RSS

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] Ep.27 บทเรียนบทที่27

18 Aug

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] by KungJuny

EP.27 บทเรียนบทที่27

 

เสียง…สายลมพัดผ่านใบหญ้า
เสียง…น้ำกระทบหินในลำธาร…อยู่ไม่ไกล

(เจ้าได้ยินเสียงกระซิบเหล่านั้นมั้ย?)
เอริคค่อยๆลืมตาขึ้น

เฮ… เฮซอง …

เอริคพยายามเอื้อมแขนออกไป
แต่เขากลับไม่รู้สึกถึงการมีตัวตนของมัน

(เฮซองอยู่ในมือพวกมัน!!!)

เอริคพยายามขยับปาก แต่ไร้เสียง
ภาพของเฮซองช่างเลือนลาง

(เขาจะพาเธอไปไหน?!)

นายท่าน จะทำอย่างไรกับเขาดี?

พาเขากลับไป…
เฮซองพึมพำครึ่งหลับครึ่งตื่น

เขาเป็นใคร?

องครักษ์คนใหม่ขององค์ชาย

ฝีมือไม่เลว เอาเขากลับไป!

เฮซองหลับอยู่ในอ้อมกอดของหัวหน้าองครักษ์ใหญ่

ทำไมท่านต้องออกมาเสี่ยงด้วยตัวเองแบบนี้?
หัวหน้าองครักษ์ค่อยๆเช็ดหน้าให้องค์ชาย

ข้านึกว่าจะไม่ได้เจอเจ้าอีก …
เฮซองค่อยๆรู้สึกตัว

ท่านเป็นห่วงข้าเหรอ?

แล้ว… เขาล่ะ?
เฮซองมองหาเอริค

เขายังไม่ตาย

ท่านขยับตัวได้มั้ย?
เจ็บตรงไหน? รีบบอกข้า!
ตอนท่านตกจากหลังม้า
ข้าแทบเสียสติ!
หัวหน้าองครักษ์กอดเจ้านายของเขา

ข้าไม่เป็นอะไร …
เฮซองยิ้มบางๆ แล้วมองหาเอริค

ข้าอยากเจอเขา…

หัวหน้าองครักษ์อุ้มองค์ชายเดินขึ้นมาจากริมลำธาร
เพื่อพามาพบเอริคที่นอนหมดสติอยู่บนผืนหญ้า

เขายังไม่ตาย เชื่อข้าสิ
ข้าห้ามเลือดให้เขาแล้ว

เฮซองเหลือบมองเอริคที่ร่างกายเปรอะไปด้วยเลือด

พาเขากลับ!
เฮซองสั่ง

หัวหน้าองครักษ์พยักหน้า
แล้วอุ้มองค์ชายขึ้นม้า

เฮซองถูกนำตัวกลับตำหนักก่อนรุ่งสาง

ณ ตำหนักองค์ชายรอง

องค์ชายประชวร ต้องการพักผ่อน ระหว่างนี้ไม่รับแขก
หัวหน้าองครักษ์สั่งงานลูกน้อง

แต่ว่ามีเรื่องด่วนจากชายแดนนะขอรับ

เรื่องอะไร?
เฮซองค่อยๆเดินหน้าซีดเซียวออกมาจากห้องบรรทม

มีรายงานด่วนจากชายแดน
เมื่อคืนมีข้าศึกซุ่มโจมตีจากด้านหลัง และเข้าตีค่ายหลักขององค์รัชทายาท
ตอนนี้ท่านแม่ทัพไล่ตีข้าศึกถอยกลับไปได้แล้ว
แต่ว่า … องค์รัชทายาทสิ้นแล้วขอรับ

เหนือหัวจึงให้หม่อมฉันมาเชิญองค์ชายไปที่ตำหนักหลวงเดี๋ยวนี้ขอรับ

ช่าง … น่าใจหาย
เฮซองเป็นลมอยู่ที่หน้าประตูห้อง

หลังจากข่าวการสิ้นขององค์รัชทายาทถ้ามึงเมืองหลวง
ในราชสำนักต่างวุ่นวายกับการสรรหาองค์รัชทายาทคนต่อไป

ได้ข่าวว่าองค์ชายรองป่วยหนัก
จึงไม่สามารถมาร่วมประชุมเช้าวันนี้ได้

ท่านแน่ใจได้อย่างไร ว่าองค์ชายรองป่วยจริง?

ข้าถามเด็กที่ไปส่งเทียบเชิญแล้ว
หน้าองค์ชายรองดูซีดมาก
ตอนได้รับข่าวถึงกับเป็นลม!

ท่าทางองค์ชายรองก็เหมือนคนไม่แข็งแรงอยู่แล้ว!

ท่านคิดว่าองค์ชายรองจะอยู่ได้อีกนานรึป่าว?

ณ ตำหนักองค์ชายรอง

เจ้านั่งจ้องหน้าข้าทำไม?
เฮซองค่อยๆรู้สึกตัวอีกครั้ง

เพราะข้าเป็นห่วง
ใบหน้าของท่าน ไม่มีสีเลือดฝาดเอาเสียเลย
หัวหน้าองครักษ์ค่อยๆจับตามข้อต่อของร่างกาย

ท่านแน่ใจนะ ว่าไม่เจ็บ กระดูกไม่แตกหัก?

อืม เจ้ากังวลไปเอง
เฮซองยิ้มบางๆ

องค์ชาย ข้าขออภัย
แต่ข้าต้องตรวจร่างกายของท่าน

จะมากไปแล้วนะ!
เฮซองไม่ชอบให้ใครแตะเนื้อต้องตัวเขา
แต่ก็ไม่อาจขัดหน้าที่ของหัวหน้าองครักษ์ได้

นายท่าน ข้าเกรงว่าจะมีเลือดคั่งในช่องท้อง
ข้าจะต้องตามหมอ

ก็ยังไกลหัวใจนะ
เฮซองยิ้ม

ข้าไม่ขำด้วยหรอกนะ!!!
หัวหน้าองครักษ์รีบวิ่งออกไปตามหมอ

ช่วยด้วย!!!! ช่วยลูกของข้าด้วย!!!
แม่ทัพใหญ่กอดร่างไร้สติของเอริค
เมื่อพบร่างของเขาอยู่ไม่ไกลจากจุดที่องค์รัชทายาทและองครักษ์โดนสังหารทิ้ง

ข้าผิดเอง ข้าไม่ควรพาเจ้ามาเสี่ยง เจ้าอายุยังน้อย T_T

ท่านแม่ทัพ! เขาไม่ตาย รีบทำแผลให้เขาก่อนเถอะขอรับ!
มินวูเช็คตามร่างกายของเอริค มีเพียงบาดแผลใหญ่ที่แขนขวา
นอกนั้นเป็นเพียงแผลเล็กน้อย

ณ ท้องพระโรง

องค์ชายรองมีอาการตกเลือดในช่องท้อง
ต้องพักรักษาตัวอย่างน้อย 1 เดือน

ระหว่างนี้เราจะให้ใครขึ้นเป็นองค์รัชทายาทล่ะ?

ข้าเอง!
ในเมื่อพี่ใหญ่ข้าได้สละชีพเพื่อปกป้องประเทศชาติในสนามรบ
พี่รองของข้าก็เสียใจมาก จนล้มป่วยหนัก
งั้นข้าจะดูแลแทน เป็นการชั่วคราว พวกท่านเห็นว่าอย่างไร?!

องค์ชายลำดับที่ 3 จึงได้ขึ้นเป็นองค์รัชทายาทแทน
เนื่องจากองค์ชายรองป่วยหนัก

เมื่อเมืองหลวงได้องค์รัชทายาทองค์ใหม่ ข้าศึกจึงถอยไปตั้งหลักก่อน
เนื่องจากองค์รัชทายาทองค์ใหม่ ขึ้นชื่อว่าสู้รบเก่งแต่ไม่ได้ออกรบ
เพราะองค์รัชทายาทองค์เก่าต้องการพิสูจน์ตัวเอง

องค์ชายรองยังคงพักรักษาตัวอยู่เงียบๆในตำหนักเล็กที่ไม่มีใครให้ความสนใจ

นายท่านขอรับ …
หัวหน้าองครักษ์ปลุกเจ้านายให้ตื่น เมื่อถึงเวลาทานยา

ไม่มีข่าวจากในราชสำนักหรือ?

ไม่มีขอรับ
หัวหน้าองครักษ์ค่อยๆเป่ายาให้หายร้อน แล้วป้อนองค์ชาย

จนกว่านายท่านจะแข็งแรง
พวกเขาจะประชุมสรรหาองค์รัชทายาทกันใหม่

ทำไมเจ้าต้องโกหกข้า?
พวกเขาไม่รอข้าหรอก!
เฮซองเบือนหน้าหนี

จนกว่านายท่านจะหายดี
ข้าถึงจะให้ท่านออกจากตำหนัก!
หัวหน้าองครักษ์พยายามป้อนยาอีกครั้ง

ป่านนี้องค์ชายอื่นๆ คงขึ้นแทนข้าไปแล้ว!
เฮซองหน้าหงิกด้วยความผิดหวัง

สิ่งที่ควรเป็นของนายท่าน
มันต้องเป็นของนายท่าน!
เพียงแค่ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลา
หัวหน้าองครักษ์พยายามป้อนยา(อีก)

ทำไมสายเลือดที่แท้จริงอย่างข้า
ถึงได้ไร้ตัวตนแบบนี้!
เฮซองตัดพ้อกับโชคชะตา

อีกไม่นานขอรับ
อดทนรออีกสักหน่อย
หัวหน้าองครักษ์วางถ้วยยาแล้วโอบกอดเจ้านายน้อย

เจ้า…
อย่าจากข้าไปไหนนานๆอีกนะ
เฮซองน้ำตาซึม

ข้าน้อย…
จะไม่ไปไหนแล้วขอรับ
หัวหน้าองครักษ์รีบปาดน้ำตาด้วยความสงสารและเจ็บช้ำแทนเจ้านาย

เอริค …
เจ้าจำข้าได้มั้ย?
มินวูมาเยี่ยมเอริคที่จวนแม่ทัพ

เอริคยังคงนอนนิ่ง แม้เขาจะลืมตาแล้ว

สมองของเจ้าได้รับการกระทบกระเทือนแน่ๆ!
มินวูคิด

เอริคมองแขกที่มาเยี่ยม แต่ไร้คำพูดใดๆ

ถ้าเจ้าไม่อยากพูด เจ้าก็เขียนได้นี่นา เขียนไม่ได้ วาดรูปก็ได้นี่!

เอริคพยายามขยับแขนขวาที่หนักอึ้ง

แขนขวาเจ้าหัก เอ็นเกือบขาด
คนเอ็นขาดยังต่อได้ แต่เจ้าแค่เกือบขาดเท่านั้นเอง!
เดี๋ยวก็หายน่า!
มินวูให้กำลังใจ

เอริคมองแขนขวาของตัวเองที่ถูกห่อด้วยผ้าและดามด้วยไม้จนน่าอึดอัด

มินวูมองซ้ายขวา ค่อยๆยกตัวเอริคขึ้น
พ่อของเจ้าบอกยังไม่ให้เจ้าลุกขึ้น
แต่ข้ารู้ว่าเจ้าอยากลุกออกจากเตียงแล้ว!

(ข้าไม่อยาก!!!!)
เอริคเหล่มองเพื่อนจอมจุ้น ที่ยังพูดไม่หยุด

เอริครู้สึกเจ็บเมื่อร่างกายเริ่มขยับ

ย้า! ทนหน่อยเพื่อน!
ข้าเคยตกจากหลังม้า ถ้าข้ามัวแต่นอนนิ่งเป็นผักแบบนี้
ข้าจะกลายเป็นผักเน่าตลอดไป!
เจ้าก็เหมือนกัน!
ลุกขึ้นมา!!!

เอริคส่ายหัวช้าๆ

งั้นเจ้านั่งพิงอยู่ตรงนี้นะ
มินวูลุกไปหยิบกระดาษและพู่กันมาให้เอริค

อยากได้อะไรก็เขียนบอกข้ามา

(น่ารำคาญ!)
เอริคพยายามจับพู่กันด้วยมือซ้ายที่อ่อนแรง

“องค์ชาย”

เฮ้อ …
ป่านนี้แล้วเจ้ายังจะห่วงคนอื่นอีก

ตอนข้าและท่านแม่ทัพตามไปจนพบเจ้า
นอกจากเจ้าแล้ว … ไม่มีใครรอดชีวิต

ฮะ … !

เสียงแรกที่เปล่งออกมาจากลำคอด้วยความใจหาย
พร้อมน้ำตาที่ไหลพรั่งพรู

มินวูสวมกอดเพื่อน ลูบหัวปลอบใจ

ฮืออออออออออออออออออออออออออ
เอริคปล่อยโฮอย่างไม่อาย

——— บทรักบทที่ 27 สงครามทำลายทุกสิ่ง ———

 
Leave a comment

Posted by on August 18, 2016 in 21-Now, RS's Fic, Story (My sword)

 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: