RSS

Monthly Archives: May 2016

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] Ep.13 บทเรียนบทที่13

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] by KungJuny

EP.13 บทเรียนบทที่13

 

เจ้าแน่ใจเหรอว่าหายดีแล้ว?
เอริคเอื้อมมือจะสัมผัสใบหน้าขาวซีดของเฮซอง แต่เฮซองรีบปัดมือทิ้ง

ข้าหายแล้ว!
เฮซองยังคงถือตัว ไม่ชอบให้ใครมาแตะต้องตัวเขา

กลับกันเถอะ
เฮซองจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่

คุณชายขอรับ นี่ค่ารักษา
หมอเขียนใบสั่งยาและค่ารักษาตลอด 3 วัน

เอริคล้วงหาเงินที่เขาซ่อนไว้สักแห่งในหลืบเสื้อ

เจ้าไม่มีเงินเหรอ?
แล้วถุงเงินข้าล่ะ?

เราไม่ได้พกเงินมา! 
เฮซองนึกได้ว่าเอริคอุ้มเขาออกมาจากห้องพักตัวเปล่า

เอริคนับเศษเหรียญที่เขาพอจะมีติดตัว

เจ้าทำอะไร?!

ข้ามีเท่านี้!
เอริคเทเงินทั้งหมดที่เขามี

นี่มันพอค่ารักษาที่ไหนล่ะ?
เฮซองมองหน้าเอริคลูกแม่ทัพแดนใต้

เจ้าเป็นถึงลูกแม่ทัพ พกเงินแค่นี้เหรอ?

ข้าไม่ได้เตรียมมาต่างหาก!

ย้า~~ เจ้าจะลวนลามข้าเหรอ?!
เอริครู้สึกเสียวว้าบ เมื่อเฮซองค้นตามตัวของเขา

อันนี้แหละ!
เฮซองเจอหยกชิ้นเล็กที่เขาเคยแลกกับเอริค

หยกชิ้นนี้น่าจะพอค่ารักษานะ!

นั่นมันของข้านะ!

แล้วเจ้ามีเงินจ่ายเหรอ?!

แต่ว่า …
เอริครู้สึกเสียดาย

กลับกันเถอะ!

เฮซองเดินออกจากโรงหมอ รู้สึกมีชีวิตชีวาอีกครั้ง
โดยมีเอริคค่อยๆเดินตามออกมา

ไม่ต้องเสียดายหรอกน่า!
หยกชิ้นเล็กนิดเดียวเอง เดี๋ยวเราหาชิ้นใหม่มาชดเชยให้นะ!

เฮซองตบบ่าเอริค แล้วเดินชิมขนมไปตลอดทาง

เอริคเดินตามเฮซอง เข้าร้านนั้น ร้านนี้ โดยไม่รู้สึกเบื่อ

แค่พุทราเชื่อม ทำไมเจ้าต้องตื่นเต้นด้วย?
เอริคมองเฮซอง ด้วยความเอ็นดู

ซื้อให้ข้าอีกไม้ได้มั้ย?
เฮซองเคี้ยวพุทราตุ้ยๆ

ได้สิ
เอริคหยิบเงินเหรียญสุดท้ายออกมา

แต่ว่าเงินแค่นี้ …
พ่อค้าหน้าเหวอ


เอริคดึงพุทราออกมาสองไม้ แล้วส่งสายตาขู่พ่อค้า
เจ้าจะแถมอีกไม้ ใช่มั้ย?!

จ้ะ …
พ่อค้ายิ้มเจื่อน ไม่มีใครไม่รู้จักเอริค และวีรกรรมของเขา

เจ้าไปขู่เขาทำไม?
เงินแค่นี้ พอซื้อพุทราที่ไหนล่ะ?

เขาแถมให้ข้าต่างหากล่ะ! ใช่มั้ย?!
เอริคสบตาพ่อค้าที่ยืนหน้าซีด

ไปกันเถอะ!
เอริคจูงมือเฮซองออกไป

เดี๋ยววันหลัง เราจะมาอุดหนุนใหม่นะ!
เฮซองโบกมือให้พ่อค้า(ยิ้มร่าเริง)

เจ้าทำแบบนี้ไม่ถูกนะ!
เฮซองแย้ง

เจ้าอย่าขัดข้าต่อหน้าคนพวกนั้นอีกนะ!
ต่อไปพวกเขาจะไม่ฟังข้าอีก!

เจ้าบังคับให้เขาเชื่อฟังเจ้าด้วยความกลัวไม่ได้!

ข้ามีวิธีของข้า!
เอริคมั่นใจในกลวิธีของเขา

ข้าก็มีวิธีของข้าเหมือนกัน!

เจ้าจะทำยังไง?

อยากรู้เหรอ?
เฮซองยิ้มกริ่ม

หันหลังมา!
เฮซองกระโดดขี่หลังเอริค


แบกข้ากลับไป แล้วข้าจะสอนเจ้า!
เฮซองกอดคอเอริคทั้งที่มือยังคงถือพุทราเชื่อมทั้งสองไม้

ได้สิ!
เอริครู้ว่าเฮซองกำลังหลอกใช้เขา
แต่เขาจะแกล้งโง่เพื่อให้เฮซองตายใจ

เจ้ากินสิ!
(
ป้อนพุทราให้เอริค)

รู้อะไรมั้ย?
ข้าไม่เคยแบกใครมาก่อนเลย
แต่เจ้าได้อยู่บนหลังข้า หลายครั้งแล้ว

แล้วไง?
เฮซองกัดพุทราเชื่อมต่อ

ถ้าเจ้าเป็นผู้หญิง เจ้าคงต้องแต่งงานกับข้าแล้วล่ะ!
รู้สึกเหมือนกำลังแบกเจ้าสาวเข้าเรือนหอเลยนะ!

ท่านพี่~~~
เฮซองทำเสียงแหลมสูงเลียนแบบหญิงสาว

แต่แล้วทั้งคู่กลับหยุดชะงัก

นางอีกแล้ว!
เฮซองตกใจ ที่บังเอิญพบคู่หมั้นของเอริคกลางตลาด

เงียบเถอะน่า!
เอริคมองตรงไปข้างหน้า แล้วเดินผ่านไป เหมือนคนไม่รู้จักกัน

เฮซองแอบหันกลับไปมอง

เจ้าทำแบบนี้ไม่ถูกนะ
ถ้าเกิดนางเข้าใจผิดล่ะ?

แสร้งทำเป็นไม่รู้จักนางไม่ได้หรือไง?
เจ้าไม่รู้หรอกว่าการถูกบังคับฝืนใจมันเป็นยังไง?!

(เพราะข้ารู้ ข้าถึงไม่อยากให้เจ้าทำกับคนอื่นแบบนั้น)

ปล่อยข้าลงได้แล้ว
เมื่อทั้งคู่เดินมาถึงครึ่งทาง

ยังไม่ถึงสำนักเลยนะ

ย้า!!! จะให้เพื่อนทั้งสำนักเห็นเราในสภาพนี้รึไง?!

เอริคยิ้มเจ้าเล่ห์

ย้า!!!!!!! ปล่อยข้าลงนะ!!!

ที่รัก … กลับเข้าเรือนหอของเรากันเถอะ!
เอริคจับขาเฮซองให้กระชับ

เฮซองดิ้นจนเอริคต้องวางเขาลง

เจ้ากระโดดขี่หลังข้าเองนะ!

นั่นเพราะข้า … จะสั่งสอนเจ้าต่างหาก!

ข้าแบกเจ้าแล้ว ไหนมีอะไรจะสอนข้า?
เอริคเดินเข้ามาใกล้

หนึ่งก้าว

สองก้าว

สามก้าว

เฮซอง บัณฑิตหนุ่มหน้าละอ่อน ยืนอยู่ตรงหน้าเอริค ลูกแม่ทัพแดนใต้
นักเลงหัวโจกประจำสำนัก

ถ้าเจ้าอยากทำให้คนเชื่อฟังและภักดีต่อเจ้า
เจ้าจะต้องใช้ …
เฮซองสบตาเอริค (ทำเป็นไม่กลัว)

หัวใจของเจ้า”
เฮซองสัมผัสหน้าอกด้านซ้าย(อันเต่งตึง)ของเอริค

เอริคจับมือของเฮซองที่วางอยู่บนหน้าอกด้านซ้ายของเขา

ใช่แบบนี้หรือเปล่า?
เอริคดึงเฮซองเข้ามาจูบ ในแบบที่เขาถนัด!

เฮซองยืนนิ่งด้วยความตกใจ
กว่าจะรู้ตัวว่าเอริคจับมือของเขาไว้
มืออีกข้างกำลังโอบเอวบางๆของเขาอยู่


(
นี่มันอะไรกัน?!!!)
หัวใจของเขาที่เต้นรัว มือที่เริ่มชุ่มไปด้วยเหงื่อ
ปากที่เหนียวเหนอะไปด้วยน้ำลาย
ลมหายใจของเขา …

ปล่อย!!!!!!!!!!!!

อย่าบังคับข้า!!!!

เฮซองดิ้นจนเอริคยอมปล่อยมือจากตัวของเขา

เจ้ามีวิธีของเจ้า
ข้าก็มีวิธีของข้า!
ข้าไม่สนใจว่าจะได้มันมาอย่างไร
ตราบใดที่ข้าได้ในสิ่งที่ต้องการ!

——— บทรักบทที่ 13 ความรัก ไม่มีทางลัด ———

Advertisements
 
 

Tags:

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] Ep.12 บทเรียนบทที่12

ง่วงมาก แต่เข็นมาต่อนิดนึง

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] by KungJuny

EP.12 บทเรียนบทที่12

 

ย้า! ทำไมไม่ไปเรียน?!

เฮซองขว้างรองเท้าใส่เอริค ที่ฟุบหลับอยู่บนโต๊ะ

เจ้าตื่นแล้ว …
เอริคยังงัวเงีย หลังจากนั่งเฝ้าเฮซองอยู่ทั้งคืน

เจ้านั่งอยู่ทั้งคืนเลยเหรอ?

เช้าแล้วเหรอ?
เอริคฟุบหลับต่อ

ย้า!!! ข้าบอกให้ไปเรียนยังไงเล่า!!!

เฮซองขว้างรองเท้าอีกข้างใส่เอริค

@ห้องเรียน

เมื่อคืนพวกเขาก็ไม่ได้กลับมา
ต้องออกไปค้างด้วยกันแน่ๆ!
บัณฑิตคิมตั้งข้อสงสัย

ปัง!!!

อยู่ๆหนังสือก็ลอยลงมาตกกลางวงสนทนา

แล้วเจ้าจะทำไม?!
มีปัญหาอะไรกับข้า?!

เอริคเดินเข้ามาในห้อง

โว้ว! เดือนนี้เจ้าเข้าเรียนบ่อยกว่าทุกเดือนนะ
มินวูทักด้วยความแปลกใจ

แล้ว เจ้าเด็กใหม่ล่ะ?

ใครพูดถึงเขาอีก เจอดีแน่!
เอริคไปนั่งที่ประจำหลังห้อง ยกเท้าพาดโต๊ะ

ดงวานยังคงเก็บความอยากรู้อยากเห็นเอาไว้
แต่ยังไม่ทันเลิกเรียน เอริคก็หายตัวไปเสียแล้ว

@โรงหมอ

ข้าซื้อขนมมาฝากเจ้าเยอะแยะเลยนะ
เอริคแกะห่อขนมยื่นให้เฮซองที่ยังนั่งซึมอยู่บนเตียง

เจ้าไปเรียนหรือเปล่า?

ไปสิ

ไหน เล่าให้ข้าฟังสิ ว่าวันนี้เรียนอะไรบ้าง

กินขนมกันเถอะ!
เอริครีบเปลี่ยนเรื่อง

เจ้าทำให้ข้าป่วยหนักจนไปเรียนไม่ได้ เจ้าต้องรับผิดชอบสิ!
เฮซองปฏิเสธที่จะกิน แล้วหลับตานอนด้วยความผิดหวัง

มันก็ไม่เห็นมีอะไรนี่!
ว่าด้วยเรื่องการปกครองในสมัย …
เอริคหยิบหนังสือออกมา แล้วอ่านให้เฮซองฟัง

เจ้าแน่ใจนะ ว่าเล่าถูกต้อง?
เฮซองนอนฟังเอริค พลางคิดตาม

มันต้องเป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?

เจ้ารู้อยู่แล้วนี่! จะให้ข้าสอนอีกทำไม?!
เอริควางหนังสือที่แสนน่าเบื่อลง

เล่าต่อสิ ข้าอยากฟัง
เฮซองนอนเท้าแขน จ้องมองเอริค

ข้าอยากฟังที่เจ้าพูด
เฮซองส่งยิ้มหวาน

เรามาทำอะไรสนุกๆกันดีกว่า
เอริคดับเทียนแล้วลุกไปที่เตียงของเฮซอง

ย้า!!!! จะทำอะไร!
เฮซองตื่นตระหนกที่เอริคขึ้นมาบนเตียงของเขา

วันนี้ข้าเหนื่อยแล้ว
เอริคนอนเบียดเฮซอง เขาจ้องมองแววตาเล็กๆที่กำลังเขม่นใส่

ข้ารู้ … ว่าตัวข้านั้นหล่อมาก
ถ้าข้าไม่ดับไฟ เจ้าคงจ้องมองข้าจนไม่ได้นอนนะ!

เฮซองพลิกตัวหันหลังให้เอริค
เอริคจึงโอบกอดเฮซองจากด้านหลัง

ย้า!!!!!!!
เฮซองหยิกแขนของเอริค

ข้าขอโทษ ที่ทำให้เจ้าล้มป่วย
เอริคกระซิบ

ต่อจากนี้ไป ข้าจะดูแลเจ้าเป็นอย่างดี

เฮซองพยายามแกะมือของเอริคออก

ข้าไม่ต้องการ!!! ปล่อยข้า!!!!!
เฮซองพยายามดิ้น แต่เอริคกลับแกล้งนอนทับตัวของเขา

ถ้าข้าหายเมื่อไหร่ เจ้าตายแน่!!!
เฮซองนอนหอบด้วยความเหนื่อยล้า
โดยเอริคยังนอนทับอยู่บนตัวของเขา (แกล้งหลับ)

@ห้องพักบัณฑิต

มินนูย่า … นิยายผู้ใหญ่เหล่านี้ เจ้าได้มาจากไหน?
ดงวานตื่นตาตื่นใจ กับสิ่งใหม่ที่เขาเพิ่งรู้จัก

ตำราแพทย์ของข้า ยังไม่เร้าใจเท่านี้เลย
ดงวานยกเทียนมาส่องใกล้ๆ

ย้า! ระวังหน่อยสิ ถ้าทำมันไหม้ เอริคฆ่าเราสองคนแน่ๆ!

ห้ะ? หนังสือพวกนี้เป็นของเอริคเหรอ?!

ไม่เชิง มันเป็นผลงานของเขา ที่ยังไม่ได้เอาไปขาย
แต่ข้าแอบหยิบมาอ่านก่อน

เจ้าอันธพาลนั่นก็เป็นนักปราชญ์เหมือนกันนะเนี่ย!
ดงวานเอ่ยชมเจ้าของผลงาน

นักปราชญ์อย่างไรหือ? ไม่มีตัวหนังสือเลยสักนิด!
มินวูแย้ง

ภาพวาดก็เป็นการประพันธ์อย่างนึง เจ้าต้องดูให้มันลึกซึ้ง!
ดงวานยังคงชื่นชมรูปหญิงสาวกึ่งเปลือยในหนังสือ

แล้วนี่อะไร?
ดงวานหยิบกระดาษที่พับสอดไว้ท้ายเล่มออกมาดู

ข้าขอยืมกลับไปดูต่อที่ห้องได้มั้ย?

ไม่ได้! เดี๋ยวเอริคมันรู้ วันนี้พอได้แล้ว!
มินวูรีบเก็บนิยายผู้ใหญ่ไว้ที่เดิม ดงวานทำหน้าเสียดาย

รุ่งเช้า …

เจ้าทำอะไร?
เฮซองรู้สึกตัวตื่น เอริคนั่งขีดๆเขียนๆอยู่บนโต๊ะ จ้องมองมาที่เขา

ข้า … ก็หาอะไรทำ รอให้เจ้าตื่นน่ะสิ
เอริคเก็บภาพวาดของเขา

เดี๋ยวข้าไปตักน้ำมาให้เจ้าล้างหน้านะ
เอริคออกไปยกอ่างล้างหน้า

ข้าอยากกินโจ๊กที่ตลาดด้วย
เฮซองลูบท้องน้อยๆของเขา

ได้สิ ข้าจะไปซื้อมาให้
เอริควางอ่างล้างหน้าลง แล้วรีบออกไปที่ตลาด

เมื่อเอริคไปแล้ว เฮซองจึงแอบดูภาพวาดของเอริค

เจ้า! เจ้าแอบวาดรูปของข้า!
เฮซองแกะม้วนกระดาษอีก 2-3 ใบ ล้วนเป็นภาพเสกตของเขา

แม้จะชื่นชอบในฝีมือวาดภาพของเอริค แต่ในใจก็หวาดหวั่นไม่น้อย

เอริคซื้อโจ๊กและขนมจากตลาดมาให้เฮซอง

ทำไมเจ้าไม่กินล่ะ?
ไม่อร่อยเหรอ?

มือของข้าไม่ค่อยมีแรง

เอริคยกชามมาที่เตียง
อ้าปากสิ ข้าจะป้อนเจ้าเอง

เฮซองสบตาเอริค
แต่เอริคกลับหลบสายตา

เจ้าเขินข้าเหรอ?

เปล่า! ข้าเกรงว่าเจ้าจะหลงชอบข้า!

ชริ!
เฮซองอ้าปากให้เอริคป้อนโจ๊ก

@ห้องเรียน

ดงวานมองซ้ายขวา ค่อยๆคลี่กระดาษออกมา
เขายิ้มให้สาวงามนัยตากลมแบ้ว กึ่งเปลือยในกระดาษ

ย้า! นั่งยิ้มอยู่คนเดียว เพี้ยนรึเปล่า?
มินวูทัก แล้วหยิบกระดาษในมือดงวานออกมาดู

เฮ้ย!!!
ดงวานรีบคว้ากระดาษคืน

แคว้กกกกกกกกกก!!!
กระดาษแยกจากกันเป็นสองชิ้น

ฉิบหายแล้ว!
มินวูกำกระดาษส่วนที่เป็นท่อนล่าง

เจ้าแอบขโมยออกมาได้ยังไง?! ถ้าเอริครู้ล่ะก็!

ถ้าข้ารู้แล้วจะทำไม?!
เอริคมาถึงห้องเรียนก่อนเวลา เป็นวันที่ 2 ติดต่อกัน!

ดงวานรีบขยำกระดาษซ่อนไว้ในเสื้อ ส่วนมินวูรีบกินมันเข้าไป (ทำลายหลักฐาน)

เอริคมองท่าทางลุกลี้ลุกลนของดงวาน

เจ้ามีอะไรจะพูดกับข้าเหรอ?

ไม่มี้!!!
ดงวานปฏิเสธเสียงสูง

เดี๋ยว!!!!!!!!!!!!!!
เอริคลากคอดงวานออกไปจากห้อง ท่ามกลางเพื่อนบัณฑิตที่คอยมุงดู

มินนูย่า!!! ช่วยฉันด้วย!!!!
อย่าทิ้งกันแบบนี้เส่!!!

เอริคลากดงวานไปที่ลานซ้อมยุทธ

ไม่เรียนหนังสือกันรึไง?
เอริคหันกลับไปตวาดใส่เพื่อนที่ตามมามุงดู จนทุกคนต้องหนีกลับเข้าห้องเรียน

เดี๋ยวๆ ฉันยอมแล้วๆ!!
ปล่อยมือจากเสื้อของฉันก่อน!
ดงวานพยายามควานหาเศษกระดาษในเสื้อของเขา

เอริคล้วงมือเข้าไปในเสื้อของดงวาน

ไม่ๆๆๆ เดี๋ยวฉันหาเอง
ดงวานดิ้นเพราะรู้สึกจั้กจี้

เอริคเจอเศษกระดาษที่ดงวานขยำไว้ จึงกางออกมาดู

เจ้าแอบรื้อของของข้า!!
เอริคโกรธที่รูปวาดของเขาเหลือเพียงครึ่งบน ที่เป็นรูปหน้าของหญิงสาว

เจ้าเบื่อโลกนี้แล้วใช่มั้ย?!

ข้า ข้า ไม่รู้ว่าเป็นของของเจ้า
ข้าเก็บมันได้ โดยบังเอิญ!!!

แล้วทำไมมันถึงอยู่ในสภาพนี้?!
เจ้ารู้มั้ยว่ามันขายได้ตั้งเท่าไหร่?!!!

ข้า ข้า ขอโทษ เจ้า เจ้า ขายเท่าไหร่ล่ะ?
ข้าจะซื้อมันไว้เอง!!!

แต่ข้าไม่คิดจะขายรูปนี้!
เอริคกางกระดาษที่ยับยู่ยี่ด้วยความเสียดาย

อะไรของเจ้า! ข้าจะซื้อเอง! ข้าจะชดใช้ให้เอง!
ดงวานสุดจะทน

ภาพอีกส่วนนึงอยู่ที่ไหน?!

ข้า … ข้า ไม่รู้!!!

เอริคถลกแขนเสื้อของเขาขึ้น

เฮ้ย ใจเย็น คือ ข้าขอโทษ
เจ้าจะให้ข้าจ่ายชดเชยเท่าไหร่ก็ว่ามา
เจ้ามีฝีมือดีขนาดนี้ วาดใหม่ก็ได้นี่นา
ดงวานพยายามต่อรอง

ถ้าเจ้าขัดสนเงินทอง ข้าก็พอมีให้ยืมนะ
เจ้าไม่ต้องเอาภาพอิโรติกเหล่านั้นไปขายก็ได้
ข้าจะรับซื้อไว้เอง

นี่เจ้า! มายุ่งอะไรกับหนังสือข้า!

ไม่ต้องอายน่า!
ข้าชื่นชอบผลงานของเจ้า ขายให้ข้าเถอะ!

เอริคจ้องดงวาน

เจ้าจะให้ราคาเท่าไหร่?!


——— บทรักบทที่ 12 เงินซื้อไม่ได้ทุกอย่าง ถ้าไม่มากพอ ———

 
 

Tags:

ความ(ลับ)รักของซุปตา ภาค3 [Superstar’s secret love 3] – Ep.5 Ex-Mind

ไม่รู้มีใครรออ่านรึป่าว แต่ก็พยายามอัพเรื่อยๆค่ะ 55 ไม่ค่อยมีเวลาว่างแบบยาวๆ จะแต่งต่อแต่ละทีต้องกลับไปอ่านตอนเก่าๆ เรื่องอื่นๆก็ยังแต่งค้างไว้ค่ะ แต่ดราฟมันกระจัดกระจายมาก จำไม่ได้ว่าอยู่ในเครื่องไหน 😛

ช่วงนี้ติดตามละครป๋ากันไปก่อนนะคะ ปล.บางมุมนางเอกทำหน้าแมวใส่ เหมือนเฮซองมากเลยอ่ะ >//<

 

 

Tags: ,