RSS

Monthly Archives: August 2016

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] Ep.28 บทเรียนบทที่28

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] by KungJuny

EP.28 บทเรียนบทที่28

 

คุณชายเอาแต่เก็บตัวอยู่แต่ในห้องขอรับ
บ่าวรายงานท่านแม่ทัพ

เขาทำอะไรอยู่?

วาดรูปขอรับ

ท่านแม่ทัพเป็นกังวลว่าเอริคจะไม่กลับมาร่าเริงเหมือนเดิม
หลังจากมินวูมาเยี่ยม เอริคก็ไม่ต้องการพบใครอีก

เอริคพยายามใช้แขนซ้ายวาดภาพ แต่ก็ไม่ถูกใจเหมือนมือขวาข้างถนัด
เอริคขยำกระดาษทิ้งจนเกลื่อนห้อง

ณ ตำหนักองค์ชายรอง

เอริคยังไม่หายดีเหรอ?
เฮซองถามเพื่อนองครักษ์ของเอริค

เห็นว่าเก็บตัวเงียบอยู่ในจวนไม่ออกไปไหนขอรับ

ยาที่เราให้ส่งไปคราวก่อนหมดหรือยัง?
ถ้ายังไม่หายดี ให้เข้ามารักษาตัวที่นี่!

ท่านแม่ทัพคงไม่ยอมนะขอรับ
หัวหน้าองครักษ์ยื่นแขนให้เฮซอง

ข้าแข็งแรงแล้ว ข้าเดินเองได้
ข้าจะไปเยี่ยมเอริค

เกรงว่าจะไม่เหมาะนะขอรับ
ท่านแม่ทัพไม่ยอมให้คนของตำหนักองค์ชายเข้าพบ
อีกทั้ง… เอริคก็ไม่ได้เป็นองค์รักษ์ของนายท่านอีกแล้ว

แต่เขาช่วยปกป้องข้า!
ข้าจะทำเป็นลืมเขาได้ยังไง?

ท่านแม่ทัพไม่อยากให้ลูกชายของตัวเองยุ่งเกี่ยวกับเรื่องในราชสำนัก
เพราะเขาเป็นคนเดียวที่รอดชีวิต ในขณะที่อดีตองค์รัชทายาทและทหารฝีมือดียัง…
มันจะไม่เป็นผลดีกับตัวของนายท่านและเอริค ถ้ามีคนเห็นแล้วเอาไปพูดว่าร้าย
นายท่านได้โปรดตรองให้ดี

เฮซองมองหัวหน้าองครักษ์ เขาไม่อาจหาข้ออ้างมาทัดทานได้

ก็ข้าเบื่อ! ข้าอยากออกไปข้างนอก!!!
เฮซองเบ้ปาก ทำหน้าเศร้า

ขอรับ … ถ้าท่านหมอยืนยันว่านายท่านหายดีแล้ว
ข้าน้อยจะอนุญาตให้ออกไปเที่ยวนะขอรับ

นี่เจ้า!!! ข้าเป็นนายของเจ้านะ!!!

ข้าน้อยก็ทำตามหน้าที่ของตัวเองนะขอรับ

ชิ……………….
ถ้าข้าออกไปเที่ยวได้เมื่อไหร่ ข้าจะทิ้งเจ้าไว้ที่นี่!!!!!

ณ จวนแม่ทัพ 1 เดือนต่อมา

ไหนลองขยับแขนขวาหน่อยสิ

เอริคค่อยขยับแขนขวาของตัวเอง หลังจากถอดเฝือกออกเป็นครั้งแรก

ช่วงแรก ก็อย่าเพิ่งรีบร้อนนะ เอ็นที่มือของเจ้าจะค่อยๆเข้าที่เข้าทางเอง
สักพักเรี่ยวแรงก็จะคืนกลับมา
ท่านหมอเขียนใบสั่งยาให้เอริค

ท่านหมอ แล้วมือขวาของเขา จะใช้กระบี่ได้อีกหรือไม่?

ทุกอย่างต้องใช้เวลานะท่านแม่ทัพ
เราจะรีบร้อนไม่ได้

ระหว่างนี้ เจ้าก็หัดใช้พู่กันคัดตำราพิชัยสงครามไปก่อนก็แล้วกัน!
ท่านแม่ทัพยังคงหวังให้เอริคสืบต่องานของเขา

นี่ใบสั่งยา กินไปอีก 1 เดือน แล้วข้าจะมาตรวจเจ้าใหม่

ขอบคุณมากท่านหมอ ข้าจะให้เด็กส่งท่านกลับ
ส่วนเจ้า ไปซื้อยาตามนี้
ท่านแม่ทัพสั่งงานบ่าวรับใช้

เอริคหยิบใบสั่งยามาดู
ข้าจะไปซื้อเอง

นี่มันงานของบ่าว เจ้าพักรักษาตัวเถอะ!

ท่านพ่อ ขาข้าเดินได้ปกติดี
ตอนนี้ก็ไม่มีเฝือกแล้ว ข้าหายดีแล้ว
ข้าอยากออกไปนอกจวนบ้าง

เจ้าดูเหมือนคนที่สบายดีแล้วงั้นหรืฆอ?
ท่านแม่ทัพมองลูกชาย ที่ผอมจนแก้มตอบ ผิวขาวซีดๆ ไร้ซึ่งรอยยิ้ม

เพราะที่นี่ทำให้ข้าป่วย!
ข้า … ไม่อยากทนอยู่ในจวนนี้อีกแล้ว T__T
เอริคระบายด้วยความอัดอั้น น้ำตาซึม

ถ้าเจ้าไม่รู้จักร้านขายยา ก็ถามพ่อบ้านเอาละกัน!
ท่านแม่ทัพเดินออกจากห้องนอนของลูกชาย
แม้จะเป็นห่วง แต่เขาก็ดีใจที่เอริคคิดอยากจะออกไปข้างนอกบ้าง

ณ ร้านขายยา

ยาได้แล้วขอรับนายท่าน

เอริคจ่ายเงิน แล้วคว้าถุงยา
อ้า!!!
แขนขวาของเขายังถือของหนักไม่ได้

ยาที่เหลือข้าฝากเอาไว้ก่อนนะ เดี๋ยวข้าจะให้เด็กมาเอาวันหลัง
เอริคใช้มือขวาหิ้วยากลับไปเพียงห่อเดียว สำหรับ 1-2 วัน

“อะไรที่เกินตัว ก็ต้องปล่อยวาง”
เอริคคิดได้หลายอย่าง หลังจากผ่านความเป็นความตายเมื่อหลายเดือนก่อน

เอริคเดินเข้าร้านนั้น ออกร้านนี้ แต่ก็ยังสลัดไม่หลุด

แม่นาง! เจ้าตามข้ามาทำไม?
เอริคหยุดเดินและหันกลับมากะทันหัน

ว้าย!!!
หญิงสาวทำผ้าเช็ดหน้าหล่นด้วยความตกใจ

ข้า … ข้า … ข้านึกว่าเจ้าคือคนที่ข้ารู้จัก

เอริคก้มลงจะเก็บผ้าเช็ดหน้า
มือขวาของเขากลับจับของบางๆอย่างผ้าเช็ดหน้าไม่อยู่

ไม่เป็นไร ข้าเก็บเอง
หญิงสาวก้มลงเก็บผ้าเช็ดหน้าและปัดฝุ่นที่เปื้อนออก
(มือของเจ้า!)
หญิงสาวสังเกตเห็นรอยแผลที่มือขวาของเอริค
(เจ้าคงบาดเจ็บไม่น้อย)

เอริครีบซ่อนมือขวาไว้ด้านหลัง (ทำทียืนเอามือไพล่หลัง)

ข้าซื้อผืนใหม่ให้เจ้าดีกว่า
เอริคเดินนำว่าที่คู่หมั้นของเขาไปที่ร้านขายผ้าเช็ดหน้า

ไม่เป็นไร มันเป็นความผิดของข้าเอง
หญิงสาวรีบเดินตามเอริคไป

เจ้าชอบผืนไหน? เลือกตามสบายเลยนะ!

ข้า … เกรงใจ

เพราะข้าทำให้เจ้าตกใจจนทำผ้าเช็ดหน้าตก แถมเลอะเทอะเสียด้วย
ถ้าข้าไม่ซื้อผืนใหม่คืนให้เจ้า ข้าคงไม่สบายใจ

ถ้างั้น เจ้าเลือกให้ข้าหน่อยสิ
หญิงสาวเริ่มยิ้มออก

อืม … ผืนนั้นก็แล้วกัน!
เอริคชี้ผ้าเช็ดหน้าสีขาวที่มีลายลูกเป็ดเล็กๆ 1 ตัว

เจ้าคิดว่ามันเหมาะกับข้าเหรอ?
หญิงสาวแอบซ่อนความผิดหวังไว้ใต้คิ้วบางๆที่ขมวดหากัน

ก็เจ้าอยากให้ข้าเลือกให้นี่นา … ข้าจะเดาใจของเจ้าถูกได้อย่างไร
ผู้หญิงนี่น้า … ช่างซับซ้อน

เอริคอมยิ้ม เขาไม่ได้แกล้งใครมานานแล้วตั้งแต่ออกจากสำนัก
เขาชอบความรู้สึกที่ได้เห็นใบหน้าตกตะลึงไม่คาดฝันของเหยื่อ

ชีวิตของเจ้า เจ้าเลือกเองเถอะ!

ส่วนข้า … ขอซื้อลายลูกเป็ดผืนนั้น แล้วก็ …
ช่วยหาลายที่คล้ายๆกับผ้าผืนนี้ของแม่นางน้อยด้วยนะ
เอริควางเงินไว้ แล้วเดินจากไปพร้อมผ้าเช็ดหน้า(ลายเป็ด)โดยไม่หันกลับมา

แม่นาง … ข้าว่าผ้าผืนนี้ลายใกล้เคียงกันมากนะ
หรือแม่นางจะเลือกผืนนี้?
ข้าว่าผืนนี้ก็สวยนะ เผื่อเจ้าอยากได้ผืนใหม่ที่ต่างจากเดิม

เจ้ามีลายลูกเป็ดแบบผืนนั้นมั้ย?

ข้าว่ามันไม่เหมาะกับแม่นางหรอกนะ

ถ้าเขาว่าเหมาะ ข้าก็ว่าตามนั้น 🙂

พ่อหนุ่มนั่นเขาแกล้งหยอกเจ้าเล่นหรอกนะ

ข้ารู้ … แต่ดูไปดูมา ข้าว่ามันก็น่ารักดีนะ 🙂
บางที … มันอาจจะถูกลิขิตไว้แล้ว (ว่าต้องคู่กับเรา)
หญิงสาวมองผ้าเช็ดหน้าลายเป็ดน้อยที่เอริคเลือก

เอริคหยุดมองภาพวาดหน้าร้านขายพัดกระดาษ
ลายเส้นที่คุ้นตา …

พ่อค้า ข้าขอดูพัดเล่มนั้นหน่อย

อ่า … พัดเล่มนี้มีคนฝากข้าไว้เมื่อหลายเดือนก่อน

เขาเป็นใครเหรอ?
เอริควางถุงยา แล้วพลิกพัดกระดาษดูอย่างถี่ถ้วน

“อาทิตย์อัสดง …
นกน้อยกินน้ำ …”

เอริคสัมผัสกระดาษสาที่ใช้ทำพัด
ผ่านมาหลายปีแล้วกระดาษยังคงความขาวไว้
เจ้าของคงเก็บใส่กล่องไว้เป็นอย่างดี

ข้าก็ไม่รู้จักเขาหรอก
มันเหมือนงานลอกเลียนแบบมากกว่า
ข้าไม่คิดว่าจะมีคนสนใจมันด้วย

มันไม่ใช่งานลอกเลียนแบบนะ!

เจ้ารู้ได้ยังไง?

ก็ข้าวาดเองกับมือ!
เอริคจำลายเส้นของตัวเองได้

หรือเจ้าเองก็จำรูปวาดของตัวเองไม่ได้เหรอ?
ข้าจะซื้อพัดเล่มนี้!

ข้าขายให้เจ้าไม่ได้หรอก
เจ้าของเขาไม่ได้ฝากข้าขาย
แต่เขาฝากข้าคืนให้เจ้าของ

นี่คือพัดที่ข้าวาด! ข้ามั่นใจ!

แล้วเจ้ามีอะไรมาพิสูจน์?

เจ้าแขวนพัดเล่มนี้ไว้หลายเดือน
มีแต่ข้าที่สนใจ ถึงเข้ามาร้านของเจ้า

ถ้าเจ้าของมาถามข้า ข้าจะยืนยันเขาได้ยังไง
ว่าข้าส่งพัดคืนให้เจ้าของตัวจริง?

เอางี้ … เจ้าวาดรูปให้เหมือนกับลายบนพัดเล่มนี้
ข้าจะพิจารณาเอง ว่าพัดเล่มนี้ควรจะเป็นของเจ้าหรือเปล่า

ได้!!!
เอริคถลกแขนเสื้อขึ้น เผยให้เห็นรอยแผลยาวที่ได้จากสงคราม

โอ๊ะ!!! นี่เจ้าไปทำอะไรมา?

ข้าไม่เพียงแต่วาดรูปได้ มือข้างนี้ก็ฆ่าคนได้เหมือนกัน!
จับกระบี่อยู่หลายเดือน ฆ่าศัตรูมานับไม่ถ้วน
ช่วงหลังแทบไม่ได้จับพู่กันเลย
เอริคลองขยับนิ้วมือข้างขวาเพื่อคลายเส้นแม้จะยังคงรู้สึกเจ็บ

เจ้าของร้านรีบยื่นพู่กันให้เอริค ใบหน้าเริ่มหวาดหวั่น

เอริคพยายามควบคุมมือขวาให้นิ่่ง
แต่มือขวาที่ไร้เรี่ยวแรงทำให้ยากต่อการบังคับพู่กันให้ได้ดั่งใจ
เอริคกัดฟันทนความเจ็บปวด ลากเส้นแรกลงบนกระดาษ

พ่อหนุ่ม … ไว้วันหลังเจ้าค่อยมาวาดก็ได้นะ
ดูท่าแผลของเจ้าคงยังไม่หายดี

เอริคเปลี่ยนมือจับพู่กันเป็นมือซ้าย
ตั้งแต่หยุดพักรักษาตัว เขาก็หัดใช้มือซ้ายเขียนรูปแทนมือขวา

ลายเส้นก็เหมือนตัวตนของข้า
ถึงจะไม่สวยงามดังเดิม แต่มันก็คือตัวตนของข้า!

เจ้าของร้านพิจารณาภาพวาดของเอริค

รูปที่เจ้าวาด เส้นยังไม่คม ไม่พริ้วไหวได้ดั่งใจ
เจ้ายังต้องฝึกอีกมาก
เจ้าของร้านเก็บพัดใส่กล่อง แล้วมอบให้เอริค

ข้าเสียดายที่มือขวาของเจ้าได้รับบาดเจ็บ
ข้าก็เป็นศิลปินคนนึง ข้าเข้าใจความรู้สึกของเจ้าดี
มือที่จับพู่กันวาดรูปก็สำคัญเหมือนมือที่จับกระบี่ของนักรบ

ขอบคุณ
เอริคยิ้มบางๆ

พัดเล่มนี้ มีความสำคัญทางจิตใจต่อข้ามาก
รูปนั้นท่านเก็บไว้เถิด เพราะเจ้าของคงไม่กลับมาหาท่านอีกแล้ว

——— บทรักบทที่ 28 เมื่อฝืนรัก(ษา)ไม่ได้ ก็ควรปล่อยวาง ———

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on August 25, 2016 in 21-Now, RS's Fic, Story (My sword)

 

Tags:

[Notice] Shin Hyesung – 2016 Weekly delight concert Digital album

ไม่มีเครื่องเล่นแผ่นเสียงก็ไม่เป็นไรค่ะ เธอขาย online ให้เราๆได้เสียเงินกันง่ายๆเพียงไม่กี่คลิก ไม่ต้องพรีออเดอร์ให้วุ่นวาย (ช่วยนางขายของสุดๆ) link เว้บของเกาหลีลำบากแฟนต่าวด้าวเช่นเรา แต่ยังมี itune นะคะ search shin hye sung หรือ 신혜성


อยากจะอุดหนุนกี่อัลบั้มก็จิ้มๆๆๆๆเลยค่ะ

ปัจจุบันเราไม่ได้ใช้แอปเปิ้ลแต่ก็ยังเก็บ ipod shin hyesung ไว้เพื่อการนี้ สาวกแอนดรอยลง itune ในคอม มี apple id ก็ซื้อได้เหมือนกันนะคะ เรื่องเสียเงินสอบถามได้ค่ะ 😄

มี 18 เพลง ซื้อยกอัลบั้มถูกกว่า ไม่แน่ใจว่าเป็น live ของวันไหนนะ เฮซองจัดคอน 8 วัน เป็นนักร้องที่ร้องสดเพราะกว่าใน cd ค่ะ ฟันเฟิร์ม เป็น version ที่ทำเฉพาะคอนเสิร์ต

ถ้าอยากซื้อบางเพลง มีเพลงแนะนำค่ะ (ลองฟังเพลงตัวอย่างก่อนได้นะ นี่ก็กดซื้อเลยอย่างไร้สติ)

Tract4 Exmind ไฮไลท์คือท่อนแรพที่นาง(ช่างกล้า)แรพเอง

Tract7 Even It’s just a lie เพลงเศร้าจากอัลบั้ม3 (ชอบเป็นการส่วนตัว เน้นเสียงนางชัดๆ กับเปียโน)

Tract10 Miss you เกสคือเจ้าของเพลงค่ะ เพลงนี้พีคทั้งคู่

Tract14 Roco drama ***** a must สำหรับแฟนริคซองค่ะ เพราะท่อนแรพตอนจบที่เพิ่มมา แรพโดยจองพิลกโย สอนและแต่งแรพโดย มุนจองฮยอค กรี้ดดดดดดเสียงสูง

Tract17 Hello and Goodbye ที่ชวนเพื่อนข้างบ้านมาร้องอ่ะค่ะ แต่ในคอนนี้เพื่อนบ้านไม่ได้มานะคะ เฮซองเลยสวมบทเพื่อนบ้านในพาร์ทของเอริคค่ะ เป็นเพลงรักในตำนานของริคซองเช่นกัน

ถัดจาก digital album ก็ dvd คอนแล้วค่ะ 😂😂😂😂😂 หัวเราะทั้งน้ำตา ชอบเพลงไหนเมาท์กันได้นะคะ

 
Leave a comment

Posted by on August 24, 2016 in Hyesung

 

Tags: ,

[Moment] RicSung Time Machine

บังเอิญดูคลิปเก่าสมัยเฮียโปรโมทที่ญี่ปุ่นช่วงอัลบั้ม 8 มีเพลง Time machine version Japanese ด้วยนะ คลิปไม่ชัด แต่คิดว่าใช่แน่ๆเลยเอามาให้ช่วยกันดูค่ะ ^ ^

ริคมุนเขาตื้อมานานแล้ว

 
Leave a comment

Posted by on August 21, 2016 in RS's moment

 

Tags: , ,

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] Ep.27 บทเรียนบทที่27

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] by KungJuny

EP.27 บทเรียนบทที่27

 

เสียง…สายลมพัดผ่านใบหญ้า
เสียง…น้ำกระทบหินในลำธาร…อยู่ไม่ไกล

(เจ้าได้ยินเสียงกระซิบเหล่านั้นมั้ย?)
เอริคค่อยๆลืมตาขึ้น

เฮ… เฮซอง …

เอริคพยายามเอื้อมแขนออกไป
แต่เขากลับไม่รู้สึกถึงการมีตัวตนของมัน

(เฮซองอยู่ในมือพวกมัน!!!)

เอริคพยายามขยับปาก แต่ไร้เสียง
ภาพของเฮซองช่างเลือนลาง

(เขาจะพาเธอไปไหน?!)

นายท่าน จะทำอย่างไรกับเขาดี?

พาเขากลับไป…
เฮซองพึมพำครึ่งหลับครึ่งตื่น

เขาเป็นใคร?

องครักษ์คนใหม่ขององค์ชาย

ฝีมือไม่เลว เอาเขากลับไป!

เฮซองหลับอยู่ในอ้อมกอดของหัวหน้าองครักษ์ใหญ่

ทำไมท่านต้องออกมาเสี่ยงด้วยตัวเองแบบนี้?
หัวหน้าองครักษ์ค่อยๆเช็ดหน้าให้องค์ชาย

ข้านึกว่าจะไม่ได้เจอเจ้าอีก …
เฮซองค่อยๆรู้สึกตัว

ท่านเป็นห่วงข้าเหรอ?

แล้ว… เขาล่ะ?
เฮซองมองหาเอริค

เขายังไม่ตาย

ท่านขยับตัวได้มั้ย?
เจ็บตรงไหน? รีบบอกข้า!
ตอนท่านตกจากหลังม้า
ข้าแทบเสียสติ!
หัวหน้าองครักษ์กอดเจ้านายของเขา

ข้าไม่เป็นอะไร …
เฮซองยิ้มบางๆ แล้วมองหาเอริค

ข้าอยากเจอเขา…

หัวหน้าองครักษ์อุ้มองค์ชายเดินขึ้นมาจากริมลำธาร
เพื่อพามาพบเอริคที่นอนหมดสติอยู่บนผืนหญ้า

เขายังไม่ตาย เชื่อข้าสิ
ข้าห้ามเลือดให้เขาแล้ว

เฮซองเหลือบมองเอริคที่ร่างกายเปรอะไปด้วยเลือด

พาเขากลับ!
เฮซองสั่ง

หัวหน้าองครักษ์พยักหน้า
แล้วอุ้มองค์ชายขึ้นม้า

เฮซองถูกนำตัวกลับตำหนักก่อนรุ่งสาง

ณ ตำหนักองค์ชายรอง

องค์ชายประชวร ต้องการพักผ่อน ระหว่างนี้ไม่รับแขก
หัวหน้าองครักษ์สั่งงานลูกน้อง

แต่ว่ามีเรื่องด่วนจากชายแดนนะขอรับ

เรื่องอะไร?
เฮซองค่อยๆเดินหน้าซีดเซียวออกมาจากห้องบรรทม

มีรายงานด่วนจากชายแดน
เมื่อคืนมีข้าศึกซุ่มโจมตีจากด้านหลัง และเข้าตีค่ายหลักขององค์รัชทายาท
ตอนนี้ท่านแม่ทัพไล่ตีข้าศึกถอยกลับไปได้แล้ว
แต่ว่า … องค์รัชทายาทสิ้นแล้วขอรับ

เหนือหัวจึงให้หม่อมฉันมาเชิญองค์ชายไปที่ตำหนักหลวงเดี๋ยวนี้ขอรับ

ช่าง … น่าใจหาย
เฮซองเป็นลมอยู่ที่หน้าประตูห้อง

หลังจากข่าวการสิ้นขององค์รัชทายาทถ้ามึงเมืองหลวง
ในราชสำนักต่างวุ่นวายกับการสรรหาองค์รัชทายาทคนต่อไป

ได้ข่าวว่าองค์ชายรองป่วยหนัก
จึงไม่สามารถมาร่วมประชุมเช้าวันนี้ได้

ท่านแน่ใจได้อย่างไร ว่าองค์ชายรองป่วยจริง?

ข้าถามเด็กที่ไปส่งเทียบเชิญแล้ว
หน้าองค์ชายรองดูซีดมาก
ตอนได้รับข่าวถึงกับเป็นลม!

ท่าทางองค์ชายรองก็เหมือนคนไม่แข็งแรงอยู่แล้ว!

ท่านคิดว่าองค์ชายรองจะอยู่ได้อีกนานรึป่าว?

ณ ตำหนักองค์ชายรอง

เจ้านั่งจ้องหน้าข้าทำไม?
เฮซองค่อยๆรู้สึกตัวอีกครั้ง

เพราะข้าเป็นห่วง
ใบหน้าของท่าน ไม่มีสีเลือดฝาดเอาเสียเลย
หัวหน้าองครักษ์ค่อยๆจับตามข้อต่อของร่างกาย

ท่านแน่ใจนะ ว่าไม่เจ็บ กระดูกไม่แตกหัก?

อืม เจ้ากังวลไปเอง
เฮซองยิ้มบางๆ

องค์ชาย ข้าขออภัย
แต่ข้าต้องตรวจร่างกายของท่าน

จะมากไปแล้วนะ!
เฮซองไม่ชอบให้ใครแตะเนื้อต้องตัวเขา
แต่ก็ไม่อาจขัดหน้าที่ของหัวหน้าองครักษ์ได้

นายท่าน ข้าเกรงว่าจะมีเลือดคั่งในช่องท้อง
ข้าจะต้องตามหมอ

ก็ยังไกลหัวใจนะ
เฮซองยิ้ม

ข้าไม่ขำด้วยหรอกนะ!!!
หัวหน้าองครักษ์รีบวิ่งออกไปตามหมอ

ช่วยด้วย!!!! ช่วยลูกของข้าด้วย!!!
แม่ทัพใหญ่กอดร่างไร้สติของเอริค
เมื่อพบร่างของเขาอยู่ไม่ไกลจากจุดที่องค์รัชทายาทและองครักษ์โดนสังหารทิ้ง

ข้าผิดเอง ข้าไม่ควรพาเจ้ามาเสี่ยง เจ้าอายุยังน้อย T_T

ท่านแม่ทัพ! เขาไม่ตาย รีบทำแผลให้เขาก่อนเถอะขอรับ!
มินวูเช็คตามร่างกายของเอริค มีเพียงบาดแผลใหญ่ที่แขนขวา
นอกนั้นเป็นเพียงแผลเล็กน้อย

ณ ท้องพระโรง

องค์ชายรองมีอาการตกเลือดในช่องท้อง
ต้องพักรักษาตัวอย่างน้อย 1 เดือน

ระหว่างนี้เราจะให้ใครขึ้นเป็นองค์รัชทายาทล่ะ?

ข้าเอง!
ในเมื่อพี่ใหญ่ข้าได้สละชีพเพื่อปกป้องประเทศชาติในสนามรบ
พี่รองของข้าก็เสียใจมาก จนล้มป่วยหนัก
งั้นข้าจะดูแลแทน เป็นการชั่วคราว พวกท่านเห็นว่าอย่างไร?!

องค์ชายลำดับที่ 3 จึงได้ขึ้นเป็นองค์รัชทายาทแทน
เนื่องจากองค์ชายรองป่วยหนัก

เมื่อเมืองหลวงได้องค์รัชทายาทองค์ใหม่ ข้าศึกจึงถอยไปตั้งหลักก่อน
เนื่องจากองค์รัชทายาทองค์ใหม่ ขึ้นชื่อว่าสู้รบเก่งแต่ไม่ได้ออกรบ
เพราะองค์รัชทายาทองค์เก่าต้องการพิสูจน์ตัวเอง

องค์ชายรองยังคงพักรักษาตัวอยู่เงียบๆในตำหนักเล็กที่ไม่มีใครให้ความสนใจ

นายท่านขอรับ …
หัวหน้าองครักษ์ปลุกเจ้านายให้ตื่น เมื่อถึงเวลาทานยา

ไม่มีข่าวจากในราชสำนักหรือ?

ไม่มีขอรับ
หัวหน้าองครักษ์ค่อยๆเป่ายาให้หายร้อน แล้วป้อนองค์ชาย

จนกว่านายท่านจะแข็งแรง
พวกเขาจะประชุมสรรหาองค์รัชทายาทกันใหม่

ทำไมเจ้าต้องโกหกข้า?
พวกเขาไม่รอข้าหรอก!
เฮซองเบือนหน้าหนี

จนกว่านายท่านจะหายดี
ข้าถึงจะให้ท่านออกจากตำหนัก!
หัวหน้าองครักษ์พยายามป้อนยาอีกครั้ง

ป่านนี้องค์ชายอื่นๆ คงขึ้นแทนข้าไปแล้ว!
เฮซองหน้าหงิกด้วยความผิดหวัง

สิ่งที่ควรเป็นของนายท่าน
มันต้องเป็นของนายท่าน!
เพียงแค่ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลา
หัวหน้าองครักษ์พยายามป้อนยา(อีก)

ทำไมสายเลือดที่แท้จริงอย่างข้า
ถึงได้ไร้ตัวตนแบบนี้!
เฮซองตัดพ้อกับโชคชะตา

อีกไม่นานขอรับ
อดทนรออีกสักหน่อย
หัวหน้าองครักษ์วางถ้วยยาแล้วโอบกอดเจ้านายน้อย

เจ้า…
อย่าจากข้าไปไหนนานๆอีกนะ
เฮซองน้ำตาซึม

ข้าน้อย…
จะไม่ไปไหนแล้วขอรับ
หัวหน้าองครักษ์รีบปาดน้ำตาด้วยความสงสารและเจ็บช้ำแทนเจ้านาย

เอริค …
เจ้าจำข้าได้มั้ย?
มินวูมาเยี่ยมเอริคที่จวนแม่ทัพ

เอริคยังคงนอนนิ่ง แม้เขาจะลืมตาแล้ว

สมองของเจ้าได้รับการกระทบกระเทือนแน่ๆ!
มินวูคิด

เอริคมองแขกที่มาเยี่ยม แต่ไร้คำพูดใดๆ

ถ้าเจ้าไม่อยากพูด เจ้าก็เขียนได้นี่นา เขียนไม่ได้ วาดรูปก็ได้นี่!

เอริคพยายามขยับแขนขวาที่หนักอึ้ง

แขนขวาเจ้าหัก เอ็นเกือบขาด
คนเอ็นขาดยังต่อได้ แต่เจ้าแค่เกือบขาดเท่านั้นเอง!
เดี๋ยวก็หายน่า!
มินวูให้กำลังใจ

เอริคมองแขนขวาของตัวเองที่ถูกห่อด้วยผ้าและดามด้วยไม้จนน่าอึดอัด

มินวูมองซ้ายขวา ค่อยๆยกตัวเอริคขึ้น
พ่อของเจ้าบอกยังไม่ให้เจ้าลุกขึ้น
แต่ข้ารู้ว่าเจ้าอยากลุกออกจากเตียงแล้ว!

(ข้าไม่อยาก!!!!)
เอริคเหล่มองเพื่อนจอมจุ้น ที่ยังพูดไม่หยุด

เอริครู้สึกเจ็บเมื่อร่างกายเริ่มขยับ

ย้า! ทนหน่อยเพื่อน!
ข้าเคยตกจากหลังม้า ถ้าข้ามัวแต่นอนนิ่งเป็นผักแบบนี้
ข้าจะกลายเป็นผักเน่าตลอดไป!
เจ้าก็เหมือนกัน!
ลุกขึ้นมา!!!

เอริคส่ายหัวช้าๆ

งั้นเจ้านั่งพิงอยู่ตรงนี้นะ
มินวูลุกไปหยิบกระดาษและพู่กันมาให้เอริค

อยากได้อะไรก็เขียนบอกข้ามา

(น่ารำคาญ!)
เอริคพยายามจับพู่กันด้วยมือซ้ายที่อ่อนแรง

“องค์ชาย”

เฮ้อ …
ป่านนี้แล้วเจ้ายังจะห่วงคนอื่นอีก

ตอนข้าและท่านแม่ทัพตามไปจนพบเจ้า
นอกจากเจ้าแล้ว … ไม่มีใครรอดชีวิต

ฮะ … !

เสียงแรกที่เปล่งออกมาจากลำคอด้วยความใจหาย
พร้อมน้ำตาที่ไหลพรั่งพรู

มินวูสวมกอดเพื่อน ลูบหัวปลอบใจ

ฮืออออออออออออออออออออออออออ
เอริคปล่อยโฮอย่างไม่อาย

——— บทรักบทที่ 27 สงครามทำลายทุกสิ่ง ———

 
Leave a comment

Posted by on August 18, 2016 in 21-Now, RS's Fic, Story (My sword)

 

Tags:

[Notice] SHS – Delight Live Concert (Special LP)

หลังจากต่อสัญญาใหม่ไปอีก 3 ปี คุณชินก็ยังปล่อยของออกมาเป็นระยะ

บันทึกเสียงการแสดงสด Delight concert เมื่อตอนต้นปี Limited 2,500 แผ่น เขาว่ากันว่าเสียงจะนิ้ง เทพมาก แต่ทั้งนี้ถ้ามีฝุ่นลงไปก็อาจสะดุดได้ ที่สำคัญ เครื่องเล่นน่ะมีมั้ย LOL เปิดจองแล้ว ถ้ามองว่าเป็นของสะสมติดฝาบ้านก็ควรมีค่ะ คุณค่าที่แฟนคุณพิลคู่ควร ยังแอบสงสัยว่าบ้านคุณพิลมีเครื่องเล่นแผ่นเสียงด้วยมั้ย

นอกจากแผ่นเสียงแล้วยังมี รูปเล่มแถมมา 24 หน้า และรูปตั้งโชว์ ถ้าพลาด limited รุ่นนี้ก็ไม่ต้องเสียใจค่ะ ยังมี digital download และ DVD ทยอยตามมาค่ะ (ไม่อยากได้แผ่นเสียงอ่ะ อยากได้แผ่น blu-ray มากกว่า ฮ่าๆ)

ถ้าใส่ demo ที่เอริคแรพ guide มาให้ด้วย จะเหมาเลยค่ะ (^ ^)

LP_delight_02

ปิดท้ายด้วยคอน delight ที่เซี่ยงไฮ้ล่าสุด มีความร่าเริง ช่วงนี้คงแฮปปี้เว่อร์ อวบนิดๆหน้าบานๆ เวลายิ้มโลกสดใสเหมือนทุกครั้ง คอนที่จีนมี live แบบ pay per view แต่รู้สึกว่าเสียงเฮซองแห้งๆแหบๆไปนะ T_T จะอัดเสียงอัลบั้มใหม่แล้ว ส่วนเพื่อนบ้านน่าจะอยู่แค่แถวๆบ้าน e-mart หน้าบ้าน และห้องอัด ปีนี้พี่มินเที่ยวค่ะ ส่วนป๋าหายเงียบจับเพื่อน(เข้าห้อง)อัดอยู่แน่เลย

 
Leave a comment

Posted by on August 18, 2016 in Hyesung

 

Tags: ,

[Notice] HS – Camp 2016 (Delight Time)

เธอมาแล้วค่ะ เข้าค่ายเนตรนารี ฮ่าๆ สำหรับแฟนต่างด้าวที่ไม่ได้ภาษาเกาหลี จีน ญี่ปุ่น ราคา 950 USD รายละเอียดเพิ่มเติมไปส่องใน Link ของ LW นะคะ => เชิญมุง

camp2016_kor_01

เธอจัดทุกปี อิจ..จนชินชาไปแล้วค่ะ T^T

เปิดรับสมัครช่วง 9-17 Aug. 2016 (เกาหลี 200 + อื่นๆ 200) ถ้าจำนวนคนเกินก็จับสลากค่ะ

Date: 30 Sep. – 2 Oct. 2016

Day1
– Photo time 8:1
– Surprise room visit by HS
ถ้าโชคดีเธอจะแวะไปหาที่ห้องค่ะ ห้อง share กัน 4 คนนะคะ

Day2
– HS Class
เธอจะทำ Sujebi และเทียนหอมให้ดู คุ้นๆมั้ย? Sujebi ที่เฮซองทำแล้วอยากแบ่งให้เอริคชิมเมื่อไม่นานมานี้ค่ะ ^ ^ เหมือน class เตรียมความพร้อมการเป็นแม่บ้าน (ถ้าเผยวิธีมัดใจเพื่อนบ้านด้วยจะดีงามมากค่ะ คิคิ)
– BBQ Party
– Mini sports
ปีที่ผ่านๆมาเห็นเฮซองโชว์ลีลาบาสเกตบอล เบสบอล วิ่งหน้าตั้ง ไม่รู้ปีนี้จะเล่นอะไรให้ดูอีก แต่มีแบ่งกลุ่มให้แข่งเกม กีฬากันนะคะ งานนี้ต้องมีดวงเยอะๆ
– Music show
เมาท์ + mini live concert รอนางเมาท์เรื่องเพื่อนๆจริงจังค่ะ มีปีนึงพี่มินแวะมาด้วยนะ ปีนี้ก็อยากเห็น surprise จากเมมเบอร์บ้าง ถ้าไม่ติดเตรียมคัมแบคกันนะ

Day3
Check-out

สำหรับวันนี้เธอเซตผมไปซ้อมคอนสำหรับเสาร์นี้และวีแอพสปอยแฟนๆด้วยนะ เช็คหน้าผมมาพร้อมมากแต่ลืมเช็คมุมกล้องวีแอพ คอเอียงเบย
– ชินฮวายังคัมแบคตุลาตามเดิมค่ะ ยังไม่เลื่อนนะจ้ะ คงโปรโมทนานกว่าเดิมหน่อย
– ชินฮวาจะมีคอนปลายปี
– อาทิตย์นี้กำลังจะเข้าห้องอัดแล้ว ถ่ายปกอัลบั้มเดือนนี้
– เฮียเริ่มเลือกสินค้าที่จะขายแล้วค่ะ ไวไปมะ

แม้ไม่เสียเงินให้กับ Camp นี้ แต่ยังมีชินฮวาคัมแบคตุลา คอนชินฮวาสิ้นปี ไม่น่าจะรอดนะ หุหุ

Cpah4xPVYAIkwim

 
Leave a comment

Posted by on August 9, 2016 in Hyesung

 

Tags:

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] Ep.26 บทเรียนบทที่26

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] by KungJuny

EP.26 บทเรียนบทที่26

 

เอริคไม่ยอมพูดกับพ่อของเขา
หลังจากรู้ที่มาที่ไปในการย้ายเข้ากองทัพในครั้งนี้

เจ้าควรจะมองไปข้างหน้า
ไม่ใช่โกรธเคืองที่ข้าลากเจ้าออกมาจากที่กำบังเพื่อมาเข้ากองทัพ
ไม่มีพ่อคนไหน อยากส่งลูกตัวเองไปตายหรอกนะ?!
ที่ข้าสอนยุทธให้เจ้าตั้งแต่เด็ก ก็เพราะต้องการให้เจ้ามีชีวิตอยู่ยืนนาน!

ท่านคิดอะไรกันแน่?
ท่านอยู่ข้างองค์รัชทายาทใช่มั้ย?
ท่านหลอกทุกคนได้ แต่ท่านไม่ควรหลอกข้า!
ข้าเป็นลูกชายของท่านนะ!
เอริคมองพ่อของเขาด้วยความผิดหวัง

ถ้าไม่ใช้วิธีนี้ เจ้าจะไม่มีวันได้ออกมาจากตำหนักองค์ชายรอง!

องค์ชายรองไม่ดีตรงไหน?

เจ้าไม่คิดว่าการคัดเลือกตัวของเจ้ามันน่าสงสัยเหรอ?
คัดตัวเจ้าเข้าไปเป็นคนสุดท้ายทั้งที่หมดเขตรับสมัครแล้ว
ด้วยฝีมือของเจ้าแค่นี้ เจ้าเทียบองครักษ์รอบกายเขาได้รึเปล่า?

เพราะเขาเห็นบางสิ่งในตัวข้า …
เขาไม่ละเลยข้า …
ท่านพ่อ …

เจ้าคิดว่าเขาจะไม่รู้รึ ว่าเจ้าคือลูกชายของข้า?

เอริคเลือกที่จะนิ่งเงียบ และฝังเพื่อนในอดีตไว้ในความทรงจำ
(ไม่ว่าเจ้าจะคบข้าด้วยผลประโยชน์หรือไม่ …
… แต่ข้ารู้สึกได้ … ว่ามันเป็นเรื่องจริง)

เอริคมารายงานตัวที่กระทรวงกลาโหม
และได้พบคนรู้จักอีกครั้ง

ใช่เจ้าจริงๆด้วย!!!
เจ้าตัวเล็ก!!!!!!!!!!!!!

เอริควิ่งเข้าไปล็อคคอลีมินวู เพื่อนที่เคยร่วมสำนักเดียวกัน

อ้ากกกกกกกกกกก ปล่อยๆ
ข้าหายใจไม่ออก
อย่าเล่นทีเผลอสิวะ!!!
มินวูพยายามดิ้น

วันนั้นเป็นเจ้าใช่มั้ย ที่กระโดดถีบข้า!!!
เอริคยังไม่หายแค้น

เออ ข้าเอง!!!
แต่ข้าทำเพื่อช่วยเจ้านะ!!!
ปล่อยข้า!!!
มินวูดิ้นจนหลุด

ช่วยข้า?! แล้วทำไมข้าถึงต้องมาอยู่ที่นี่ ฮะ?!!!

ไม่ดีเหรอ? จะได้ไม่เหงาไง?
ใครจะคิดว่าองค์รัชทายาทจะเลือกเจ้า
แม้จะสู้ไม่ได้เรื่องเลยก็ตาม!

เจ้ามาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่?

ปีที่แล้ว!

ถ้าอย่างนั้น … เจ้าก็ต้องเคยเจอองค์ชายรองใช่มั้ย?

ข้าไม่ได้มีพ่อเป็นแม่ทัพใหญ่อย่างเจ้า
ข้าก็ต้องเลือกที่จะอยู่อย่างมีอนาคตสิ!

มินวูอ่านใจของเอริคออก
เขาไม่ใช่เฮซองงี่ที่เจ้าเคยรู้จักหรอกนะ
เจ้าไม่จำเป็นต้องถวายชีวิตให้เขา

แน่นอนอยู่แล้ว ชีวิตของข้า ข้าเลือกเอง!!!

ดีเลย! ไปรับชุดทหารกันเถอะ!

ม่ายยยยยยยยยยยยยย! (เค้ายังไม่พร้อม)
เอริคจะวิ่่่งหนี แต่มินอูล็อคตัวของเขาไว้ และลากไปด้วยกัน

ในที่สุดเอริคก็ได้ร่วมกองทัพกับพ่อของเขา

การออกรบครั้งแรกทำให้หัวใจของเขาเต้นระรัว
ฆ่าคนครั้งแรก และอีกหลายศพที่เขานับไม่หมด

เอริคนั่งลงสติหลุดลอย หลังจากรบมายาวนานหนึ่งเดือนเต็ม
คาวเลือดที่ติดจมูก สิ่งเดียวที่ทำให้เขายังมีชีวิตอยู่ …
คือคำสั่งที่เขาจะต้องเดินกลับไปให้ได้ …
… เพื่อกลับไปหาเจ้านายของเขา

เอริคนอนเฝ้ายามกลางคืน
คืนนี้ฟ้าปิด ไม่มีแม้แต่แสงสว่างจากเดือนและดาว
เขาเด็ดใบหญ้าออกมาพับเป็นดาว
“ดาวนำโชคของข้า”

เอริครู้สึกทนไม่ไหว จึงแอบจูงม้าออกมาจากค่าย
เขาควบม้าเข้าไปในป่าลึก

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เอริคกรีดร้องอยู่ในป่าด้วยความอึดอัด
เขาร้องไห้กับม้า… เท่าที่พอใจ

เมื่อไหร่สงครามครั้งนี้จะจบเสียที?

เอริคเห็นท้องฟ้าเริ่มมีแสงสว่าง จึงขี่ม้ากลับค่าย

เอริคจำไม่ได้ว่าเขาขี่ม้าออกมาไกลเท่าไหร่
แต่เมื่อใกล้ถึงค่าย เขากลับควบม้าให้เร็วขึ้น
เพราะแสงสว่างที่เห็นบนท้องฟ้านั้นไม่ใช่แสงของรุ่งฟ้าสาง

ที่ค่ายทหารกำลังวุ่นวายกับการดับไฟ
และต่อสู้กับข้าศึกที่ลักลอบโจมตีกลางดึก

เอริคเพิ่งถูกย้ายมาสังกัดกองย่อยเล็กๆ
เพื่อเป็นกองหนุนคอยส่งเสบียงอยู่ด้านหลัง
หลังจากการออกรบติดๆกัน ทำให้เขาใกล้บ้า
แม่ทัพจึงส่งเขามาคุมเสบียงและเป็นกองหนุน
โดยสวมชื่อเป็นพลทหารไร้ศักดิ์ เพื่อไม่ให้เป็นจุดสนใจ
และค่ายนี้อยู่ใกล้ค่ายขององค์รัชทายาทมากที่สุด
นอกจากคุมเสบียงแล้ว หน้าที่อารักขาองค์รัชทายาท
จึงเป็นภารกิจลับที่แม่ทัพมอบให้

ฉิบหายแล้ว!!!
เอริคทำตัวไม่ถูก เพียงเพราะเขาออกไปขี่ม้าเล่น
ทำให้ค่ายโดนโจมตี เสบียงถูกขโมยและเผาทิ้ง

องค์รัชทายาท!!!
เอริครีบขี่ม้าไปรายงานที่ค่ายหลักขององค์รัชทายาท
ว่าข้าศึกลักลอบบุกโจมตีจากด้านหลัง
โดยมีข้าศึกบางส่วนขี้ม้าเร็วตามเอริคไป

องค์รัชทายาท!!!
มีข้าศึกบุกเข้ามาด้านหลัง!
เอริคมาถึงค่ายใหญ่ ที่มีแต่ความว่างเปล่า

เขาหนีกันไปหมดแล้วเหรอ?
เอริคขี่ม้าสำรวจรอบๆค่าย ที่เงียบกริบ
ในคืนเดือนมืดเช่นนี้ ยากที่จะมองให้ถนัด

เอริคเห็นลูกไฟอยู่ไม่ไกล ข้าศึกคงใกล้เข้ามาแล้ว
เขาจะหนีไปทางไหน เพื่อไม่ให้ข้าศึกตามไปตีค่ายต่อไปอีก
เอริคมองท้องฟ้า ไร้แสงดาวนำทาง

วี้ดดดดดดดดดดดดดดดด วิ้วววว
เสียงเป่าปากจากชายป่าด้านซ้ายมือของเอริค

เอริคเพ่งสายตามอง

ชายสวมเสื้อคลุมสีขาว กวักมือเรียกเขาอยู่ที่ชายป่า

จะยืนรอความตายรึไง!!!

เอริคไม่รีรอเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย
เจ้านายของเขา!

เอริคขี่ม้าตามเฮซองเข้าไปในป่า

อย่าคลาดสายตาจากข้า!
เฮซองกลับด้านเสื้อคลุมให้เป็นสีดำเพื่อพรางตัว
แล้วควบม้านำเอริคไป

เจ้าจะพาข้าไปไหน?

ไปจากที่นี่น่ะสิ!

ข้าไม่ไป!
เอริคหยุดม้า

เฮซองหยุดม้าตาม

ข้าทิ้งกองทัพไปแบบนี้ไม่ได้
ข้าทิ้งพ่อไว้ข้างหลังไม่ได้!

แต่พ่อเจ้าไม่ได้อยู่ที่นี่!
ข้าต่างหาก ที่เสี่ยงอันตรายมาที่นี่ เพื่อมาหาเจ้า!

ข้าบอกให้เจ้ามารึไง?
เจ้าบอกให้ข้าเดินกลับไปเองนี่นา

ตามใจ!
เฮซองควบม้าต่อไป
ส่วนเอริคควบม้ากลับไปทางค่ายใหญ่ แต่อ้อมลัดเลาะตามชายป่า

เอริคได้ยินเสียงฝีเท้าม้าข้างหน้า
คาดว่าคงเป็นขององค์รัชทายาทจึงรีบควบม้าตามไป

เร็วเข้าสิ!!!
ไหนเจ้าว่าค่ายนี้อยู่ห่างศัตรูมากที่สุดไง!
องค์รัชทายาทควบม้าหนีตามทหารองค์รักษ์ออกมาจากชายป่า

ข้าไม่คิดว่าข้าศึกจะปีนข้ามเขามาตีท้ายเราได้นะขอรับ
ถ้าไม่ใช่คนในเป็นข้าศึก!!!

ใคร! ใครคิดจะทรยศข้า?!

องค์รัชทายาท!
เอริครีบควบม้าตามออกมา พ้นจากชายป่า

เหล่าองครักษ์ดึงกระบี่ออกมาเพื่อคุ้มกัน

มีข้าศึกตามข้ามา คงอีกไม่ไกล
แล้วทหารของท่านหายไปไหนหมด?
เอริคแปลกใจที่มีทหารคุ้มกันเหลือเพียงไม่กี่สิบนาย

พวกเขาสกัดข้าศึกอยู่ด้านหลัง!

ท่านจึงรีบหนีมาหรือ?
ทำไมท่านไม่อยู่บัญชาการรบล่ะ?
เอริคสงสัย

รบบ้าบออะไรกัน!!!
พวกนั้นจะเอาแต่ชีวิตของข้า!!!
ถ้าพวกเขาจับข้าได้
เราจะแพ้! เจ้าต้องคุ้มกันข้า!
ไป!

องค์รัชทายาท เตรียมควบม้าหนีต่อ
แต่ต้องชะงักเมื่อมีคนมาขวางทางเขา

ไม่กลับไปสู้หน่อยเหรอ?
เฮซองขี่ม้าเข้ามาหาองค์รัชทายาทเพียงลำพัง

เจ้าอุตส่าห์นำทัพออกมาเองนะ

นี่ต้องเป็นแผนการของเจ้าแน่!!!
เจ้าวางแผนเพื่อชิงบัลลังก์จากข้า!
ล่อให้ข้ามาออกรบ!!!

องค์รัชทายาทมองเอริคด้วยความคับแค้นใจ
เจ้า! เจ้าคนขายชาติ!!!

อ้าว! อย่ามากล่าวหากันสิวะ!
คิดว่าข้าอยากออกมารบรึไง!
ถ้าไม่ใช่เจ้าพาข้ามา!!!
เอริคเริ่มยัวะ

พ่อข้า ให้ข้ามาอารักขาท่าน
แต่ว่าท่านคงไม่ต้องการ!
เอริคกอดอก เบ้ปาก

นี่มันแผนของเจ้า!
คนของเจ้า!
แม่ทัพก็อยู่ฝ่ายเจ้าสินะ!
องค์รัชทายาทชักกระบี่ออกมาเตรียมสู้

เอริคคิดตาม เริ่มไม่มั่นใจ

ข้าไม่ฆ่าเจ้าให้เปลืองแรงหรอก!
หึ ขอให้รอดชีวิตกลับไปได้ก็แล้วกัน!
เฮซองควบม้ากลับเข้าชายป่า แต่ต้องถอยออกมา
เมื่อเห็นว่ามีข้าศึกอำพรางตัวอยู่ไม่ไกล

เอริค! ไปกับข้า!!!
เฮซองขี่ม้ากลับมาที่กลุ่มขององค์รัชทายาท

เอริคมองเฮซอง ด้วยความเคลือบแคลงใจ
ข้ายังไว้ใจเจ้าได้อยู่มั้ย?

ถ้าจะฆ่าเขา ข้าจะเปลืองแรงมาถึงที่นี่ทำไม!
เฮซองค้อนใส่เอริค

แต่จะหนีตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้ว!
เฮซองผูกผ้าปิดหน้า กำกระบี่ในมือแน่น

ระวัง!!!!
เอริคใช้ปลายกระบี่สะกัดธนูที่พุ่งมาหาเฮซอง

ข้าศึกที่ซ่อนตัวอยู่ แตกฮือออกมาจากชายป่ารอบด้าน

คุ้มกันข้า!!!!!
องค์รัชทายาทหนีเข้าไปอยู่ในวงล้อมขององครักษ์

ส่วนเฮซอง พยายามฝ่าวงล้อมออกไป

เอริคเลือกตามคุ้มกันเฮซองจากด้านหลัง
โดยทิ้งหน้าที่ของเขาไว้เบื้องหลัง

ช่วยข้าด้วย!
องค์รัชทายาท ผู้ไม่เคยออกรบมาก่อน
ได้แต่แกว่งดาบไปมาในวงคุ้มกันขององครักษ์ไม่กี่สิบคน

องค์รัชทายาท! หนีไปให้ไกล!!!
ข้าศึกบางส่วนเริ่มสับสน เมื่อองค์รัชทายาท ตะโกนเรียกเฮซอง

เฮซองตีฝ่าวงล้อมออกมาพร้อมเอริค
โดยมีข้าศึกส่วนนึงตามมา

เฮซองเหลือบมองเอริค ที่รั้งท้ายเพื่อสะกัดข้าศึก จึงขี่ม้ากลับไป

ปั๊ก!!!
เฮซองยิงธนูเสียบอกข้าศึกก่อนที่จะถึงตัวเอริค

ข้าบอกให้เจ้าตามข้ามา!
เฮซองไม่อาจทิ้งเอริคไว้ข้างหลัง
ข้ายังไว้ใจเจ้าได้มั้ย?

เอริคไม่ตอบ เขาดึงกระบี่ออกมา
แล้วเริ่มสังหารทุกคนที่พยายามเข้าถึงตัวเจ้านายของเขา

เอริคเหวี่ยงกระบี่ออกไปสุดแรง
แขนขวาที่เริ่มชา และไร้ความรู้สึก
(เพราะถูกฟันเป็นแผลฉกรรจ์)

เอริคใช้มือขวาที่ไร้ความรู้สึกในการคุมม้า
แล้วใช้แขนซ้ายสู้ต่อไป

อย่ายุ่งกับเขา!!!!
เอริคฝ่าเข้าไปกลางวงล้อม เมื่อเห็นเฮซองตกจากม้า

ห้ามแตะต้องเขาเด็ดขาด!!!!!!
เอริคยืนขวางไม่ให้ใครเข้าใกล้เฮซอง
แม้ครึ่งตัวของเขาจะหมดความรู้สึกไปแล้ว

ตาของเขาเริ่มพร่ามัว
เขาทำได้เพียงแกว่งกระบี่ออกไป ไม่ให้ใครได้เข้าใกล้เจ้านายของเขา

อ้ากกกกกกกกกกก!!!

——— บทรักบทที่ 26 เพื่อนไม่ทิ้งกัน ———

 
 

Tags: