RSS

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] Ep.08 บทเรียนบทที่8

03 Jan

กระบี่(ไม่)ไร้หัวใจ [ My sword ] by KungJuny

EP.8 บทเรียนบทที่8

คุณชาย เสร็จแล้วขอรับ
บ่าวรับใช้จัดแจงมัดผมครึ่งหัวและผูกผ้าให้เรียบร้อย

 

เฮซองเช็คเสื้อผ้าหน้าผม และยิ้มอย่างพอใจ

 

วันนี้คุณชายไม่เรียนหนังสือเหรอขอรับ?
อ่า … วันนี้ฉันมาท่องตลาด!!
ขนมห่อนั้น ฉันยกให้!

 

ขอบคุณขอรับ
บ่าวแกะห่อขนมดู แม้จะเป็นเพียงขนมพื้นบ้าน แต่เขาก็ดีใจที่คุณชายซื้อมาฝาก

 

คุณชายคงเพิ่งเคยทานเป็นครั้งแรกนะขอรับ ซื้อมาเยอะเชียว

 

อ่า … ทำไมฉันถึงเพิ่งเคยกินนะ
เฮซองแกะขนมอีกห่อออกมากิน
ความหอมหวานของขนมทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้น

 

ถ้าฉันซื้อขนมพวกนี้ไปฝากเพื่อน
พวกเขาก็จะมองว่าฉันประหลาดใช่มั้ย?

 

ขอรับ 🙂

 

งั้นพวกเจ้าเอาไปแบ่งกันเถอะ
เฮซองยกขนมอีกถุงให้บ่าว แล้วเก็บขนมอีกถุงใส่ห่อผ้าผูกไว้ที่เข็มขัด

 

บ่าวเก็บเสื้อผ้าชุดเดิมของเฮซองไปซัก

 

คุณชายขอรับ แล้วกระดาษแผ่นนี้ล่ะขอรับ?

 

เฮซองแกะกระดาษที่ถูกขยำจนยับ

ว้าว … ฝีมือดีเหมือนกันนะ

 

รูปคุณชายนะขอรับ

 

เหมือนฉันใช่มะ?
เฮซองเทียบภาพวาดฝีมือเอริคกับใบหน้าเรียวเล็กของตัวเอง

 

เสียดายที่ภาพมันยับนะขอรับ
บ่าวพยายามรีดกระดาษให้เรียบ

 

ช่วยเก็บไว้ให้ที
เฮซองฝากรูปไว้ และเพิ่งนึกได้ว่าเขาทิ้งเอริคไว้ที่ตลาด

 

คุณชายน้อยเดินออกมาโรงเตี๊ยมใหญ่ ในชุดสบายๆปล่อยผมยาวประบ่า
พัดที่ห้อยหยกสีขาว แกว่งไปมาช้าๆ

ซ้าย หรือ ขวา ดีนะ?
เฮซองจำไม่ได้ว่าโรงเตี๊ยมที่พบเอริคครั้งสุดท้ายอยู่ทางไหน

 

เจ้าพักอยู่โรงเตี๊ยมนี้เหรอ?
เอริคเดินออกมาจากร้านฝั่งตรงข้าม

 

เฮซองรีบเก็บพัด

 

ทำไมเจ้าถึงมาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่นี่ …
เอริคจับปลายผมของเฮซอง พิจารณาใบหน้าเรียวเล็ก

ทรงนี้เจ้าดูอ่อนหวานขึ้นนะ
เอริคอมยิ้ม

 

ปั๊ก!!!!!!

เฮซองเอาด้ามพัดตีหน้าผากเอริค

 

คู่หมั้นเจ้ากลับไปแล้วเหรอ?

 

เอริคถอนใจ
ใช่ว่าเราจะมีวาสนาต่อกัน …

 

ถ้านางเป็นคนที่พ่อแม่เจ้าหมั้นหมายไว้ … แปลว่าเจ้ากับนางมีวาสนาต่อกัน!

 

ข้าหมายถึง … ข้า กับ เจ้า!
เอริคคว้ามือเฮซองให้ไปกับเขา

 

ข้า?
เฮซองเดินตามเอริคไป ยังคงงุนงงและสงสัย

 

ย้ากกกกกกกกกก! ทำไมต้องเจ้ากับข้าด้วยล่ะ!!!
เฮซองโวยวายเมื่อคิดทบทวนคำพูดของเอริค

 

เอริคพาเฮซองมานั่งชมวิวข้างๆแม่น้ำ

 

เจ้าจะเลี้ยงเหล้าข้าเหรอ?
เฮซองรู้สึกตื่นเต้น เขาเพิ่งเคยมานั่งร้านเหล้าเป็นครั้งแรก

 

ไว้ครั้งหน้าข้าจะพาเจ้าไปดูสาวๆฟ้อนรำ

 

ข้าชอบดูรำกระบี่!
เฮซองหยิบจอกเหล้า แต่เอริคห้ามไว้

 

ข้าบอกว่าจะพาไปดูสาวๆ

 

แต่ข้าอยากดูรำกระบี่นี่นา …
เจ้ารำเป็นมะ?

 

ชริ~ ของง่ายๆ

 

งั้นข้าจะรอดู
เฮซองพยายามดึงจอกเหล้า แต่เอริคยังรั้งไว้

 

ย้า! ข้าจะดื่มได้รึยัง?
เฮซองเริ่มหงุดหงิด

 

ถ้าเจ้าตอบคำถามข้ามาตามจริง ข้าจะให้ดื่ม

 

งั้นเจ้าก็ต้องตอบคำถามของข้าเหมือนกัน!

 

ได้สิ!

 

ดี! งั้นข้าเริ่มก่อน!
เจ้าแอบวาดรูปของข้าทำไม?!

 

เพราะ … มือของข้ามันหยุดไม่ได้
เมื่อเห็นสิ่งที่งดงามอยู่ตรงหน้า

 

นี่เจ้าไม่ได้เมาใช่มั้ย?

 

ข้ายังไม่ได้ดื่มเลยนะ

 

เฮซองรินเหล้าให้เอริค
เอริคสบตาเฮซอง แล้วยกเหล้าจอกแรกดื่ม

 

เจ้าชอบข้าหรือเปล่า?
เอริคถามในสิ่งที่เขาอยากรู้

 

ก็ไม่เชิง แม้บางทีเจ้าจะทำให้ข้าหงุดหงิด แต่เจ้าก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร
เฮซองดึงจอกเหล้าไปดื่ม

 

อ่า~~~~~~~~
เฮซองหลับตาปี๋ เพราะเหล้าแรง ขมบาดคอ

 

อ่า … เจ้าไม่เคยดื่มสินะ?
เอริคคีบบ๊วยให้เฮซองอมตาม

 

ก็ไม่เคยน่ะสิ!
เฮซองไม่เคยดื่มเหล้าหมักเข้มข้น แต่เมื่ออมบ๊วยตามเริ่มรู้สึกดี จึงคว้าเหล้าอีกจอก

 

เดี๋ยว! ตาเจ้าถามข้า!
เอริครั้งมือเฮซองไว้

 

ก็เจ้าถามข้าอีก และข้าก็ตอบคำถามเจ้าไปแล้วนี่
จอกนี้ต้องเป็นของข้า!
เฮซองยิ้มหวาน และซดเหล้าขมหมดจอก

อ๊ากกกกกกกกกกก!!!
แม้จะขมบาดคอ แต่เฮซองก็ชอบมัน

 

เฮซองรินเหล้าให้เอริค
ทำไมเจ้าถึงพาข้ามาที่นี่?

 

ข้าอยากดื่มกับเจ้า อยากดูเจ้าเมา
เอริคอมยิ้มเมื่อเฮซองทำคิ้วขมวดหลังจากฟังคำตอบจากเขา
เอริคดื่มเหล้าจอกที่สอง ส่วนเฮซองเริ่มจับแก้มแดงระเรื่อของตัวเอง

 

ทำไมเจ้าถึงมาเรียนที่นี่?

 

เพราะข้าอยากเรียนร่วมกับคนเก่งๆ
เฮซองยกเหล้าดื่มไม่ให้ขาดตอน

 

แล้วทำไมเจ้าต้องเรียนซ้ำชั้นอยู่เรื่อย!

 

ข้าขอข้ามคำถามนี้

 

ย้า!!!!!!!!! ข้ามได้ไง เจ้าต้องตอบมาตามเจงเด้~~~~~
เฮซองเริ่มมึนๆ

 

เจ้าก็เปลี่ยนคำถามสิ

 

ทำไมเจ้าไม่ตอบข้า!!!

 

เพราะข้าไม่มีคำตอบ!
เอริคหยิบจอกเหล้า แต่เฮซองดึงไว้

 

ย้า! เจ้าไม่มีสิทธิ์ดื่ม!

 

ก็ได้! ข้าให้เจ้าถามใหม่อีก 2 ข้อ!

 

เจ้าตั้งใจเรียนให้จบได้มั้ย?

รับปากข้าได้มั้ย?
เฮซองสบตาเอริค จริงจัง

 

เอริคมองเฮซองด้วยความสงสัย
พ่อข้าให้เจ้ามาเกลี้ยกล่อมข้าใช่มั้ย?

 

เฮซองส่ายหน้า
ทำไมเจ้าไม่ตอบคำถามของข้าล่ะ!

 

ทำไมข้าต้องรับปากเจ้า?
ชีวิตของข้า เจ้ามายุ่งอะไรด้วย!

 

หรือว่า … เจ้าชอบข้า?

 

เฮซองไม่ตอบ เขายกจอกเหล้าดื่มแทนเอริค

 

ย้าๆๆ พอได้แล้ว
เอริครั้งมือเฮซองที่ยังดื่มไม่หยุด

 

เจ้าไม่ตอบคำถามข้าเลย เจ้าไม่ควรได้ดื่ม!
เฮซองพยายามรินเหล้าให้ลงจอก (เริ่มมึน)

 

ก็ได้ๆ ข้าจะรับปากเจ้า!

 

เฮซองวางขวดเหล้าลง

 

แต่เจ้าต้องบอกข้าก่อน ว่าทำไม?

 

ข้าต้องการเจ้า ข้าอยากให้เจ้าไปอยู่กับข้า!
เฮซองตอบตามตรง เพราะสติของเขาเริ่มควบคุมได้ยาก

 

เอริคพยายามซ่อนรอยยิ้ม เป็นครั้งแรกที่มีคนต้องการให้เขาไปอยู่ด้วย

 

เจ้าต้องการข้า? เป็นเรื่องดีใช่มั้ย?
ไม่ใช่ต้องการฆ่าข้านะ?
เอริคถามให้แน่ใจ

 

เวลาใครบอกต้องการตัวข้า มักจะเป็นเวลาที่มีเรื่องทุกที!
เอริคดึงขวดเหล้าจากมือของเฮซองที่รินทิ้งรินขว้าง แล้วยกดื่มทั้งขวด

 

อ้า~~~~~~~~ ข้ารู้สึกดีจัง
เอริคมองเฮซองที่นั่งหน้าแดง จ้องมองมาที่เขา

 

ทำไมเจ้าไม่ดื่มจอกที่ข้ารินให้อ่ะ
เฮซองเบ้ปากน้อยใจ

 

เจ้าเมาแล้วนะ
เอริคเอื้อมมือไปสัมผัสแก้มแดงๆของเฮซอง

 

แล้วทำไมเจ้าไม่เมาอ่า
เฮซองหลับตาพริ้ม ในอุ้งมืออุ่นๆของเอริค

 

เจ้าต้องการข้า … จริงๆเหรอ?

 

อืม~
เฮซองหลับตา พยักหน้าเบาๆ (สติหลุดลอย)

 

เอริคมองเฮซองในอุ้งมือของเขา
เหมือนแมวน้อยน่าเอ็นดู

 

ข้าเชื่อคำพูดของเจ้าได้ใช่มั้ย?
เอริคค่อยๆเอื้อมหน้าหล่อหยกของเขา เข้าไปใกล้ๆ จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของอีกฝ่าย

 

ปั๊ก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เอริคเบี่ยงตัวหลบมีดที่เฉียดหน้าของเขากับเฮซองไปนิดเดียว มีดเสียบอยู่ที่มุมโต๊ะ

 

เอริคเอี้ยวตัวมาหาเฮซอง ที่ฟุบหลับอยู่ในอุ้งมือของเขา และไม่มีทีท่าจะตื่น

ย้า!!!!!!!! เราต้องไปกันแล้วนะ!!!
เอริคปลุกเฮซอง แต่ตอนนี้พวกเขาถูกล้อมไปด้วยชายแปลกหน้าจำนวนหนึ่ง

 

เอริคมองทางหนีไว้เรียบร้อยแล้ว ถ้าไม่ติดว่าเฮซองมากับเขา เขาคงจะหนีไปแล้ว
ด้วยจำนวนคนที่น้อยกว่า เขาเสียเปรียบที่จะต่อสู้

 

เอริคดึงมีดที่เสียบอยู่ปลายโต๊ะออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้
ถ้าเจ้ามาเพราะข้า อย่าแตะต้องเพื่อนของข้า และอย่ารุม!!!

เอริคค่อยๆเดินเลี่ยงออกมาจากโต๊ะ

 

ถอยไปเซ่! ออกไปสู้กันข้างนอก!
เพื่อนข้าหลับอยู่ อย่าไปรบกวนเขา!!!
เอริคพยายามต่อรอง

 

ชายแปลกหน้าถอยออกมานอกร้าน ตามคำขอของเอริค
แต่แว้บเดียวก็มีชายอีกคนเข้าถึงตัวของเฮซอง

 

ข้าบอกว่าอย่าแตะต้องเขา!!!!!!!!
เอริคกลับเข้าไปขัดขวางชายคนนั้น

 

โต๊ะ เก้าอี้ ถูกโยนออกไป เท่าที่จะคว้าได้
เอริคสู้ด้วยมีดสั้น และข้าวของทุกอย่างที่อยู่ใกล้มือ

 

แม้ชายแปลกหน้าจะมีกัน 4 คน แต่ยังจัดการลูกชายแม่ทัพแดนใต้ไม่ได้

 

เอริคจะอาศัยโอกาสศัตรูอ่อนแรง หลบหนีเอาตัวรอด
แต่เมื่อมองใบหน้าใสๆของเฮซอง

เพราะเจ้าต้องการข้า …
เอริคไม่อาจตัดใจหนีเอาตัวรอดได้

 

เฮซองอ่า! ตื่นได้แล้ว!!!

เอริคอุ้มเฮซองที่ฟุบหลับอยู่บนโต๊ะ เพื่อหนีไปด้วยกัน

 

เอริคพยายามอุ้มเฮซองให้ไปกับเขา

 

อย่า!!!!

เอริคหันหลังรับไม้แทนเฮซอง ที่ยังหลับไม่รู้เรื่อง

 

อ้ากกกกกกกกก!
เอริคค่อยๆฟุบลง แต่ยังคงกอดเฮซองแน่น
ชายแปลกหน้า ฟาดไม้ลงไปอีกครั้ง เอริคจึงหมดฤทธิ์

 

เอาตัวมันไป!!!

 

 

——— บทรักบทที่ 8 มิตรแท้ย่อมไม่ทิ้งกัน ———

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on January 3, 2016 in 01-20, RS's Fic, Story (My sword)

 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: