RSS

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] Ep.18 บทเรียนบทที่18

21 Jun

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] by KungJuny

EP.18 บทเรียนบทที่18

เฮซองจากไปแล้ว เอริคกลับเงียบลง
ความคิดถึงก่อตัวขึ้นทุกวัน เอริคสงสัยว่าเฮซองจะคิดถึงเขาบ้างรึป่าว

เจ้า … คืนนี้แวะมาข้าที่ห้องหน่อย!
เอริคเรียกบัณฑิตลีซอนโฮที่โรงอาหาร

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ซอนโฮเปิดประตู

ทำไมเจ้าไม่ไปหาข้า?!
เอริคยืนหน้ามุ่ยอยู่หน้าประตู

ข้าต้องอ่านหนังสือ

ชริ! เดี๋ยวนี้เจ้าไม่เกรงข้าแล้วใช่มั้ย?
เอริคยกกำปั้นขู่

ก็ได้!
ซอนโฮรีบปิดประตูห้อง ล็อคกลอน

อย่าดึกนักนะ ข้าต้องไปหอสมุดตอนเช้า
ซอนโฮ บัณฑิตหนอนหนังสือถอดเสื้อคลุมออก ทีละชั้น

เจ้าทำอะไร?

เจ้าไม่ได้มาวาดรูปหรอกเหรอ?

ข้าไม่มีอารมณ์!

ซอนโฮมักเป็นแบบวาดภาพนู้ดให้เอริค
ในเมื่อเอริคไม่อยากวาดรูป …

เจ้าคงไม่ให้ข้า บิ้วอารมณ์ให้เจ้าหรอกใช่มั้ย?
ซอนโฮรีบใส่เสื้อผ้า รัดเข็มขัดผ้าให้มิดชิด

เฮ้ย! เจ้าหนอนหนังสือ!
ตัวเจ้ามีอะไรดีเหรอ?
รูปร่างก็งั้นๆ!

ซอนโฮหน้านิ่ว

แล้วเจ้ามาหาข้าทำไม!!!

ติวหนังสือให้ข้าหน่อย

อะไรนะ?!!!!

เข้าเรื่องเลยนะ!
เจ้าต้องทำให้ข้าไปจากสำนักนี้ให้ได้!
ยิ่งเร็วก็ยิ่งดี!!!

เจ้าอยากไปแล้วเหรอ?
เจ้าพร้อมจะโตเป็นผู้ใหญ่แล้วเหรอ?

หึ! ไอ้ละอ่อน ข้าโตกว่าเจ้าหลายปีนะ!

เจ้าแค่เกิดก่อนข้า ตัวโตกว่าข้า
แต่ข้ารู้มากกว่าเจ้านะ!

แล้วไง?!

เรียกข้าว่าอาจารย์สิ แล้วข้าจะช่วย

หึ เจ้าอยากตายใช่มั้ย?!

ปล่อยข้านะ!!!!
ซอนโฮถูกขังอยู่ในคอกม้า

เอริคนอนพับดาวอยู่บนกองฟางข้างๆโรงม้า

จะให้ข้าเรียกเจ้าว่าอาจารย์งั้นเหรอ?!

เจ้าทำกับข้าแบบนี้ อย่าหวังเลยว่าจะจบไปจากที่นี่ได้!!!

งั้นข้าไปล่ะ!
เอริคกลับไปที่ห้องพร้อมเสื้อผ้าของซอนโฮ

@ห้องเรียน

เอริคเริ่มกลับมาเรียน ตั้งแต่เฮซองจากไปสักพัก

ทำไมวันนี้ลีซอนโฮไม่มาเรียน?
อาจารย์ถามหา แต่ไม่มีใครรู้

ถ้าไม่มีเขาจะไม่สอนรึไง?!
เอริคส่งเสียงดังมาจากด้านหลัง

ถ้าเจ้ายังกวนประสาทข้า ข้าจะไม่สอน!

เอริคถีบโต๊ะกระเด็นไปเกือบถึงหน้าชั้นเรียน

เจ้าอันธพาล!!!!!!!!!!!!
(อาจารย์หลบแทบไม่ทัน)

เอริคเดินออกจากห้องเรียนไป
ทั้งที่เขาตั้งใจไว้ตั้งแต่เมื่อคืน ว่าจะต้องเข้าเรียนทุกวิชา

@คอกม้า

แสงแดดส่องเข้ามา กระทบผิวขาวซีดของซอนโฮ

ข้า …
ซอนโฮเอื้อมมือขึ้น

ข้า … หิวน้ำ

เจ้าจะสอนข้ารึยัง?

ซอนโฮพยักหน้า

เอริคเอาเสื้อคลุมห่อตัวซอนโฮไว้
แล้วอุ้มกลับไป

ซอนโฮยังคงนั่งหนาวสั่น
แม้จะดื่มน้ำชาไปหลายอึกแล้วก็ตาม

นี่ข้าวของเจ้า!
เอริคยกตะกร้าใส่อาหารมาจากโรงครัว

กินเยอะๆนะ แล้วค่อยมาสอนข้า!
เอริคหยิบถ้วยข้าว และจานอาหารออกมาวางบนโต๊ะมากมาย

เจ้าเป็นอะไรไป?
เอริคสังเกตมือของซอนโฮที่ยังสั่นไหว

ข้า … ข้าหนาว …

เอริคลุกขึ้น แล้วเข้าไปกอดซอนโฮจากด้านหลัง

ทำบ้าอะไรเนี่ย!
ซอนโฮประหม่า ที่เอริคกอดเขาแน่น

ก็ทำให้ตัวของเจ้าอุ่นน่ะสิ
เอริคกุมมือเย็นเฉียบของซอนโฮ

ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น! ข้าไม่พิศวาสเจ้าหรอก!!

ซอนโฮอยู่ในอ้อมกอดของเอริคสักพัก
ทั้งคู่ต่างนิ่งเงียบ

เอริคคิดถึงอ้อมกอดที่เฮซองเคยมอบให้เขา
ซอนโฮสับสนที่เอริคทำดีต่อเขา
ทั้งที่เพิ่งทรมานเพื่อให้เขายอมจำนน

พอแล้ว! ข้าอยากกินข้าว!
ซอนโฮสลัดตัวออกจากอ้อมกอดของเอริค

กินเยอะๆนะ ข้าจะไปเตรียมน้ำให้เจ้าอาบ

ซอนโฮขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ
นี่ข้าไม่ได้ฟังผิดไปใช่มั้ย?

เอริคเตรียมน้ำให้ซอนโฮ
เขาไม่ได้ทำดีกับใครมาตั้งนาน
ยกเว้นเฮซอง เพื่อนคนเดียวของเขา

มาสิ ฉันจะถูหลังให้

มะ มะ ไม่ต้อง!
เจ้าออกไปได้แล้ว
ซอนโฮที่เนื้อตัวมอมแมม ห่อตัวด้วยผ้าห่ม (ยังไม่หายหนาว)

เจ้าไม่ต้องทำดีกับข้าขนาดนี้ก็ได้
ข้ากลัว!

เอริคหัวเราะ
จริงของเจ้า!

เอริคดึงผ้าห่มออก แล้วอุ้มซอนโฮไปที่อ่างอาบน้ำ

ตู้ม!!!!!!!!!!
เอริคทิ้งซอนโฮลงไป

เจ้าควรจะดีใจที่ข้าอยากทำดีกับเจ้านะ!
ข้าไม่ได้อยู่ในอารมณ์นี้บ่อยๆ!
เอริคเดินออกไป

เอริคแปะภาพวาดของเฮซองไว้ข้างผนัง

มา! มากินข้าวกัน!
เอริคยิ้มให้เพื่อนในกระดาษ แล้วลงมือกินข้าวอยู่คนเดียวในห้อง

ตอนนี้เจ้ากำลังกินอะไรอยู่นะ?

เอริคปาดน้ำตาที่ล้นออกมา
เขาไม่ชอบกินอาหารคนเดียวที่โรงอาหาร
ที่ว่างรอบตัวที่เขาเคยรู้สึกสบายใจ
เมื่อมันถูกเติมเต็มด้วยเฮซอง
เขาก็ไม่ชอบที่ว่างรอบตัวเขาอีกแล้ว

ปีหน้าฉันจะไปสอบรับราชการให้ได้!!!
เอริครีบยัดข้าวเข้าปาก

ฉันจะต้องไปจากที่นี่ให้ได้!!!

ข้อนี้ไม่ใช่!
อันนี้ก็ไม่ถูก!
เจ้ากลับไปอ่านมาใหม่เถอะ!
ซอนโฮขยำกระดาษคำตอบของเอริคทิ้ง

เจ้าจะเรียนไปทำไม ถ้าเจ้าไม่อยากจบจากที่นี่?

ข้าอยากไปจากที่นี่สักที!

งั้นเจ้าก็ไปเลย! ไม่มีใครรั้งเจ้าได้อยู่แล้ว!

ไม่ได้! ข้าต้องเรียนให้จบ!
ปีหน้า ข้าต้องไปสอบเป็นราชบัณฑิต!

ฮะ?!
ซอนโฮพยายามกลั้นหัวเราะ

แม้แต่เจ้า ก็ยังกล้าหัวเราะข้า!

เปล่า! เจ้าเป็นลูกแม่ทัพใหญ่
อนาคตของเจ้าก็คือท่านแม่ทัพ
เจ้าจะไปสอบเป็นราชบัณฑิตทำไม?

พ่อ ของ พ่อ ของ พ่อ ของ พ่อ ของเจ้าเป็นบัณฑิตมาก่อนรึไง?
ต้นตระกูลเจ้าไม่ทำอาชีพอื่นมาก่อนหรือ?

พ่อข้าเป็นราชบัณฑิตรุ่นที่ 6!
ทำไมข้าจะเป็นรุ่นที่ 7 ไม่ได้ล่ะ?

ส่วนข้าจะเป็นราชบัณฑิตรุ่นแรกของตระกูล!

ซอนโฮมองเอริคตาปริบๆ

ไม่ใช่ว่าข้าดูถูกเจ้าหรอกนะ
เจ้ามีฝีมือการต่อสู้ดี วาดภาพก็ดี เจ้าจะเก่งทั้งบุ๋นและบู๊ก็ย่อมได้
แต่ว่า …
เจ้ากลับไปอ่านปรัชญาและการปกครองมาใหม่เถอะ

ซอนโฮยื่นหนังสือให้สองเล่ม
อ่านจบแล้วค่อยมาหาข้า!

เจ้าสรุปให้ข้าฟังดีกว่าน่า!

ข้าอ่าน 2 เล่มนี้จบตั้งแต่ 10 ขวบ
มันไม่ยากเกินกว่าที่เจ้าจะเข้าใจหรอกนะ!

เอริคเบ้ปาก
นี่สินะ ข้อได้เปรียบของการเกิดในตระกูลบัณฑิต!

——— บทรักบทที่ 18 ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆ โดยไม่พยายาม ———
 

Advertisements
 
 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: