RSS

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] Ep.23 บทเรียนบทที่23

23 Jul

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] by KungJuny

EP.23 บทเรียนบทที่23

คุณชายขอรับ
มีจดหมายถึงคุณชายขอรับ
บ่าวเคาะประตูเรียกเอริค
หลังจากมื้อค่ำเมื่อคืนเขายังคงเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง

จดหมายถึงข้า?
เอริคดีดตัวลุกขึ้นมาจากเตียง
ทั้งตื่นเต้น อยากรู้ แต่ก็หวาดหวั่น

ถ้าเป็นจดหมายจากราชสำนัก
ไม่ต้องเอาเข้ามา!!!

ไม่น่าใช่นะขอรับ
คุณชายจะให้ข้าน้อยอ่านให้ฟังมั้ยขอรับ?

เจ้าอ่านหนังสือได้หรือ?

เอ่อ … งั้นให้ข้าน้อยเอาไปให้นายท่านมั้ยขอรับ?

ไม่ต้อง!
เอามานี่!!!
เอริครีบเปิดประตู
รับจดหมายแล้วปิดประตูขังตัวเองต่อไป

ณ ศาลาริมน้ำ กลางตลาด

เอริคหยุดชะงักเมื่อพบองครักษ์ยืนขวางเขาอยู่

เจ้าซ่อนอะไรไว้ข้างหลัง?

ของกินของข้าน่ะ!
เอริคซ่อนพุทราเชื่อมไว้ด้านหลัง
เขาไม่คิดว่าเฮซองจะพาองครักษ์มาด้วย

เฮซองหันหลังกลับมามอง เมื่อได้ยินเสียงของเอริค
ให้เขาเข้ามา!

ข้าต้องคุกเข่าให้เจ้าด้วยหรือเปล่า?
เอริคเดินเข้ามาหาเฮซอง (หน้าตาเอาเรื่อง)

อ้ากกกก!!!

องครักษ์เตะขาเอริคให้คุกเข่าลงต่อหน้าเจ้านาย
จนพุทราเชื่อมกระเด็นตกลงพื้น

เฮซองส่งสายตาให้องครักษ์ออกไปเฝ้าด้านนอก

ลุกขึ้น
เฮซองบอกเอริค

เอริคเก็บพุทราเชื่อมด้วยความเสียดาย
มันสกปรกแล้ว ข้าอุตส่าห์ซื้อมาให้เจ้า T_T

ช่างมันเถอะ
เฮซองพยุงเอริคให้ลุกขึ้น

ที่ข้าเรียกเจ้าออกมา
เพราะข้าอยากจะขอโทษเจ้า

ที่ผ่านมา เจ้าหลอกข้า!
เอริคขึ้นเสียง เมื่อถูกสะกิดโดนกลางใจ

เฮซองยกมือปรามองครักษ์ไม่ให้เข้ามา

ถ้าเจ้ายังเสียงดังใส่ข้า
พวกเขา(องครักษ์)จะคิดว่าเจ้าจะทำร้ายข้า

เอริคมองเฮซอง ด้วยความอัดอั้น
ข้าคิดอยู่หลายครั้ง ว่าถ้าข้าได้พบเจ้าอีก ข้าจะทำอะไร
แต่ว่า … ตอนนี้
ข้าจำมันไม่ได้แล้ว

ข้าไม่สนใจอดีตของเจ้า
นับจากนี้ไป เจ้าคือคนของข้า!
ข้าคือนายของเจ้า!

เอริคมองค้อนด้วยสายตาตัดพ้อ
เจ้าเลือกที่จะลืมข้า …
เจ้าไม่สนใจอดีตของข้า
ข้าก็จะไม่สนใจเจ้าเหมือนกัน!
เอริคหันหลังกลับ

เจ้าจะไปไหน!!!
องครักษ์ยกกระบี่ขวางหน้าเอริคไว้

คิดว่าอดีตมันลืมกันได้ง่ายๆรึไง!!!
เอริคพยายามสะกดอารมณ์

ไปรับชุดและกระบี่ประจำตำแหน่งด้วย
พรุ่งนี้เช้าค่อยมารายงานตัวกับข้า!

เอริคไม่ตอบ รีบเดินจากไป

เฮซองยื่นห่อขนมให้องครักษ์ของเขา
ข้าให้เจ้า

ขอบคุณขอรับ
นายท่านจะกลับหรือยังขอรับ?

เฮซองมองแผ่นหลังเพื่อนร่วมสำนักของเขาเป็นครั้งสุดท้าย
(ต่อจากนี้ไป เราจะเริ่มต้นกันใหม่)

เฮซองนั่งอ่านหนังสือรอองครักษ์คนใหม่มารายงานตัว

นี่ก็ถึงเวลาแล้ว เขายังไม่มารายงานตัว
ให้ข้าน้อยไปตามมั้ยขอรับ?

ไม่ต้อง ข้าจะลงโทษเขาเอง
เฮซองอ่านหนังสือต่ออย่างใจเย็น

ผ่านไปครึ่งชั่วยาม
เอริครีบวิ่งมาถึงห้องหนังสือ

แฮ้กๆ
องครักษ์คนใหม่ หยุดหายใจหอบที่หน้าประตู

นี่เจ้า! ทำไมเพิ่งมา?!
องครักษ์เดินไปหาเอริคที่หน้าประตู

เอริคพุ่งพรวดเข้ามาหาเฮซอง แต่องครักษ์เตะตัดขาไว้ทัน
เอริคล้มคว่ำต่อหน้าเฮซอง

เฮซองเงยหน้าจากหนังสือ

พวกเจ้าส่งเสียงรบกวนข้าทำไม?!

ขอน้ำหน่อย!!
เอริคลุกขึ้น คว้าถ้วยน้ำชาของเฮซองดื่มจนหมด
องครักษ์ยกมือเตรียมฟาด แต่เฮซองยกมือห้ามไว้

เฮซองรินน้ำชาให้เอริคเพิ่ม
เอริครีบดื่มจนหมด

ขอบใจ!
เฮ้อ … ทำไมเจ้าไม่บอกก่อน ว่าห้องหนังสือมันไม่ได้มีแค่ห้องเดียว!!!
ข้าเดินวนอยู่ 3 ตำหนัก กว่าจะหาทางมาที่นี่ได้!!!

เฮซองขมวดคิ้วมองสภาพองครักษ์คนใหม่
พยายามกลั้นหัวเราะ

หายเหนื่อยรึยัง?

ค่อยยังชั่วแล้ว!
เอริคนั่งกองลงที่พื้น ถอดหมวกองครักษ์ออกมา
เหงื่อท่วมไปทั้งหัว

นี่เจ้า! ยังไม่รีบรายงานตัวอีก!!

ข้า?! ข้าเหรอ?
เอริคชี้ตัวเขาเอง

ที่ข้าสอนเจ้าเมื่อวานไง!
องครักษ์สะกิดเอริคด้วยปลายเท้า

ข้าน้อย มุน เอริค มารายงานตัวเป็นองครักษ์ประจำตำหนักนี้ขอรับ!
เอริครีบรายงานตัวด้วยความกระตือรือร้น (แม้จะยังหอบ)

เจ้าไปยืนเฝ้าอยู่ที่หน้าประตู จนกว่าข้าจะออกไป
เฮซองก้มหน้าอ่านหนังสือต่อ

เอริคเหลือบมองเจ้านายคนใหม่ของเขา

ไปยืนเฝ้าที่หน้าประตู!
องครักษ์ดันเอริคออกไป

ผ่านไป 1 ชั่วยาม เอริคยังคงเหลือบมองเจ้านายด้านใน ที่ยังคงนั่งอ่านหนังสือนิ่ง

นี่เขาจะไม่ออกไปไหนเลยเหรอ?
เอริคกระซิบถามองครักษ์ข้างๆ

ห้ามนินทาเจ้านาย
เจ้ามีหน้าที่เฝ้าประตู ก็ยืนเฝ้าไป อย่าส่งเสียงรบกวน

ข้ายืนน้ำลายบูดมา 1 ชั่วยามแล้วนะ และ …
ขาของข้า T___T แข็งไปหมดแล้ว

กลับไปข้าจะหายานวดให้
วันต่อๆไป เจ้าจะชินเอง

ฮ้า…
เอริคแทบอยากจะล้มทั้งยืน
(งานของลูกผู้ชายชาติทหาร ยืนเฝ้าประตูเนี่ยนะ!!)

ข้าจะกลับแล้ว
เฮซองบอกองครักษ์หน้าประตู

ขอรับ!
องครักษ์เดินเข้าไปหาเจ้านาย ส่วนองครักษ์คนใหม่ ยังคงยืนเฝ้าอยู่ที่เดิม

เฮซองเดินมาถึงหน้าประตู
เอริคยังคงยืนแข็งทื่อ

เจ้ากลับไปพักได้
เฮซองมองหน้าองครักษ์คนใหม่แว้บเดียวแล้วเดินผ่านไป

เดี๋ยวก่อน!!!
เอริคเรียก

เฮซองหยุดเดิน แต่ไม่หันกลับมา
มีอะไร?

ขาข้า… ก้าว…ไม่…ออก!

เฮซองพยายามฝืนกลั้นหัวเราะ

เจ้าพาเขากลับไปพักเถอะ ข้าจะกลับตำหนักเอง
เฮซองบอกองครักษ์

ไม่ได้ขอรับ งานของข้าน้อยคือดูแลนายท่าน

(แล้วใครจะดูแลข้าล่ะ!)
เอริคแอบน้อยใจ

นายท่านขอรับ
องครักษ์อีกคน เข้ามารายงานตัว

ข้าจะกลับตำหนักกับเขา
ส่วนเจ้า พาเขา(เอริค)กลับไปพักเถอะ

เฮซองเดินจากไป

โอ้ะ!!!!! ขา! ขา! ข้า!
ทำไมข้าไม่รู้สึกอะไรเลย T_T
เอริคเริ่มโอดครวญ

วันแรกก็แบบนี้ล่ะ!
เลิกทำสำออยต่อหน้านายท่านได้แล้ว!!!
คิดว่าเคยเป็นเพื่อนเรียนกับนายท่าน
แล้วนายท่านจะเอ็นดูเจ้าเป็นพิเศษเหรอ?

ข้าไม่เคยเป็นอะไรกับนายท่านทั้งนั้นแหละ!
นอกจากนายกับบ่าว!

เจ้าก็ไม่โง่นี่!
ถ้าจะเป็นคนโปรดของนายท่าน เจ้าต้องสงบปาก สงบคำ
เป็นบ่าวที่รู้ใจนาย โดยไม่ต้องถาม

พูดเป็นเล่น! ข้าจะไปอ่านใจนายท่านได้ยังไง

นั่นคือสิ่งที่เจ้าต้องเรียนรู้!

โอ้ย! ขาข้า!!!
ข้าต้องยืนแบบนี้ทุกวันเหรอ?
นายท่านขังตัวเองในห้องสี่เหลี่ยมแบบนี้ทั้งวันเหรอ?

นั่นเพราะเจ้ามารายงานตัวช้า
นายท่านถึงได้ทำโทษเจ้า

ทำโทษข้า!!!

ใช่ เพราะเจ้ามาช้า ข้าถึงต้องโดนทำโทษไปกับเจ้าด้วย!

อ้ากกกกกกกกกก!!!
เอริคเซไปข้างหน้า แต่เพื่อนองครักษ์รับไว้ทัน

ช่วยพยุงข้าไปที
เอริคกอดเพื่อนองครักษ์ไม่ปล่อย

เฮ้ย! ปล่อย! เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า!!!

ช่วยพยุงเค้ากลับไปหน่อยน้า…
เอริคส่งเสียงอ้อน

ปล่อยสิวะ! เจ้านี่มันน่ารำคาญจริงๆ!

น้า… ช่วยข้าหน่อย
วันหน้าข้าจะไม่ลืมพระคุณเลย!
เอริครีบตีสนิทเข้าไว้ เขายังต้องเรียนรู้อะไรอีกมาก

——— บทรักบทที่ 23 ความรักเริ่มต้นจากการเรียนรู้(กันและกัน) ———

Advertisements
 
 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: