้าหน่อยน๊า….

ทีคังตะ ยัง kiss ได้เลย (อย่าคิดว่าไม่เห็นนะ >.< ฮึ่ย!!!) เจ้านายไม่รักฉันใช่มั้ย?

kiss อารายยยยยย แค่จุ้บหน้าผาก – -;
เฮซองแก้ตัวเขินๆ

ขอเค้ามั่งสิ…….
เอริคชี้ที่หน้าผากตัวเองยิ้มหวาน

เฮ้อ… ครั้งเดียวนะ แล้วห้ามขอฉันทำอะไรแบบนี้อีก เข้าใจมั้ยยยยยยยยย!!!

เจ้ากวางขี้อ้อนตื้อจนเฮซองใจอ่อน

เอริค (อร้ายยยยยยยยยย ตื่นเต้น ต้องทำหน้ายังไงดีนะ >.<)

เฮซองกุมหน้าเอริคไว้ ค่อยๆเอื้อมหน้ามาใกล้ๆ

( . . . )

เอริค (รอไรอยู่…)

เฮซองเริ่มหน้าแดง
ฉันมองหน้านายไม่ชัดเลยอ่ะ ไม่เอาๆ

อ่า………
เอริคผิดหวัง แต่ก็ไม่ยอมปล่อยโอกาสให้ผ่านไปง่ายๆ

งั้นฉันขอ kiss เจ้านายแทนนะ?

แค่หน้าผากนะเว้ย!!!!!!

เรนเดียร์เจ้าเล่ห์ค่อยๆเอื้อมหน้าเข้ามากำลังจะจูบที่หน้าผาก

เฮซองใจเต้นตึกตักก้มหน้าลงหลับตาปี๋

(ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันจะยอมให้มันทำแบบนี้เนี่ย!!!)

เอริคเห็นเฮซองหลับตาปี๋ พยายามกลั้นยิ้ม

เฮซองค่อยๆลืมตามองเอริค (จะจูบก็รีบจูบสิฟระ มองอะไรนักหนา – -;)

“รักฉัน… มากกว่าเขาได้มั้ย?”

เอริคสบตาเฮซอง ยิ้มให้แล้วก้มลงจูบที่ริมฝีปากแทน

เฮซองนิ่ง… ความร้อนจากริมฝีปากของอีกฝ่าย ค่อยๆแผ่และชาไปทั่วทั้งหน้า
แม้จะมองไม่ชัด แต่เขาเห็นรอยยิ้มของกวางเจ้าเล่ห์ที่เพิ่งขโมยจูบเจ้านายได้อย่างชัดเจน
เฮซองหน้าแดงทั้งโกรธและอาย

ชิ*************************

เรนเดียร์ตัวแสบไหวตัวทัน รีบลุกจากอ่างอาบน้ำแล้ววิ่งหนีออกไป

เฮซองล็อคประตูห้องน้ำ นั่งปิดหน้า ภาพเมื่อสักครู่ยังคงติดตา

นี่มันฝันร้ายชัดๆ >.<

เรนเดียร์ตัวแสบนอนรอเจ้านายอยู่ในห้อง หัวเราะคิกคักกับตัวเอง ยังคงรู้สึกตื่นเต้นเมื่อนึกถึงฉากจูบเมื่อสักครู่

เฮซองหลบอยู่ในห้องน้ำเป็นชั่วโมง กว่าจะสงบสติออกมา แล้วก็ต้องสติแตกเมื่อเห็นเรนเดียร์ตัวแสบนอนขวางอยู่เต็มเตียง

ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้นะ!!!!!!!!!!!!!!

เอริคไม่สนใจนอนหลับไม่รู้ไม่ชี้

เฮซองหยิบหมอนแล้วเดินออกไปนอนที่โซฟาข้างนอก

อ้าว… งอนซะแล้ว
เอริคเกาหัวแกรกๆ แล้วเดินตามออกไป

ไปนอนในห้องเถอะ

เฮซองเอาหมอนปิดหน้าไม่รู้ไม่ชี้

นี่… เจ้านายเป็นอะไรไป โกรธฉันเหรอ?

ฉันแสบตาแต่ไม่ได้ตาบอดนะ!!!

ไอ้********

เฮซองโวยวายแต่ก็ยังเอาหมอนปิดหน้าอยู่ ด้วยความอาย

ฉันเป็นแค่สัตว์เลี้ยงชั่วคราว ไม่เห็นต้องคิดมากเลย

โอ้ยยยยยยย

เฮซองเอื้อมมือมาหยิกเรนเดียร์ตัวแสบ

หยิกฉันทำไมอ่ะ นายคิดว่าฉันเป็นเรนเดียร์ของนายหรือเอริคกันแน่?

ถ้าเป็นเอริคฉันฆ่ามันไปแล้ว!!!
เสียงขู่ดังออกมาจากใต้หมอน

เอริคนั่งลงข้างๆโซฟา

นายยังอยากให้ฉันเป็นเรนเดียร์ของนายมั้ย?

ถ้าแอนดี้กลับมาเมื่อไหร่ ฉันจะยกให้แอนดี้เอาไปเลี้ยง!!!

นี่!!! ถึงเป็นสัตว์เลี้ยงแต่ก็เลือกนะ!!! ไม่ใช่จะยกฉันให้ใครก็ได้!!!

เฮซองยกขาเตะเอริค ด้วยความหมั่นไส้ (คิดว่าฉันอยากเลี้ยงรึไง ห๊า – -;)

แล้วฉันก็ไม่ยกเจ้านายให้ใครเหมือนกัน!!!

เฮ้ย!!!!! ปล่อย!!!!!

เอริคอุ้มเฮซองขึ้นมาจากโซฟา

เฮซองไม่กล้าสบตาเอริค ได้แต่ก้มหน้า อยู่ๆ หน้าก็กลับมาร้อนผ่าว

เจ้านาย… ไปนอนได้แล้ว

ฉันเดินไปเองได้ ปล่อยสิเว้ยยยยย!!!

เอริคอุ้มเฮซองไปส่งที่ห้อง แล้วห่มผ้าให้ก่อนจะกระโดดขึ้นไปนอนด้วยบนเตียง

เฮ้ย!!!! ลงไป เฮซองพยายามดันเอริคให้ลงจากเตียง

ม่ายอาววววววจะนอนด้วยอ่ะ

ขอนอนด้วยนะ~

เฮซองหันหลังให้เอริค ข่มตาหลับ

พรุ่งนี้ฉันจะไม่ได้เป็นเรนเดียร์ของนายอีกแล้ว
นายช่วยกอดฉันและรักฉันให้มากๆได้มั้ย…
ในฐานะที่ฉันเป็นเรนเดียร์ของนาย ไม่ใช่ เอริค…

พูดมากน่า หนวกหู ฉันจะนอน!!!!!!

เฮซองพยายามข่มตาหลับ

เรนเดียร์อ้วนค่อยๆเนียนเข้ามานอนกอดเจ้านาย

(เจ้านายไม่กอด ฉันกอดเจ้านายเองก็ได้…)

อยากให้ฉันเป็นเรนเดียร์ของนายอยู่มั้ย?

ฉันแค่พยายามทำตัวน่ารักๆ เพื่อให้นายรักฉันบ้าง T.T

เจ้านาย… เจ้านาย?

เอริคชะโงกหัวขึ้นมาดู

หลับแล้วเหรอ?

เอริคล้มตัวลงนอนข้างๆเฮซองตามเดิม อยากให้คืนนี้ยาวนานแสนนาน…

“ฉันชอบมันนะ”

“ริมฝีปากบางๆของนายน่ะ”

เอริคนึกถึงแล้วยิ้มเขิลๆ

เอริค!!!!!! แกอยากตายนักใช่มั้ยยยยยยยยยยยย!!!

อ้าว ยังไม่หลับอีกเหรอ?
เอริคยิ้มเจ้าเล่ห์

นายจะพูดออกมาทำไม ห๊า!!!!!!!!!!!!!!

โอ้ยๆๆ เบาๆ เดี๋ยวก่อน!!!!!!

เฮซองลุกขึ้นมาเอาหมอนฟาดเอริคไม่ยั้งมือ

แต่ฉันเป็นเรนเดียร์ของนายนะ!!!!!!!!!!!!!!

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

[จบแล้วค่ะ]

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on September 25, 2012 in RS's Fic, RS's Short Fic, You're my pet

 

Tags: ,

[Fic] You’re my pet – 3 “บอกเขา…เราเป็นอะไรกัน?”

[SMS: HS]

กวางอ้วน เลิกงานแล้ว รีบกลับมากินข้าวนะ

[สายเรียกเข้า… : HS]

เอริคปิดเสียงโทรศัพท์ยืนชมวิวรอบแม่น้ำฮานพลางคิดอะไรอยู่คนเดียวสักพัก
ก่อนจะรีบวิ่งกลับเข้าไปในรถ ด้วยความเหน็บหนาว

เอริคกดโทรศัพท์หาเพื่อน

เฮ้ย~ คืนนี้พวกนายทำอะไรกัน? อยู่ไหนกันวะ? ไปกับใครอ่ะ?

นี่มันคริสต์มาสนะเพื่อน ก็ต้องอยู่กับคนที่เรารักดิ!

ขอฉันไปอยู่ด้วยคนดิ… ฉันไม่อยากกลับบ้านอ่ะ T.T

เสียงออดหน้าประตูดังขึ้น…

เจ้าของบ้านเปิดประตูให้เอริคเข้ามา

เอริคดึงเฮซองเข้ามากอด

โอ๊ะ!

เฮซองตกใจ

เอริคไม่พูดอะไรได้แต่ยืนกอดเฮซองนิ่งๆอยู่อย่างนั้น

เฮซองขมวดคิ้วสงสัย เอริคมักจะแกล้งเข้ามากอดเขา แต่คราวนี้เฮซองไม่รู้สึกแบบนั้น

(ฉันควรจะผลักมันออกไปดีมั้ยนะ – -; )

เฮซองพยายามขยับตัวออก แต่เอริคกลับดึงเฮซองเข้ามากอดให้แน่นกว่าเดิม

นี่… เอริค… ฉันเริ่มหายใจไม่ออกแล้วนะเฟร้ย >.<”

เฮซองงี่… กอดฉันหน่อยได้มั้ย?

เฮซองกอดเอริคตอบ พร้อมกับลูบหัวปลอบเพื่อน

นายเป็นอะไรหรือเปล่า?

เอริคไม่พูดอะไร ได้แต่ซบหน้าลงที่ไหล่ของเฮซอง

เอริคยิ้มอย่างมีความสุข เมื่อมองไปที่คังตะ

คังตะซึ่งยืนมองเอริคกอดเฮซองอยู่นานแล้ว เดินกลับเข้าไปในครัว

เจ้านาย… หิวจังเลย มีอะไรให้กินมั่งอ่ะ

เอริคปล่อยเฮซอง แล้วทำท่าออดอ้อน

อะไรของนาย? (งงไปหมดแล้ว)
นายหายไปไหนมา? ฉันโทรไปก็ไม่รับสาย

คังตะทำอาหารไว้เยอะเลย ฉันรอนายกลับมาจนไส้จะขาดแล้วนะ

เฮซองค้อนใหญ่

หิว ก็กินไปก่อนสิ มารอฉันทำไมล่ะ คังตะก็อยู่นี่นา (ชิ)

ก็คังตะให้ฉันรอนายก่อนอ่ะ จะได้กินพร้อมกัน

คังตะ เอริคมาแล้ว~ ฉันกินได้แล้วใช่มั้ยยยยยยยยยย
เฮซองร่าเริงเหมือนเด็กได้ขนม

หวัดดีเอริค ^ ^ คังตะยื้มให้เอริค
ทำไมกลับมาช้าจัง ปรกติกลับดึกแบบนี้เหรอ?

เฮซองล้างมือเรียบร้อยแล้ว หยิบตะเกียบ ลงมือกินโดยไม่รอใครทั้งนั้น

ช่วงเทศกาลคนเยอะน่ะ

(เฮซองยังหยิบของใส่ปากไม่สนใจใคร)

เจ้านาย… อร่อยมั้ย?
เอริคกอดคอเฮซองกระซิบถาม

เฮซองเหล่ตามองเอริค ทั้งที่ยังเคี้ยวแก้มตุ่ย แล้วเอื้อมมือไปลูบหัว 1 ที
ส่งยิ้มหวาน ก่อนจะตบหัวด้วยความรักและหมั่นไส้ไป 1 ที

เอริคกินด้วยกันสิ

คังตะยื่นตะเกียบให้เอริค

ขอบใจ ^^
เอริคนั่งลงข้างๆเฮซองแต่มือยังเหนี่ยวรั้งคอเฮซองไว้

เจ้านาย… ป้อนหน่อยสิ

เฮซองหันมาจิกสัตว์เลี้ยงตัวป่วนด้วยสายตา แล้วทำเป็นไม่สนใจ หันไปกินต่อ

คังตะยิ้มขำๆ เขาไม่เคยเห็นเอริคเป็นแบบนี้มาก่อน

นายก็รู้ ว่าอย่าไปยุ่งตอนคุณจองพิลคโยกำลังหิว! ฮ่าๆ

อ่ะ! ฉันป้อนนายเองนะ
(ด้วยความเอือมระอา)

โอ๊ะ ไม่ต้องๆ
เอริคบอกคังตะด้วยความเกรงใจแล้วหันไปกดดันเฮซองที่ยังคงเคี้ยวหยุบหยับอยู่ในวงแขนของเอริค

เอามานี่!! ฉันกินเอง~
เฮซองไม่อยากให้คังตะเสียใจที่เอริคปฏิเสธน้ำใจของเพื่อน

คังตะคีบอาหารมาวางที่จานของเฮซอง

ไม่อาว……..ดิ ทำไมนายไม่ป้อนฉันด้วยอ๊ะ~ ทีเอริคนายยัง….
เฮซองทำเสียงอ้อนไม่พอใจ

ฮ่าๆ โอเคๆ ฉันป้อนให้นายทั้งสองคนนั่นแหละ!
คังตะยิ้มกว้าง คีบอาหารป้อนให้เฮซอง เอริคได้แต่เหล่มองเฮซองด้วยความน้อยใจ

(แล้วฉันล่ะ – -; ทำหน้าระรื่นจังนะ)

นายเหล่ฉันทำไม ห๊า!!!
เฮซองเริ่มรู้สึกถึงรังสีข้างๆตัว

เจ้านาย… ป้อนฉันมั่งสิ~~~~~~~

ก็เมื่อกี้คังตะจะป้อน ทำไมไม่กินละ!!!

ฉันจะให้เจ้านายป้อนอ๊ะ!

เอริคเอียงศีรษะซบไหล่เฮซอง แต่มือยังคงกอดคอเฮซองไว้

เจ้านายต้องดูแลฉันด้วยสิ

นี่นายดื่มมารึป่าวเนี่ย? อ่ะๆ จะกินอะไร!!!
เฮซองถามด้วยความรำคาญ

เอาอันนั้น…
เอริคชี้แล้วอ้าปากรอ…

เฮซองคีบอาหารมาให้เอริค

อ้า……….

แล้วเฮซองก็ป้อนอาหารเข้าปากตัวเอง ทิ้งให้กวางโง่อ้าปากรอเก้อ

ฮ่าๆ
เฮซองยิ้มตาหยีพยายามกลั้นหัวเราะทั้งที่อาหารเต็มปาก

นี่!!!!!!
เอริคเริ่มโวยวาย

เฮซองพยายามจะลุกหนี (ชิ่ง) แต่เอริคที่โอบกอดคอเฮซองไว้ ไม่ปล่อยให้หลุดมือ

จะหนีไปไหน หือ?

เจ้านาย… ทำอย่างนี้ได้ไง เอาคืนมานะๆ

เอริคล็อคคอเพื่อนตัวแสบ เขย่าตัวไปมา

พรู้ดดดดดดดดดดดด~~~~~~

>.< อร้ายยยยยยยยยยย เฮซองง่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เฮซองยิ้มเจ้าเล่ห์ หลังจากพ่นข้าวออกมาใส่หน้าเอริคเต็มๆ (อี๋~~~~~)

ฮะ ฮ่าๆ (ฉันไม่อยู่แล้ว)
ก็นายมาเขย่าคอฉันทำไมเล่า ฉันเกือบสำลักตายอ๊ะ!!!

เฮซองฉวยโอกาสวิ่งหนีออกมาหลบอยู่หลังคังตะ
เอริคมองค้อน แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปล้างหน้า

ฮ่าๆๆๆ คังตะ ยังหัวเราะจนท้องแข็ง

นี่~~~~ พื้นเลอะหมดแล้ว นายเล่นอะไรซกมกเป็นเด็กๆไปได้
คังตะดุเพื่อนที่ไม่รู้จักโตสักที

คร้าบบบบบบ คราวหน้าไม่ทำอีกแล้วนะ ^ ^;

ไปเลย… เฮซองงี่~ ไปเอาผ้ามาเช็ดพื้นเลย

ฉันไม่ได้เป็นเริ่มก่อนนี่นา~
เฮซองพยายามอ้อนวอนขอความเห็นใจ

คังตะลากเฮซองเข้าไปหาผ้ามาเช็ดพื้น

เฮซองกำลังทำความสะอาดพื้นอยู่ เมื่อเห็นเอริคถอดเสื้อเดินออกมาจากห้องน้ำ (ยังจะกล้าถอดโชว์ >.<) ในสภาพเปียกทั้งหัว

คังตะ~~~~~
เฮซองรีบวิ่งไปหลบหลังเพื่อน ทำตากลม แต่ยังแอบหัวเราะ คิกๆ

เอริคเดินดุ่มๆเข้ามาหาเฮซอง โดยมีคังตะเป็นโล่กำบังให้เฮซอง

ฮ่าๆ เอริค ฉันขอโทษ ฮ่าๆ ก็นายล็อคคอฉันแล้วเขย่าตัวฉันอ๊ะ!!!

โชคดีนะที่ฉันไม่สำลักตายซะก่อน นายจะฆ่าฉันหรือไง ห๊า!!!

นายไปเปลี่ยนเสื้อก่อนเถอะ
คังตะคน(ตรง)กลางเป็นคนไกล่เกลี่ย

เอริคเกรงใจคังตะจึงเดินกลับไปหาเสื้อเปลี่ยนที่ห้องของเฮซอง

อย่าทำเสื้อฉันยืดหมดนะ!!!
เฮซองยังไม่วายจิกกัดเพื่อน

เอริคหันมาสะบัดหัวเปียกน้ำใส่เฮซอง น้ำกระเด็นเลอะเต็มพื้น

เฮซองหันมาทำหน้างอนๆ เพื่อจะฟ้องคังตะ คังตะยืมยิ้มแล้วส่ายหัว ด้วยความเหนื่อยหน่าย
ไม่ว่าอายุจะขึ้นเลข 30 กันแล้ว แต่สองคนนี้ไม่ได้โตขึ้นเลย

เฮซองงี่~ เช็ดให้หมดนะ เดี๋ยวใครมาเหยียบจะลื่นล้ม

ไม่อาวง่า~~~~~~~~ รอยน้ำนี่ เอริคเป็นคนทำนะ!!!!!

เฮซอง……. อย่าดื้อสิ~
คังตะเดินเข้ามาจุ้บเบาๆที่หน้าผากของเฮซอง เพื่อปลอบใจ

เดี๋ยวฉันไปช่วยหาเสื้อให้เอริคใส่ดีกว่า

คังตะเดินไปที่ห้องของเฮซองแต่เอริคเปลี่ยนเสื้อเรียบร้อยแล้ว ยืนมองทั้งคู่อยู่หน้าประตู

อ้าว นายเปลี่ยนเสื้อเร้วจัง
คังตะแปลกใจ

เอริคเดินสวนไหล่คังตะออกมาหาเฮซอง ที่ยังยืนหน้าแบ้วถือไม่ถูพื้นอยู่คนเดียว

มา ฉันเช็ดเอง
เอริคดึงไม่ถูพื้นมาจากมือของเฮซอง แล้วถูพื้นให้

เฮซองเห็นเอริคเงียบขรึม ยิ่งรู้สึกผิด (เอริคโกรธแน่ๆเลย)

ไม่เป็นไร ฉันถูเองก็ได้…
เฮซองพยายามจะแย่งเอาไม้ถูพื้นคืน

ไม่ต้อง! ฉันทำเอง นายหลีกไป
เอริคตอบเสียงเย็นชา

เฮซองพยายามจะแย่งไม้ถูพื้นคืน

เอามาเถอะน่า… ฉันเช็ดเอง นายเช็ดสะอาดที่ไหนเล่า – -;

โอ๊ะ!!! จะทำอะไรเนี่ย!!!!!

เอริควางไม้ถูพื้น แล้วอุ้มเฮซองออกมาวางที่โต๊ะกินข้าว

นั่งอยู่นี่แหละ เกะกะชะมัด!

เฮซองนั่งจ๋อย ส่วนเอริคกลับไปถูพื้นต่อจนเสร็จ

เอริคกลับมานั่งที่โต๊ะอาหารแต่ยังคงนิ่งเงียบ

เฮซองเตะขาคังตะ ส่งสายตาให้คังตะช่วย
คังตะส่งตะเกียบให้เฮซองและบอกใบ้ให้ป้อนเอริคบ้าง
(ทำไมต้องเป็นฉันทุกที – -;)

เฮซองคีบอาหารให้เอริค

อ๊ะ เจ้ากวางอ้วน กินเร็วสิ…

เอริคสะบัดหน้าหนี (ทำเล่นตัว)

น่า… กินหน่อยนะ ฉันป้อนนายจริงๆนะ
เฮซองพยายามอ้อนอีก

แต่เอริคยังคงเล่นตัว

คังตะ! อ่ะ อันนี้ฉันให้นาย
เฮซองเปลี่ยนใจมาป้อนคังตะแทน

เฮ้!!!!! ทำงี้ได้ไง
เอริครีบคว้าแขนเฮซองกลับมา แล้วอ้าปากงับตะเกียบในมือเฮซอง

เฮซองยิ้มออก ลูบหัวเอริคด้วยความเอ็นดู
อร่อยมั้ย? เล่นตัวจังนะ~ (กัดฟันพูด)

เฮซองป้อนให้เอริคอีก

เอาอันนั้นด้วย… อันนี้ๆ (เจ้ากวางอ้วนเริ่ม enjoy eating ซะแล้ว)

กินเยอะๆนะ จะได้โตเร็วๆ
เฮซองลูบหัวเอริคเล่น พร้อมกับหัวเราะชอบใจ

เอริคพยักหน้า ทำท่ามุ้งมิ้งเคี้ยวตุ้ยๆอย่างมีความสุข

คังตะได้แต่มองสองคนนี้ทำอะไรบ้าๆบอๆ

วันนี้พวกนายสองคนเป็นอะไรเนี่ย?

เอริคยิ้มเจ้าเล่ห์ เอื้อมมือไปกอดคอเฮซอง ที่ยังคงเคี้ยวแก้มตุ่ย ตากลมแบ้วไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น

เจ้านาย… บอกเขาไปสิ ว่าเราเป็นอะไรกัน ^ ^

หือ? เรา?
เฮซองยังไม่เข้าใจ

ใช่… ตอนนี้เราเป็นอะไรกัน?
เอริคมองเฮซองกรุ้มกริ่ม

อืม… ไม่เอาอ๊ะ
เฮซองอึกอัก ยิ้มอายๆ พยายามจะลุกหนี แต่เอริคยังรั้งคอไว้ไม่ให้ไปไหน

เอริคจ้องเฮซองเพื่อกดดัน

ไม่เอา!!!
เฮซองปฏิเสธ อายๆ

เอริคค่อยๆแลบลิ้นออกมาจะเลียหน้าเฮซอง

จะทำอะไรอ๊ะ!!! ไม่เอา เดี๋ยวสิวขึ้น!!!

งั้นเลียปากก็ได้ใช่มั้ย?
เอริคกระซิบขู่เบาๆ

ก็ได้ๆ!!

ไม่!  ไม่ใช่ๆๆ!!! (เพิ่งรู้ตัวว่าพูดอะไรออกไป)

เฮซองเอามือดันหน้าเอริคไว้

ฉันหมายถึง … ฉันจะบอกเองก็ได้!!!

คังตะ~

คือว่า…

เอริค…

เค้าเป็น…

สัตว์เลี้ยงของฉันเอง ^ ^”

คังตะทำหน้าแปลกใจ

สัตว์เลี้ยง? ฮ่าๆ แล้วนายเลี้ยงตัวอะไรเหรอ?

กวางอ่ะ กวางเรนเดียร์ หน้าใสแบ้ว …

ไหนทำตาแอ้บแบ้วสิ

เฮซองกำลังนำเสนอสัตว์เลี้ยงตัวป่วนของตัวเอง

เอริคทำตากลม และกระพริบตา ปิ้ง ปิ้ง ปิ้ง

จมูกโด่ง คมสัน

เฮซองบีบปลายจมูกแหลมๆของเอริคโชว์ให้คังตะดู

ลำตัวยาวมาก (โดยเฉพาะหลัง) ก้น โค้ง โด่ง สวยงาม

ไหนโชว์บั้นท้ายหน่อยสิ

เอริคก็บ้าจี้ โพสท่าก้นโด่งงอนสวยงาม และทำตาใสปิ้งๆๆ
เฮซองตีก้นกวางด้วยความหมั่นไส้

ไหนทำหน้าน่ารักๆสิ

ฮี่~~~~~~~~
เอริคแยกเขี้ยวขู่เฮซอง

อ่า… ฮ่าๆ แล้วเลี้ยงยากมั้ย?
คังตะนั่งมองเพื่อนทั้งสองหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานจนรู้สึกอิจฉา

อืม… ไม่ยากหรอกนะ แต่น่ารำคาญมาก!!! ฮะ ฮ่าๆๆๆ

นิสัยดี กินจุ ขี้เกียจ และเอาแต่นอน

ฮี่~~~~~
เอริคยังทำหน้าขู่เฮซอง

ฮ่าๆ
คังตะมองดูทั้งคู่ที่กลับมามุ้งมิ้งกันอีก ทั้งที่เพิ่งทะเลาะกันไปไม่นาน

งั้น… ฉันกลับดีกว่านะ
คังตะขอตัวกลับบ้าน

อ้าว… ไม่ค้างที่นี่เหรอ? นี่มันดึกแล้วนะ?
เรายังไม่ได้ดื่มกันเลย (มัวแต่ทะเลาะกันอยู่)

ไว้วันหลังก็แล้วกัน ฉันไม่อยากอยู่รบกวนพวกนายแล้ว
คังตะฝืนยิ้มเศร้าๆ

กลับดีๆนะ เดี๋ยวฉันเดินไปส่งนายที่ประตู
เอริครีบอาสา

ขอบคุณมากนะ สำหรับอาหาร อร่อยมาก ^ ^

Merry christmas เอริค
คังตะสวมกอดเอริค แล้วหอมแก้มอำลา

Merry christmas
เอริคตอบอายๆ รู้สึกเคอะเขิน ทำหน้าไม่ถูก

ขอให้มีความสุขมากๆนะ
คังตะอวยพรแล้วยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

คังตะชะเง้อมองหาเฮซอง ว่าทำไมไม่ส่งมาส่งเขาที่ประตู

เฮซองวิ่งตามมาพร้อมถุงในมือ

Merry christmas ~
เฮซองสวมกอดคังตะ แล้วหอมแก้มลากัน ท่ามกลางสายตาขี้อิจฉาของเอริค

อ๊ะ!
เฮซองยื่นถุงใบใหญ่ให้คังตะเป็นของขวัญคริสต์มาส

ฉันซื้อมาจากญี่ปุ่นเลยนะ ^ ^

แล้วของฉันล่ะ???
เอริคทวงของขวัญ

ของนายก็ให้ไปตั้งแต่ตอนฉันกลับมาแล้วนี่นา

ของขวัญคริสต์มาสล่ะ!!!

ก็…

“ก็ฉันไง” <(^ – ^)V

เฮซองขำตัวเองที่พูดอะไรจั้กจี้ออกมาแบบนั้น

เอริคได้แต่มองเฮซองอมยิ้มอย่างพะอืดพะอมเช่นกัน (ไม่คิดว่าเธอจะกล้าพูด)

แล้วฉันล่ะ?

ฉันเป็นอะไรสำหรับนาย?

คังตะถามเฮซองด้วยแววตาจริงจัง

 
Leave a comment

Posted by on September 25, 2012 in RS's Fic, RS's Short Fic, You're my pet

 

Tags: ,

[Fic] You’re my pet – 2 ” Merry Christmas เจ้านาย… “

กวางเรนเดียร์ชั่วข้ามคืนคริสต์มาสตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงง

อ้า… มึนหัวจัง >.< (เมื่อคืนดื่มเยอะไปหน่อย)

โอ้ย… ปวดหลัง >.<

เอริคค่อยๆบิดตัวไปมา เขาพบว่าตัวเองนอนอยู่ที่พื้นนั่นเอง

ฉันลงมานอนที่พื้นทำไมฟระ – -;

เอริคชะเง้อมองที่เตียงของตัวเอง ผู้หญิงที่ไหนมานอนบนเตียงฉันเนี่ย!!!

เอริคโผล่หน้ามาดูใกล้ๆ

อ่อ… นี่มันเจ้านายของฉันเอง

แล้วเอริคก็ปีนขึ้นไปนอนบนเตียงบ้าง

จองพิลคโย นายขยับหน่อยเส่… ให้ฉันนอนด้วย

เฮซองขยับตัวด้วยความรำคาญ

นายเป็นสัตว์เลี้ยงก็นอนที่พื้นสิ!
เฮซองบ่นพึมพำ ชี้นิ้วให้เอริคไปนอนที่พื้นข้างล่าง แล้วนอนต่อ

อ้า…… นี่มันเตียงของฉันนะ ฉันจะนอนง่า…………

เอริคไม่ยอม ล้มตัวนอนเบียดๆกับเฮซอง

ไอ้……. ฉันบอกให้ลงไปนอนข้างล่างไง

เฮซองดันเอริคให้ลงไปนอนที่พื้น

ฉันอยากนอนบนเตียงง่า~~~
เอริคครวญ

ลงปายยยยยยยยยยยยยยย
เฮซองเอามือดันหัวเอริคไม่ให้ปีนขึ้นมา

ไม่เอาอ๊ะ!!!

เอริคไม่ยอม กระโดดขึ้นเตียง

ถ้านายไม่ขยับฉันก็จะนอนเบียดกับนายนี่แหละ

เอริคนอนตะแคงข้างกอดเฮซองไว้

“Merry Christmas… ”

เอริคกระซิบเบาๆก่อนจะหลับไป

สักพักเฮซองเริ่มร้อน จึงตื่นขึ้นมาดู

นายมานอนกอดฉันทำไมเนี่ย!!! มันร้อน!!! – -;

เฮซองขยับตัวออกมาจากเอริค แล้วนอนต่อ…

(เวลาง่วงนอน เธอไม่สนใจอะไรทั้งนั้น)

แล้วสักพักเอริคก็กลิ้งมากอดเฮซองเหมือนเดิม . . .

เอริคลืมตาตื่นควานหาโทรศัพท์ที่ดังอยู่ข้างๆเฮซอง

[ สายเรียกเข้า(งานเข้า): คังตะ ]

เอริคกดวางสายแล้วนอนต่อ

[ สายเรียกเข้า(งานเข้า): คังตะ ]

อ้ายยยยยยยยยยยยยย >.<

เอริคคว้าโทรศัพท์ด้วยความหงุดหงิด

Oh Dear~ Merry Christmas … ตื่นรึยัง?

( . . . )

( . . . )

( . . . )

เอริคเงียบไปสักพักก่อนจะตอบช้าๆ ด้วยเสียงง่วงๆ ว่า …

อ่อ… อือ… เฮซองยังไม่ตื่นน่ะ

นั่น… เอริคเหรอ?

เอริคเงียบไปอีกสักพักก่อนจะตอบช้าๆว่า …

อือ . . .

เฮซองล่ะ?

เอริคเงียบไปอีก … สักพัก

เฮซองงี่…
.
.
.
นอนอยู่…
.
.
.
.
บนเตียง…
.
.
.
ของฉัน

มีอะไรไว้โทรมาใหม่วันหลังนะ…

เอริคปิดโทรศัพท์แล้วนอนต่อ…

เอริคงัวเงียตื่นอีกครั้ง มองดูนาฬิกาบ่ายโมงกว่าแล้ว แต่เฮซองที่เมาและนอนขี้เซายังคงหลับปุ๋ย

เฮซองงี่~~~ ตื่นได้แล้ว เดี๋ยวฉันต้องไปเข้าเวรนะ

อือ……….
เฮซองตอบทั้งที่ยังหลับอยู่

เอริคลุกไปอาบน้ำกลับมาเฮซองก็ยังนอนอยู่ที่เดิม

เอริคนั่งลงข้างๆเตียง กระซิบบอกเพื่อนขี้เซา

นี่… ตื่นได้แล้ว ฉันจะไปเข้าเวรแล้วนะ

อืม…
เฮซองพลิกตัวหนี

ตื่นสิ ตื่นนนนนนนนนนนนนนนน

อย่ามายุ่งน่า!!! ฉันจะนอน…

เอริคมองเพื่อนขี้เซาหลับตาพริ้มไม่ยอมตื่น จึงก้มหน้าไปใกล้ๆเฮซอง

โอ๊ะ!!!! ชิ********************************

นี่นายทำอะไรเนี่ย!!!

เฮซองตื่นขึ้นมาโวยวาย

เอริคได้แต่นั่งขำ คิกคัก

Merry Christmas เจ้านาย….

นายตื่นได้แล้ว ^ ^

นี่นายมาเลียหน้าฉันทำไมเนี่ย!!!!!!!!!! >.<

เวลาสัตว์เลี้ยงปลุกเจ้านาย ถ้าไม่เลียหน้า… จะให้เลีย… ปากเหรอ?

เอริคก้มหน้ามาจะเลียปากให้เฮซอง

เฮ้ย!!!!! ไอ้บ้า!!!!!! ฉันตื่นแล้ว!!!!!!!!

เฮซองตกใจ สร่างเมาทันที ตอนนี้เขารู้สึกร้อนไปทั้งหน้า

ฮ่าๆๆ นายยังไม่ได้แปรงฟันเลยฉันไม่กล้าเลียปากหรอกน่า แหวะๆ >.<

ไอ้………..
เฮซองยกขาจะถีบสัตว์เลี้ยงสุดกวนประสาท แต่ก็เอามือปิดปากตัวเองไว้

เฮซองค่อยๆลุกขึ้นบิดขี้เกียจ ก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำ

เพี้ยะ!

ชิ******

เฮซองหันขวับมาค้อนใส่เอริค

นายมาตีก้นฉันทำไม ห๊า!!!

ก้นนายมันน่ารักอ่ะ ฉันชอบ ฮ่าๆ

เดี๋ยวก่อนสิ อย่าเพิ่งไป!

เอริคคว้าเฮซองเข้ามากอด แล้วกระซิบเบาๆ

รีบๆอาบน้ำนะ ฉันหิว~~~~

เฮซองสะบัดด้วยความรำคาญ

หิวก็ไปหาอะไรกินสิ!!! มาบอกฉันทำไมเล่า!!!

แต่เอริคยังคงกอดเพื่อนแน่น

“ฉันเป็นเรนเดียร์ของนายนะ” อย่าลืมสิ นายต้องให้อาหารฉันด้วย

เอริคจับมือเฮซองขึ้นมา หงายฝ่ามือให้ดูคำขอจากเขา

“ฉันอยากเป็นเรนเดียร์ของนาย(คนเดียว)”

แล้วยื่นมือตัวเองให้เฮซองดูบ้าง

“ฉันอยากให้นายเป็นเรนเดียร์ของฉัน”

ง่า~~~~~~~~~~~~~~~~~
เฮซองเริ่มโอดครวญ แล้วพยายามลบข้อความบนฝ่ามือ แต่ลบไม่ออก

นี่นายใช้ปากกา permanent เหรอเนี่ย!!! T.T

หมดคริสต์มาสเมื่อไหร่ ฉันจะถีบกวางเรนเดอร์อย่างนายไปไกลๆเลย >.<

เฮซองบ่นอุบ

ฮ่าๆ แต่ตอนนี้นายต้องรับผิดชอบฉันนะ… เจ้านาย

เอริคขโมยหอมแก้มเฮซอง แล้ววิ่งออกไป(ก่อนจะโดนเตะ)อย่างอารมณ์ดี

ติ้งต่อง…

ติ้งต่อง…

ติ้งต่อง…

สวัสดีเอริค … เฮซองอยู่ที่นี่ใช่มั้ย?

ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเฮซองน่ะ

ขอฉันเข้าไปได้มั้ย?

อืม… เข้ามาสิ

เฮซอง… มีคนมาหาอ่ะ

เฮซองกำลังเช็ดผมเดินออกมาทั้งชุดคลุมอาบน้ำ เพิ่งสังเกตว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย

อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย นายไม่บอกเล่าว่ามีคนอื่นอยู่!!!

เฮซองวิ่งมาหลบข้างหลังเอริค (ตายละ ฉันกำลังโป๊ >.<)

หวัดดี… ทำไมนายปิดโทรศัพท์ล่ะ?

อ้าว… คังตะ!!!!!!

นายมาได้ยังไงเนี่ย ^ ^ เฮซองวิ่งมาสวมกอดเพื่อนรักราวกับไม่ได้เจอกันมานาน

(อิจฉา ตาร้อน >.< ไม่สบอารมณ์ หงุดหงิด)

ขอขัดจังหวะนิดนึงนะ

มานี่!!!

เอริคคว้าแขนเฮซองแล้วลากกลับเข้าไปในห้องตัวเอง

นายใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนสิ!!!

ฉันไม่ได้เอาชุดมาเปลี่ยนนี่ เดี๋ยวฉันกลับห้องของฉันก่อนดีกว่า

นายใส่เสื้อผ้าของฉันไปก่อนก็ได้ เลือกเอาในตู้นั่นแหละ

เฮซองเปิดตู้เสื้อผ้า เลือกๆชุดของเอริคออกมา 2-3 ชุด
เสื้อนาย ทำไมตัวใหญ่งี้อ่ะ เมื่อก่อนนายยังใส่เสื้อเบอร์เดียวกับฉันนี่นา

(หยาบคายยยยยยยยยย T.T)

ใส่ๆไปเหอะน่า…

ฮะๆๆ นายมีซีทรูเยอะจังเลย ตอนนี้นายยังใส่ได้มั้ยอ่ะ?

(ออกจากกรมเมื่อไหร่ เดี๋ยวจะผอมให้ดู!!!!!!)

เฮซองยังสนุกสนานกับการสำรวจตู้เสื้อผ้าของเอริค

งั้นนายใส่ตัวนี้ก็แล้วกัน ฉันยกให้

บ้า… ไม่ใส่อ่ะ

ก็อยากได้ไม่ใช่เหรอ ซีทรูตัวนี้อ่ะ ลองใส่ดูสิ

ม่ายเอาอ่ะ… (ปอดแหก)

ไม่กล้าเหรอ….

เออ… ไม่กล้า ก็หุ่นฉันไม่ดีนี่นา

(ทำเลือกๆไปงั้นแหละ ^ ^; อยากใส่ แต่ไม่กล้า)

ไหนดูหน่อยสิ

เอริคจะกระตุกสายรัดเสื้อคลุมอาบน้ำของเฮซอง แต่เฮซองคว้าไว้ทัน

ฮ่าๆๆ ขอดูหุ่นนายหน่อยสิ

ไอ้บ้า ปล่อยนะ!!!!!!!
เฮซองตีมือเอริคให้ปล่อย

เฮซอง นายเป็นอะไรรึป่าว?
คังตะเปิดประตูเข้ามา เพราะได้ยินเสียงร้องของเฮซอง

เฮซองรีบผูกสายรัดเสื้อคลุมอาบน้ำ

เอริคจะให้ฉันใส่เสื้อตัวนี้อ่ะ!!!

เฮซองโชว์ซีทรูสุด sexy ให้คังตะดู

ฮ่าๆ ถ้านายใส่ก็ดูดีนะ ดีกว่า… ตอนไม่ใส่อะไรเลย
คังตะออกความเห็น

เฮซองขว้างเสื้อซีทรูใส่หน้าคังตะ
ไอ้บ้าาาาาาาา นี่นายหลอกด่าฉันใช่มั้ย!!!

แต่ฉันชอบตอนนาย… ไม่ใส่อะไรเลย มากกว่านะ ^ ^
เอริคเพ่งพิจารณารูปร่างของเฮซองแล้วยิ้มอย่างกรุ้มกริ่ม

ทะลึ่ง!!!!!! ป้าบ!!!

เฮซองตีแขนเอริคและโวยวายแก้เขิน

ก็เลือกได้หรือยังเล่า ให้ฉันช่วยใส่ให้นายด้วยมั้ย?

ไม่ต้องยุ่ง!!!!

เฮซองรีบคว้าเสื้อยืดและกางเกงวอร์มวิ่งเข้าห้องน้ำไป

เอริค นายกินอะไรหรือยัง? ฉันซื้อไก่ทอดมาฝากนะ

งั้น… เราออกไปกินไก่ข้างนอกกันเถอะ ^ ^

(ไม่ค่อยอยากกิน แต่… หิวจัง >.<)

เอริคกำลังนั่งแทะไก่อย่างเมามัน เฮซองแต่งตัวเสร็จแล้ว เดินออกมาจากห้อง (ตามกลิ่นไก่ทอดมา)

คังตะ!
เฮซองกอดคอเพื่อนรัก ทักทายอย่างร่าเริง

นี่!!! เอริค กินไม่รอฉันเลยนะ!!!

เอริคทำเป็นไม่สนใจ กินไก่ต่อไป

นี่นายซื้อมาให้ฉันหรือให้เอริคอ่ะ?

ฉันซื้อมาฝากนายทั้งสองคนนั่นแหละ ^ ^

เฮซองหยิบไก่มากินมั่ง แล้วหันไปป้อนให้คังตะ

กินด้วยกันสิ ^ ^

(ต่อ หน้า ต่อ ตา)

นายมาหาฉันทำไมเหรอ? จะชวนฉันออกไปไหนรึป่าว?

ที่นายเมสเสสบอกฉันว่า มีเรื่องจะ surprise แต่ต้องรอถามฉันก่อนอ่ะ มันคือเรื่องอะไร?

อ่อ…

ฮ่าๆ นายอยากรู้ขนาดนั้นเลยเหรอ?

(ฉันก็อยากรู้… เอริคกางหูผึ่ง)

ฉันคุยกับจีฮุนแล้วว่าเราจะกลับมาเป็น Group S กันอีกครั้ง

(เฮซอง นายกล้าเรอะ !!!!!!!!! >.<)

อาจจะมีจัดแฟนมีตติ้งหลังเดือนมีนา ต้อนรับนายกลับมาจากกรมไง ดีมั้ย?

(แล้วชินฮวาของเราล่ะ!!!!)

คังตะยิ้มให้เฮซอง ดีใจจนพูดไม่ออก
คังตะสวมกอดเฮซอง น้ำตาคลอ

(ต่อ หน้า ต่อ ตา)

ถ้าฉันออกจากกรมเมื่อไหร่นายต้องชดเชยเวลาให้ฉันนะ

(ขอ มาก ไป ละ)

ฮ่าๆๆ โอเค ทริปต่อไปฉันจะให้นายเป็นคนเลือกเลยว่าจะไปเที่ยวที่ไหน อยากกินอะไร ตามใจนายทุกอย่าง

(แล้ว ฉัน ล่ะ ??? T.T)

โอเค นายสัญญาแล้วนะ

คังตะหอมแก้มเพื่อนรักฟ้อดใหญ่

(เฮ้ย!!! มันจะมากไปแล้วนะ!!!)

แล้วนายออกจากกรมเมื่อไหร่?
เอริคได้โอกาสถามบ้าง

มีนาคมนี้ล่ะ ^ ^

เฮซองคงจะมีความสุขมากสินะ ถ้านายออกมาแล้ว
เอริคประชดด้วยความน้อยใจ

แน่นอนอยู่แล้ว ^ ^
(รายนี้ก็… ไม่แคร์สื่อ)

ขอบใจนะที่ช่วยอยู่เป็นเพื่อนเฮซอง, เฮซอง นายดูไม่เหงาอย่างที่ฉันเป็นห่วงเลยนะ

คังตะพูดตัดพ้อเฮซองบ้าง

เอริคกินเสร็จแล้ว ขอตัวไปแต่งตัวเตรียมเข้าเวร

เอริคหยิบที่คาดผมหูกวางเรนเดียร์ขึ้นมาใส่
มองดูตัวเองในกระจก

ชิ เมื่อวานยังเรียก เรนเดียร์ของฉันๆ
มาวันนี้ อะไรๆก็ คังตะ คังตะ ชิ

ไอ้กวางโง่ นายมันโง่รู้มั้ย?
เขายิ้มให้นิด ส่งสายตาอ้อนหน่อย นายก็ใจง่าย ยอมเป็นสัตว์เลี้ยงของเขา T.T

เอริคหยิบจมูกยางสีแดงตลกๆมาสวม

นายก็เหมาะแล้วที่จะเป็นเรนเดียร์โง่ๆตัวนึง

 
Leave a comment

Posted by on September 25, 2012 in RS's Fic, RS's Short Fic, You're my pet

 

Tags: ,

[Fic] You’re my pet – 1 “Christmas eve เพื่อนเหงากับกวางข้างบ้าน”

(* fic เก่าตั้งแต่ตอนซองกับป๋ายังอยู่ห้องข้างบนกับห้องข้างล่างนะคะ ป๋าเป็นคนข้างล่างค่ะ คิคิ)

 

[SMS]

วันนี้นายว่างมั้ย?

[New message: จีฮูน]

ขอโทษด้วย ฉันติดงานน่ะ

[SMS]

วันนี้ไปดื่มกันเถอะ ^^

[New message: คังตะ]

ขอโทษนะ วันนี้ฉันออกไปหานายไม่ได้แล้วล่ะ

[SMS]

วันนี้นายมีนัดหรือยัง?

[New message: ชูงแจ]

คิดถึงจังเลยครับ ฮยองมาจอยกับพวกผมได้นะ ที่ xxxxxxx

[SMS]

ถ้าไปจะโทรหานะ

T.T เหลือใครอีกนะ?

[SMS]

นายว่างมั้ย?

[New message: ตัวซวย]

.
.
.
.

ไปให้พ้น!!!

.
.
.

ไอ้บ้า!!!   คิดว่าฉันจะง้อเหรอ T.T

[New message: ตัวซวย]

ฉันทำงานน่ะ

[New message: ตัวซวย]

นายเหงาหรือเปล่า?

[SMS]

เหงาสิ…

[New message: ตัวซวย]

.
.
.

ไปเล่นกับดงวานไป
.
.
.

ฉันยุ่งมาก!!!!!!!!!!!

[SMS]

ฉันไม่ยุ่งกับนายแล้ว!
จะไปให้พ้นๆเลย!!!

[New message: ตัวซวย]

เจอกันคืนนี้นะ   (ดึกๆ)

ชิ~~~ ไอ้บ้า

เบื่อจังเลย

เฮซองนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียง

ดูหนัง ฟังเพลง เล่นเกม อ่านการ์ตูน นอนรอการกลับมาของเพื่อนตัวป่วน

เฮซองได้ยินเสียงห้องข้างล่างปิดประตู

ฮ้า…   มันกลับมาแล้ว

ติ้งต่อง…

นี่… ฉันมาแล้ว

ติ้งต่อง…

เฮซองยืนทำตากลมอยู่หน้าประตูบ้าน
พร้อมขวดโซจูและเบียร์อีกพวงใหญ่

แต่เอริครู้สึกเหนื่อยเหลือเกินวันนี้

รหัสผ่านล่ะ?

ว่าไงนะ?

นายจะเข้าบ้านฉันได้ก็ต้องมีรหัสผ่าน

เฮซองทำหน้างง รหัสผ่านอะไรกันล่ะ?
ก็นายอยู่บ้านแล้วก็เปิดประตูมาเซ่!!!
เร็วๆ    ฉันเมื่อยแล้วนะ!!! – -;

นายต้องบอกรหัสผ่านก่อน ไม่งั้นฉันไม่เปิดประตู

ชิ~~~~~ ไอ้…

รหัสอะไร   นายก็บอกมาสิฟระ!!! – -;

“sailor moon”

ฮะ???   sailor moon?

แล้วยังไงอ่ะ? (ยังไม่เข้าใจ)

นี่นายเปิดประตูให้ฉันเข้าไปเดี๋ยวนี้นะ!!!!!!
(เริ่มวีน)

ไม่งั้นฉันจะกลับละ!!! – -;
(งอนแล้ว)

ก็ท่า sailor moon ไง

ทำท่า sailor moon ให้ดูหน่อยสิ ^ ^

ชิ************ ไอ้บ้า!!!!!

เฮซองมองซ้ายมองขวา
ขยับฮู้ดลงมาปิดหน้าให้มิดชิด

เขายืนเท้าเอวคิดอยู่สักพัก

ก่อนจะวาดลวดลายแปลงร่างแบบ sailor moon

ตัวแทนแห่งดวงจันทร์ ฉันจะลงทัณฑ์แกเอง!!!!!!!!!!!

พร้อมกับโพสท่า   ชี้นิ้วมาที่ประตู

ฮ่าๆ ๆ ๆ

เอริคทรุดลงไปกองอยู่หลังประตู

เฮซองเริ่มรู้สึกสนุก

นี่นายจะเปิดประตูให้ฉันได้หรือยัง   ห๊า!!!

ไม่งั้นฉันจะจัดการกับแกแน่!!!

แล้วเธอก็เริ่มเตรียมแปลงร่างอีกครั้ง

แต่บังเอิญมีคนผ่านมาพอดี

เฮซองรู้สึกหน้าร้อนผ่าว   (ทีนี้ล่ะเพิ่งจะอาย)

เอ่อ… ขอโทษด้วยนะครับ… ^ ^”
เอริครีบเปิดประตูออกมา โค้งคำนับขอโทษคนที่บังเอิญผ่านมา
แล้วรีบคว้าแขนเฮซองดึงเข้าห้องไป

นายทำอะไรเสียงดังเนี่ย!!!
เอริคดุเพื่อนแก้เกี้ยว

เฮซองเข้ามาอยู่ในบ้านเอริคแบบงงๆ ก่อนที่จะเดินกลับไปที่ประตูอีก

แล้วนายจะไปไหนอีกอ่ะ!!!

โซจู… กับเบียร์… อยู่หน้าประตูอ่ะ – -;

เดี๋ยวฉันออกไปเอาเอง

เอริครีบเปิดประตูออกไป

โครม!!!!

เอริคหน้าคะมำลงกับพื้น

นี่จองพิลคโย นายถีบฉันทำไมเนี่ย!!!

เฮซองหัวเราะชอบใจแล้วปิดประตูใส่หน้าเจ้าของบ้าน

ถ้านายจะเข้ามาก็ต้องมีรหัสผ่านนะ   ฮ่าๆๆๆ

เอริคเท้าเอวก้มหน้ารับชะตากรรม   ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นมาอย่างมั่นใจสุดๆ
(วิญญาณนักแสดงเข้าสิง)

นายดูให้ดีนะ ว่าของจริงมันต้องเป็นแบบนี้!!!

ตัวแทนแห่งดวงจันทร์……..

จะลงทัณฑ์แกเอง~~~~~

ปิ๊ง ปิ๊ง ปิ๊ง

จบด้วยท่ายิงกระสุนรักใส่ประตูบ้านตัวเอง – -; (คิดว่าเป็นประตูหัวใจซองก็แล้วกันนะคะ   เอิ้ก… อ้วก…)

ฮ่าๆ ๆ ๆ

เฮซองเปิดประตูออกมา หัวเราะอย่างทรมาน

นายรีบๆเข้ามาเถอะ ฉันอายว่ะ!

ปิ้ว ปิ้ว ปิ้ว

เอริคยังทำท่ายิงกระสุนรักใส่เฮซอง

” วันนี้นายเป็นเรนเดียร์ของฉันนะ ”

เฮซองหยิบที่คาดผมหูกวางเรนเดียร์ออกมาสวมให้เอริค

นายไปเอามาจากไหน?

ไม่รู้เหมือนกัน เจออยู่ในห้อง

แต่ฉันไม่ใส่จมูกตัวตลกสีแดงๆนะ!!!

ฮะๆๆ ไม่งั้นจะเป็นกวางได้ยังไง ^ ^ มามะ…

ว่าแล้วเฮซองก็หยิบจมูกกลมๆสีแดงออกมาสวมจมูกแหลมๆของเอริค

ม่ายยยยยยยยยยยยนะ T.T
อ้ายยยยยยยยยยยยย ก็บอกว่าไม่ใส่ไง!!!

อย่าเพิ่งถอดเส่!!!

เฮซองหยิบมือถือออกมาถ่ายรูปกวางเรนเดียร์ของตัวเองไว้

ฮ่าๆ น่ารักจัง ~

ไหนดูสิ

อ้ายยยยยยยยยย ตลกชะมัด >.<

ถ่ายอีกๆ   (ตลกแต่… ช้อบ ชอบ)

เรนเดียร์โพสท่าตลกๆให้เจ้าของถ่ายรูป

ฮ่าๆ ทำก้นโด่งๆสิ

ดีมาก ฮ่าๆๆ

ไหน ถ่ายให้ฉันมั่งสิ

เอริคส่งมือถือของเขาให้เฮซองถ่ายมั่ง

เรนเดียร์มานี่สิ!

เฮซองยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปคู่

เอาแบบหล่อๆก่อน

1 – 2 – 3 แชะ!

เอาแบบน่ารักๆสิ (พร้อมใจกันทำตากลม แอ้บแบ๊ว)

1 – 2 – 3 แชะ!!

คราวนี้เอาแบบน่าเกลียดๆนะ

1 – 2 – 3 แชะ!!!

ไหนดูมั่งสิ

เดี๋ยวดิ! นายอย่าเพิ่งดูเลย ถ่ายต่อๆ

เฮซองง่า!!!   ไหนบอกให้ทำหน้าน่าเกลียดๆไง

มีเพียงเอริคที่ทำโพสท่าตลกๆอยู่คนเดียว

ฮ่าๆๆ โอเคๆ
ก็ฉันนึกท่าน่าเกลียดๆไม่ออกนี่นา ^ ^”

โอเคๆ ฉันจะทำ … เอาใหม่นะ

เอริคยืนกอดคอเฮซองก่อนที่จะยื่นหน้ามาใกล้ๆเฮซอง

1 – 2 – 3 แชะ!!!!

JOOB X X X

เฮ้ย!   เมื่อกี้นายจะทำอะไร!?!

ทำอาร้ายยยยยย~

ก็จมูกโตๆนี่มันชนแก้มฉันอ๊ะ!!!

นายไม่รู้จริงๆเหรอว่าฉันจะทำอะไรน่ะ?

ทั้งคู่สบตากัน

(มีแค่ฉันและนาย)

กวางเรนเดียร์ค่อยเอียงหน้าเข้ามาหาเฮซอง หลับตาลงก่อนที่จะ …

นี่… จมูกมันทิ่มหน้าฉันอีกแล้วนะ!!! >.<

ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่อยากใส่จมูกยางนี่อ่ะ!   มันเกะกะ!!! (เสีย mood หมด T.T)

เอริคดึงจมูกยางสีแดงออก

( . . . เมื่อความสงบมาเยือน . . . )

( . . . ทำอะไรกันดีอ่ะ? . . . )

( . . . เรารออะไรกันฟระ? . . . )

คริสต์มาสปีนี้นายอยากได้อะไร?

เอริคเป็นฝ่ายชวนเฮซองคุย

ถ้าฉันขอ… นายจะให้ฉันเหรอ?

ถ้าฉันทำได้ก็อาจจะ… แต่เฉพาะคริสต์มาสเท่านั้นนะ

เอริคยื่นมือให้เฮซองเขียนสิ่งที่อยากได้ลงบนฝ่ามือของเขา

ไม่เอาดีกว่า… ^^;

เฮซองเปลี่ยนใจพยายามจะขีดฆ่าแล้วเขียนใหม่

แต่เอริครีบดึงมือออกมา

อย่าเพิ่งเปิดอ่านนะ!   ฉันจะเขียนใหม่อ่ะ ยื่นมือมาก่อน!!!

เฮซองโวยวาย พยายามคว้ามือเอริค

ไม่ได้ เขียนแล้วเขียนเลย ไม่ให้ลบ!!!   ฮ่าๆๆ

นายนั่นแหละยื่นมือมา!

ยื่นมือทำไม?

ก็ให้ฉันขอมั่งสิ!!!

เอริคคว้ามือเฮซองมาเขียนบ้าง

จอง – พิล – คโย!!! อย่าแอบดูสิ!!!

เสร็จละ ^ ^)V

อย่าเพิ่งเปิดดูนะ ไว้เปิดอ่านพร้อมๆกัน

เฮซองกำมือตัวเองไว้ รู้สึกตื่นเต้น

นับล่ะนะ 1 – 2 – 3 ….

โอ๊ะ โทรศัพท์ เดี๋ยวนะ เอริคนายอย่าเพิ่งเปิดดูนะ!!!

เฮ้… คังตะ นายเป็นไงมั่ง?

เฮซองรับสายเพื่อนรักเสียงหวาน แล้วเดินออกไปคุยโทรศัพท์ที่ริมหน้าต่าง

ไหนนายบอกว่ามาหาฉันไม่ได้แล้วไง…

เฮ้… นายจะทำอะไรน่ะ   เอาโทรศัพท์คืนมานะ!!!!!

เอริคคว้าโทรศัพท์มาจากมือเฮซอง ทั้งที่เจ้าตัวได้แต่ยืนโวยวาย

ฮัลโล นี่เอริคนะ คืนนี้เฮซองไม่ว่างแล้วล่ะ เขาต้องอยู่ดูแลฉัน ถ้านายจะมาเล่นกับเขาล่ะก็… มาวันหลังนะ!!!

เอริควางสายจากคังตะ แล้วดึงมือเฮซองมา

นายเขียนอะไรของนายเนี่ย ฮ่าๆ

เฮซองกำลังแอบอ่านข้อความบนมือของตัวเอง

อะไรอีกอ๊ะ   นายจะทำอะไร!!!

เอริคดึงมือเฮซองมาเขียนข้อความเพิ่ม

เดี๋ยวสินายจะแก้ไม่ได้นะ!!! ทีฉันนายยังไม่ให้แก้เลย!!!

เอริคเขียนข้อความเสร็จแล้ว เฮซองดึงมือกลับมาดู

อะไรเนี่ย!!!!!!!!!! ฮ่าๆๆๆ!!!!

เอริคแบมืออ่านคำขอจากเฮซอง

“ฉันอยากให้นายเป็นเรนเดียร์ของฉัน”

คำขอของเอริคบนฝ่ามือของเฮซอง

“ฉันอยากเป็นเรนเดียร์ของนาย(คนเดียว)”

คนเดียว? หมายความว่าไงอ่ะ?

นายไม่รู้… หรือแกล้งโง่กันเนี่ย!!!

ก็แปลว่านาย…

เฮซองรีบเอามือปิดปากเอริค

ไม่ต้องพูดๆๆ

เอริคพยายามดิ้น

” นายต้องเป็น(เจ้านาย)ของฉันคนเดียว!!!!! ”

เฮซองหน้าแดง รีบเดินหนีไป

ได้ยินมั้ยเจ้านาย… ต้องเลี้ยงดูฉันคนเดียวนะ รู้มั้ยยยยยยยยยย?!?

เราสั่งอาหารจีนมากินกันเถอะ

เฮซองเริ่มรู้สึกหิว

ฉันเอาจาจางเหมี่ยนนะ และนายล่ะ?

กวางเรนเดียร์คงไม่กินอาหารจีนหรอกเนอะ ^ ^
แกกินอาหารเม็ดได้มั้ย?

ฉันจะกิน!!! เอาเมนูมานี่ ฉันเป็นสัตว์เลี้ยงช่างเลือก และกินแต่อาหารดีๆเท่านั้น!!!

เอริคดูเมนูอยู่นานก่อนจะเลือกได้ว่า

ฉันเอาแบบนาย ^ ^;

แล้วนายก็จ่ายให้ฉันด้วยนะ

อ้าว ทำไมฉันต้องเป็นคนจ่ายละ!?!

ก็ฉันเป็นสัตว์เลี้ยงของนายไง

นายก็ต้องเลี้ยงฉันสิ!

แล้วนายทำอะไรบ้าง?

ฉันแค่นอนคลอเคลียกับเจ้านายก็พอ ^ ^)V

เป็นเพื่อนแก้เหงา…

แค่นี้ที่นายต้องการไม่ใช่เหรอ?

ไม่ใช่สักหน่อย ฉันก็อยากมีใครคอยดูแลฉันบ้างอ่ะ!!!

งั้น… นายก็แต่งงานสักทีสิ ^ ^;

แต่นายเป็นเรนเดียร์ของฉัน นายก็ต้องดูแลเจ้านายด้วยสิ!!!

เข้าใจมั้ย!?! …

อือๆ รีบๆสั่งอาหารมาเหอะน่า ฉันหิวแล้วนะเจ้านาย…

แล้วก็นั่งดีๆสิ ฉันจะนอน…

เจ้ากวางเรนเดียร์หนอนหนุนตักเจ้านายหน้าตาเฉย

ถ้าอาหารมาแล้วปลุกด้วยนะ ^ ^

นี่!!! ใครให้แกมานอนตรงนี้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

” เจ้านายจะได้ไม่เหงาไง… ที่มีฉันอยู่ข้างๆ ”

(- . -) z Z z Z แล้วกวางเรนเดียร์ของเฮซองก็ผลอยหลับด้วยความอ่อนเพลีย

 
Leave a comment

Posted by on September 25, 2012 in RS's Fic, RS's Short Fic, You're my pet

 

Tags: ,