RSS

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] Ep.26 บทเรียนบทที่26

07 Aug

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] by KungJuny

EP.26 บทเรียนบทที่26

 

เอริคไม่ยอมพูดกับพ่อของเขา
หลังจากรู้ที่มาที่ไปในการย้ายเข้ากองทัพในครั้งนี้

เจ้าควรจะมองไปข้างหน้า
ไม่ใช่โกรธเคืองที่ข้าลากเจ้าออกมาจากที่กำบังเพื่อมาเข้ากองทัพ
ไม่มีพ่อคนไหน อยากส่งลูกตัวเองไปตายหรอกนะ?!
ที่ข้าสอนยุทธให้เจ้าตั้งแต่เด็ก ก็เพราะต้องการให้เจ้ามีชีวิตอยู่ยืนนาน!

ท่านคิดอะไรกันแน่?
ท่านอยู่ข้างองค์รัชทายาทใช่มั้ย?
ท่านหลอกทุกคนได้ แต่ท่านไม่ควรหลอกข้า!
ข้าเป็นลูกชายของท่านนะ!
เอริคมองพ่อของเขาด้วยความผิดหวัง

ถ้าไม่ใช้วิธีนี้ เจ้าจะไม่มีวันได้ออกมาจากตำหนักองค์ชายรอง!

องค์ชายรองไม่ดีตรงไหน?

เจ้าไม่คิดว่าการคัดเลือกตัวของเจ้ามันน่าสงสัยเหรอ?
คัดตัวเจ้าเข้าไปเป็นคนสุดท้ายทั้งที่หมดเขตรับสมัครแล้ว
ด้วยฝีมือของเจ้าแค่นี้ เจ้าเทียบองครักษ์รอบกายเขาได้รึเปล่า?

เพราะเขาเห็นบางสิ่งในตัวข้า …
เขาไม่ละเลยข้า …
ท่านพ่อ …

เจ้าคิดว่าเขาจะไม่รู้รึ ว่าเจ้าคือลูกชายของข้า?

เอริคเลือกที่จะนิ่งเงียบ และฝังเพื่อนในอดีตไว้ในความทรงจำ
(ไม่ว่าเจ้าจะคบข้าด้วยผลประโยชน์หรือไม่ …
… แต่ข้ารู้สึกได้ … ว่ามันเป็นเรื่องจริง)

เอริคมารายงานตัวที่กระทรวงกลาโหม
และได้พบคนรู้จักอีกครั้ง

ใช่เจ้าจริงๆด้วย!!!
เจ้าตัวเล็ก!!!!!!!!!!!!!

เอริควิ่งเข้าไปล็อคคอลีมินวู เพื่อนที่เคยร่วมสำนักเดียวกัน

อ้ากกกกกกกกกกก ปล่อยๆ
ข้าหายใจไม่ออก
อย่าเล่นทีเผลอสิวะ!!!
มินวูพยายามดิ้น

วันนั้นเป็นเจ้าใช่มั้ย ที่กระโดดถีบข้า!!!
เอริคยังไม่หายแค้น

เออ ข้าเอง!!!
แต่ข้าทำเพื่อช่วยเจ้านะ!!!
ปล่อยข้า!!!
มินวูดิ้นจนหลุด

ช่วยข้า?! แล้วทำไมข้าถึงต้องมาอยู่ที่นี่ ฮะ?!!!

ไม่ดีเหรอ? จะได้ไม่เหงาไง?
ใครจะคิดว่าองค์รัชทายาทจะเลือกเจ้า
แม้จะสู้ไม่ได้เรื่องเลยก็ตาม!

เจ้ามาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่?

ปีที่แล้ว!

ถ้าอย่างนั้น … เจ้าก็ต้องเคยเจอองค์ชายรองใช่มั้ย?

ข้าไม่ได้มีพ่อเป็นแม่ทัพใหญ่อย่างเจ้า
ข้าก็ต้องเลือกที่จะอยู่อย่างมีอนาคตสิ!

มินวูอ่านใจของเอริคออก
เขาไม่ใช่เฮซองงี่ที่เจ้าเคยรู้จักหรอกนะ
เจ้าไม่จำเป็นต้องถวายชีวิตให้เขา

แน่นอนอยู่แล้ว ชีวิตของข้า ข้าเลือกเอง!!!

ดีเลย! ไปรับชุดทหารกันเถอะ!

ม่ายยยยยยยยยยยยยย! (เค้ายังไม่พร้อม)
เอริคจะวิ่่่งหนี แต่มินอูล็อคตัวของเขาไว้ และลากไปด้วยกัน

ในที่สุดเอริคก็ได้ร่วมกองทัพกับพ่อของเขา

การออกรบครั้งแรกทำให้หัวใจของเขาเต้นระรัว
ฆ่าคนครั้งแรก และอีกหลายศพที่เขานับไม่หมด

เอริคนั่งลงสติหลุดลอย หลังจากรบมายาวนานหนึ่งเดือนเต็ม
คาวเลือดที่ติดจมูก สิ่งเดียวที่ทำให้เขายังมีชีวิตอยู่ …
คือคำสั่งที่เขาจะต้องเดินกลับไปให้ได้ …
… เพื่อกลับไปหาเจ้านายของเขา

เอริคนอนเฝ้ายามกลางคืน
คืนนี้ฟ้าปิด ไม่มีแม้แต่แสงสว่างจากเดือนและดาว
เขาเด็ดใบหญ้าออกมาพับเป็นดาว
“ดาวนำโชคของข้า”

เอริครู้สึกทนไม่ไหว จึงแอบจูงม้าออกมาจากค่าย
เขาควบม้าเข้าไปในป่าลึก

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เอริคกรีดร้องอยู่ในป่าด้วยความอึดอัด
เขาร้องไห้กับม้า… เท่าที่พอใจ

เมื่อไหร่สงครามครั้งนี้จะจบเสียที?

เอริคเห็นท้องฟ้าเริ่มมีแสงสว่าง จึงขี่ม้ากลับค่าย

เอริคจำไม่ได้ว่าเขาขี่ม้าออกมาไกลเท่าไหร่
แต่เมื่อใกล้ถึงค่าย เขากลับควบม้าให้เร็วขึ้น
เพราะแสงสว่างที่เห็นบนท้องฟ้านั้นไม่ใช่แสงของรุ่งฟ้าสาง

ที่ค่ายทหารกำลังวุ่นวายกับการดับไฟ
และต่อสู้กับข้าศึกที่ลักลอบโจมตีกลางดึก

เอริคเพิ่งถูกย้ายมาสังกัดกองย่อยเล็กๆ
เพื่อเป็นกองหนุนคอยส่งเสบียงอยู่ด้านหลัง
หลังจากการออกรบติดๆกัน ทำให้เขาใกล้บ้า
แม่ทัพจึงส่งเขามาคุมเสบียงและเป็นกองหนุน
โดยสวมชื่อเป็นพลทหารไร้ศักดิ์ เพื่อไม่ให้เป็นจุดสนใจ
และค่ายนี้อยู่ใกล้ค่ายขององค์รัชทายาทมากที่สุด
นอกจากคุมเสบียงแล้ว หน้าที่อารักขาองค์รัชทายาท
จึงเป็นภารกิจลับที่แม่ทัพมอบให้

ฉิบหายแล้ว!!!
เอริคทำตัวไม่ถูก เพียงเพราะเขาออกไปขี่ม้าเล่น
ทำให้ค่ายโดนโจมตี เสบียงถูกขโมยและเผาทิ้ง

องค์รัชทายาท!!!
เอริครีบขี่ม้าไปรายงานที่ค่ายหลักขององค์รัชทายาท
ว่าข้าศึกลักลอบบุกโจมตีจากด้านหลัง
โดยมีข้าศึกบางส่วนขี้ม้าเร็วตามเอริคไป

องค์รัชทายาท!!!
มีข้าศึกบุกเข้ามาด้านหลัง!
เอริคมาถึงค่ายใหญ่ ที่มีแต่ความว่างเปล่า

เขาหนีกันไปหมดแล้วเหรอ?
เอริคขี่ม้าสำรวจรอบๆค่าย ที่เงียบกริบ
ในคืนเดือนมืดเช่นนี้ ยากที่จะมองให้ถนัด

เอริคเห็นลูกไฟอยู่ไม่ไกล ข้าศึกคงใกล้เข้ามาแล้ว
เขาจะหนีไปทางไหน เพื่อไม่ให้ข้าศึกตามไปตีค่ายต่อไปอีก
เอริคมองท้องฟ้า ไร้แสงดาวนำทาง

วี้ดดดดดดดดดดดดดดดด วิ้วววว
เสียงเป่าปากจากชายป่าด้านซ้ายมือของเอริค

เอริคเพ่งสายตามอง

ชายสวมเสื้อคลุมสีขาว กวักมือเรียกเขาอยู่ที่ชายป่า

จะยืนรอความตายรึไง!!!

เอริคไม่รีรอเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย
เจ้านายของเขา!

เอริคขี่ม้าตามเฮซองเข้าไปในป่า

อย่าคลาดสายตาจากข้า!
เฮซองกลับด้านเสื้อคลุมให้เป็นสีดำเพื่อพรางตัว
แล้วควบม้านำเอริคไป

เจ้าจะพาข้าไปไหน?

ไปจากที่นี่น่ะสิ!

ข้าไม่ไป!
เอริคหยุดม้า

เฮซองหยุดม้าตาม

ข้าทิ้งกองทัพไปแบบนี้ไม่ได้
ข้าทิ้งพ่อไว้ข้างหลังไม่ได้!

แต่พ่อเจ้าไม่ได้อยู่ที่นี่!
ข้าต่างหาก ที่เสี่ยงอันตรายมาที่นี่ เพื่อมาหาเจ้า!

ข้าบอกให้เจ้ามารึไง?
เจ้าบอกให้ข้าเดินกลับไปเองนี่นา

ตามใจ!
เฮซองควบม้าต่อไป
ส่วนเอริคควบม้ากลับไปทางค่ายใหญ่ แต่อ้อมลัดเลาะตามชายป่า

เอริคได้ยินเสียงฝีเท้าม้าข้างหน้า
คาดว่าคงเป็นขององค์รัชทายาทจึงรีบควบม้าตามไป

เร็วเข้าสิ!!!
ไหนเจ้าว่าค่ายนี้อยู่ห่างศัตรูมากที่สุดไง!
องค์รัชทายาทควบม้าหนีตามทหารองค์รักษ์ออกมาจากชายป่า

ข้าไม่คิดว่าข้าศึกจะปีนข้ามเขามาตีท้ายเราได้นะขอรับ
ถ้าไม่ใช่คนในเป็นข้าศึก!!!

ใคร! ใครคิดจะทรยศข้า?!

องค์รัชทายาท!
เอริครีบควบม้าตามออกมา พ้นจากชายป่า

เหล่าองครักษ์ดึงกระบี่ออกมาเพื่อคุ้มกัน

มีข้าศึกตามข้ามา คงอีกไม่ไกล
แล้วทหารของท่านหายไปไหนหมด?
เอริคแปลกใจที่มีทหารคุ้มกันเหลือเพียงไม่กี่สิบนาย

พวกเขาสกัดข้าศึกอยู่ด้านหลัง!

ท่านจึงรีบหนีมาหรือ?
ทำไมท่านไม่อยู่บัญชาการรบล่ะ?
เอริคสงสัย

รบบ้าบออะไรกัน!!!
พวกนั้นจะเอาแต่ชีวิตของข้า!!!
ถ้าพวกเขาจับข้าได้
เราจะแพ้! เจ้าต้องคุ้มกันข้า!
ไป!

องค์รัชทายาท เตรียมควบม้าหนีต่อ
แต่ต้องชะงักเมื่อมีคนมาขวางทางเขา

ไม่กลับไปสู้หน่อยเหรอ?
เฮซองขี่ม้าเข้ามาหาองค์รัชทายาทเพียงลำพัง

เจ้าอุตส่าห์นำทัพออกมาเองนะ

นี่ต้องเป็นแผนการของเจ้าแน่!!!
เจ้าวางแผนเพื่อชิงบัลลังก์จากข้า!
ล่อให้ข้ามาออกรบ!!!

องค์รัชทายาทมองเอริคด้วยความคับแค้นใจ
เจ้า! เจ้าคนขายชาติ!!!

อ้าว! อย่ามากล่าวหากันสิวะ!
คิดว่าข้าอยากออกมารบรึไง!
ถ้าไม่ใช่เจ้าพาข้ามา!!!
เอริคเริ่มยัวะ

พ่อข้า ให้ข้ามาอารักขาท่าน
แต่ว่าท่านคงไม่ต้องการ!
เอริคกอดอก เบ้ปาก

นี่มันแผนของเจ้า!
คนของเจ้า!
แม่ทัพก็อยู่ฝ่ายเจ้าสินะ!
องค์รัชทายาทชักกระบี่ออกมาเตรียมสู้

เอริคคิดตาม เริ่มไม่มั่นใจ

ข้าไม่ฆ่าเจ้าให้เปลืองแรงหรอก!
หึ ขอให้รอดชีวิตกลับไปได้ก็แล้วกัน!
เฮซองควบม้ากลับเข้าชายป่า แต่ต้องถอยออกมา
เมื่อเห็นว่ามีข้าศึกอำพรางตัวอยู่ไม่ไกล

เอริค! ไปกับข้า!!!
เฮซองขี่ม้ากลับมาที่กลุ่มขององค์รัชทายาท

เอริคมองเฮซอง ด้วยความเคลือบแคลงใจ
ข้ายังไว้ใจเจ้าได้อยู่มั้ย?

ถ้าจะฆ่าเขา ข้าจะเปลืองแรงมาถึงที่นี่ทำไม!
เฮซองค้อนใส่เอริค

แต่จะหนีตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้ว!
เฮซองผูกผ้าปิดหน้า กำกระบี่ในมือแน่น

ระวัง!!!!
เอริคใช้ปลายกระบี่สะกัดธนูที่พุ่งมาหาเฮซอง

ข้าศึกที่ซ่อนตัวอยู่ แตกฮือออกมาจากชายป่ารอบด้าน

คุ้มกันข้า!!!!!
องค์รัชทายาทหนีเข้าไปอยู่ในวงล้อมขององครักษ์

ส่วนเฮซอง พยายามฝ่าวงล้อมออกไป

เอริคเลือกตามคุ้มกันเฮซองจากด้านหลัง
โดยทิ้งหน้าที่ของเขาไว้เบื้องหลัง

ช่วยข้าด้วย!
องค์รัชทายาท ผู้ไม่เคยออกรบมาก่อน
ได้แต่แกว่งดาบไปมาในวงคุ้มกันขององครักษ์ไม่กี่สิบคน

องค์รัชทายาท! หนีไปให้ไกล!!!
ข้าศึกบางส่วนเริ่มสับสน เมื่อองค์รัชทายาท ตะโกนเรียกเฮซอง

เฮซองตีฝ่าวงล้อมออกมาพร้อมเอริค
โดยมีข้าศึกส่วนนึงตามมา

เฮซองเหลือบมองเอริค ที่รั้งท้ายเพื่อสะกัดข้าศึก จึงขี่ม้ากลับไป

ปั๊ก!!!
เฮซองยิงธนูเสียบอกข้าศึกก่อนที่จะถึงตัวเอริค

ข้าบอกให้เจ้าตามข้ามา!
เฮซองไม่อาจทิ้งเอริคไว้ข้างหลัง
ข้ายังไว้ใจเจ้าได้มั้ย?

เอริคไม่ตอบ เขาดึงกระบี่ออกมา
แล้วเริ่มสังหารทุกคนที่พยายามเข้าถึงตัวเจ้านายของเขา

เอริคเหวี่ยงกระบี่ออกไปสุดแรง
แขนขวาที่เริ่มชา และไร้ความรู้สึก
(เพราะถูกฟันเป็นแผลฉกรรจ์)

เอริคใช้มือขวาที่ไร้ความรู้สึกในการคุมม้า
แล้วใช้แขนซ้ายสู้ต่อไป

อย่ายุ่งกับเขา!!!!
เอริคฝ่าเข้าไปกลางวงล้อม เมื่อเห็นเฮซองตกจากม้า

ห้ามแตะต้องเขาเด็ดขาด!!!!!!
เอริคยืนขวางไม่ให้ใครเข้าใกล้เฮซอง
แม้ครึ่งตัวของเขาจะหมดความรู้สึกไปแล้ว

ตาของเขาเริ่มพร่ามัว
เขาทำได้เพียงแกว่งกระบี่ออกไป ไม่ให้ใครได้เข้าใกล้เจ้านายของเขา

อ้ากกกกกกกกกกก!!!

——— บทรักบทที่ 26 เพื่อนไม่ทิ้งกัน ———

 
 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: