RSS

[Fic] Secret code

30 Sep

02:00 am

เฮซองงี่จะนอนรึยังนะ?
เอริคเหลือบมองประตูห้องข้างๆ

นานเท่าไหร่แล้วที่เขาไม่ได้เห็นหน้าเพื่อนรักของเขา

เขายกมือขึ้นจะเคาะประตู แต่ก็เปลี่ยนใจ…

ดึกแล้ว ไว้พรุ่งนี้ดีกว่า…
เอริคจดๆจ้องๆอยู่ที่หน้าประตูบานนี้มาหลายวันแล้ว

แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้เห็นหน้านายสักทีล่ะ?
เอริคเอาหน้าแนบที่ประตูบานใหญ่ ถอนหายใจ ด้วยความคิดถึงเพื่อนรัก

04:00 am

เฮซองเดินออกจากลิฟท์ด้วยความสลึมสลือและอ่อนเพลียเหมือนทุกเช้า
เขางานยุ่งเสียจนไม่มีเวลาจะเหลือบมองหรือแวะไปเคาะประตูทักทายเพื่อนบ้านของเขา

Password ********

Wrong password!!!

(>//<)!!!! เฮ้ย!!! ไรฟระ!!!!

เฮซองสะบัดหัวให้สร่าง ค่อยๆกดรหัสเข้าบ้านอีกครั้ง

Password ********

Wrong password!!!!

<(>”<) เฮ้ยยยยยย!!! อะไรกันฟร้า!!!!!!

เฮซองเริ่มหงุดหงิด

ทำไมฉันจะจำ password เข้าบ้านตัวเองไม่ได้!!!
ทำไงดีเนี่ย? – -”

เอริค! มันจะกลับบ้านรึยังฟระ!
เฮซองเดินไปที่ประตูห้องข้างๆ ยกมือจะกดกริ่งเรียก

เอ๊ะ! นี่มันบ้านเรานี่หว่า! (@^.^@) อายยยยยย
เฮซองหัวเราะในความโก๊ะของตัวเอง
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเผลอไปกดรหัสเข้าบ้านของคนอื่น
โชคดีที่บ้านข้างๆเป็นบ้านเพื่อนรักของเขาเอง

เฮซองล้มตัวนอนลงทันทีที่ถึงเตียง
สิ่งเดียวที่เขาจะทำตอนนี้ก็คือนอนให้มากที่สุด

เฮซองงี่ นายกลับมาแล้วเหรอ?
เอริคงัวเงียเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนรัก
ก่อนจะเอื้อมมือกอดเฮซองงี่ของเขา
และหลับตาลงด้วยความอ่อนเพลีย

?????????????????????????????
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

!!!!!!!!!!!!! เฮ้ย !!!!!!!!!!!!!!

เฮซองตกใจตื่นจากความงัวเงียเมื่อรู้สึกถึงมือมืดที่โอบกอดเขา
และยังนอนไม่รู้ไม่ชี้อยู่บนเตียงของเขาอีก

นายมาทำอะไรบนเตียงของฉัน!!!! ห๊า!!!!!!!!!!

หนวกหูน่า! คนจะนอน!
เอริคซุกหน้าลงใต้ผ้าห่มไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น
ก่อนที่เจ้าของบ้านจะวีนแตกด้วยความง่วง

กลับไปบ้านของนายเดี๋ยวนี้!!!!!!!!

โอ้ย!!! โอ้ย!!!! เดี๋ยวก่อนๆๆ
ตุ๊กตาเค้าอ๊า!!!

ปั๊ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
เฮซองปิดประตูบ้านใส่หน้าเอริคที่ยืนหน้าละห้อย
กอดหมอนข้างของเฮซองที่เขาคว้าติดมือมาได้เพียงอย่างเดียว
ก่อนที่จะโดนลากมาทิ้งไว้หน้าประตูบ้าน

TT^TT กลับไปนอนบ้านเราก็ได้ ชิ!!!!

Old Password *********
New password **********
Confirm password **********

เฮซองจัดการเปลี่ยนรหัสเข้าบ้านทันทีด้วยความหงุดหงิด
ก่อนจะกลับมาที่เตียงโปรดของเขา
เฮซองล้มตัวลงนอนทันที ด้วยความอ่อนเพลีย
แต่เขากลับนอนไม่หลับ พลิกตัวไปมา เอื้อมมือควานหาอะไรบางอย่าง

หมอนข้าง? มันหายไปไหนอ๊ะ!!!
เฮซองก้มหารอบๆเตียงแต่ก็ไม่พบ
มีเพียงตุ๊กตาชินจังที่กระเด็นอยู่ที่ปลายเตียง

เอริค!!!!!! ชิ**
เฮซองหงุดหงิดคว้าตุ๊กตามาหยิกเล่น ก่อนจะเอามานอนกอดแทนหมอนข้าง และผล็อยหลับในไม่ช้า

….. วันต่อมา …….

03:00 am

เฮซองงี่จะนอนรึยังนะ?
เอริคเหลือบมองประตูห้องข้างๆ

เขายกมือขึ้นจะเคาะประตู แต่แล้วก็เปลี่ยนใจ…

นี่ก็ดึกแล้ว จะกลับมารึยังน้า…
เอริคจดๆจ้องๆอยู่ที่หน้าประตูบานนี้อีกตามเคย

ลองดูอีกครั้งก็ไม่เห็นเป็นไรนิ คิคิ
เอริคเอาหน้าแนบที่ประตูบานใหญ่ ยิ้มกริ่ม ด้วยความนึกสนุก

Password ********

Wrong password!!!

อ้าว!!!! ฮ่าๆ สงสัยจะเปลี่ยนรหัสซะแระ
เอริคผิดหวังเล็กน้อย จำใจกลับไปนอนที่บ้านของตัวเองแต่โดยดี

เฮ้อ….. เหนื่อยชะมัด!
เอริคในชุดคลุมอาบน้ำ อ้าปากหาวออกมาจากห้องน้ำ

โอ๊ะ!!!
เอริคยืนมอง เฮซองงี่นอนคลุมฮู้ดกอดหมอนข้างหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงของเขา
เอริคนั่งลงข้างๆจ้องมองเพื่อนรักของเขาอยู่สักพัก

เฮซองงี่~~~ นายเข้าผิดบ้านอีกแล้วนะ
และนี่มันเตียงของฉัน!

อือ~~ หนวกหูน่า!!!!!!
เฮซองงัวเงีย พลิกตัวหันหลังให้เอริค

หึ หึ เฮซองง่า~~~
ขยับหน่อยสิ ให้ฉันนอนด้วย
เอริคนอนเบียดเฮซอง จนเฮซองต้องขยับให้ด้วยความอึดอัด

เอริคยิ้มกริ่มนอนกอดเพื่อนรักอย่างมีความสุข

โครม!!!!!!!!!!!!!!

โอ้ย!!!!!!!!!!!!!!! นายถีบฉันทำไมเนี่ย!!!! TT^TT
เอริค ครวญ

ให้ฉันกอดหมอนข้างมั่งเซ่…

หนวกหูน่า! นี่มันหมอนข้างของฉัน!!!!
เฮซองบ่น ทั้งที่ยังหลับอยู่

แล้วทำไมไม่กลับไปนอนที่บ้านของนายเล่า!!!!
เอริคเริ่มหงุดหงิดบ้าง พยายามจะลากเพื่อนตัวแสบลงมาจากเตียงบ้าง

โอ้ยยยยย เฮซองงี่! นายตัวหนักชะมัด!!!
เอริคพยายามจะอุ้มแต่ก็ไม่ไหว

เฮซองแอบอมยิ้ม แกล้งหลับทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

ก็ได้! เอริคนั่งลงจ้องเฮซองเขม็ง
(ฉันจะนั่งจ้องนายอยู่แบบนี้แหละ!)

เฮซองรู้สึกประหม่า รีบพลิกตัวหนี แต่เอริคก็ไม่ลดละ ก้มหน้าลงไปใกล้ๆแก้มขาวๆของเฮซอง
ลมหายใจอุ่นๆรดแก้มใสๆของเฮซอง ยิ่งทำให้เขารู้สึกร้อนจนหน้าแดง

(ไม่ไหวแล้วนะ!!!!!!!)
นี่!!! นายจะทำอะไร ห๊า!!!!!!!
เฮซองจำใจลืมตาขึ้นมา ตกใจสุดขีดเมื่อเอริคก้มลงมาจ้องตาของเขาใกล้ๆ

ไอ้บ้า!!! น่ากลัวกว่าผีซะอีก!!!
เฮซองเอามือดันหน้าเอริคให้ออกห่าง แต่เอริคยังคงขี้เล่น ดึงดันจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ

อย่านะ!!!!!!!!!!! ไอ้บ้า!!!!!!!!!
เฮซองโวยวาย แกมหัวเราะ

จาาาาาาาาออกกกกกกปายยยยยยจากกกกกกกเตียงงงงงงของงงงงงช้านนนนนนม้ายยยยยยยย
เอริคทำเสียงน่ากลัว

ม่าย~~~~~~~~~~~ ฮ่าๆๆๆๆ
เฮซองหัวเราะลั่น

ม่ายยยยยง้านนนนนนนนนนช้านนนนนนนนนนนนจาาาาาาาาาจูบบบบบบบบบบบบนายยยยยยยยยยย มามะะๆๆ

ไอ้บ้า!!!!!!!! ฮ่าๆ!!!
เฮซองคว้าหมอนฟาดเข้าไปเต็มๆหน้าเพื่อนรัก

นี่! กลับบ้านนายไปเลย! ฉันเริ่มจะหงุดหงิดแล้วนะ!!!
เอริคแกล้งทำวีน คว้ามือเพื่อนตัวแสบ ฉุดให้ลุกขึ้น

ม่ายเอาอ่ะ เค้าจะนอนนนนนนนนนนนที่นี่
เฮซองโอดครวญ ทำหน้าแบ้วขอความเห็นใจ

ไปเลย! ออกไป!!!
เอริคทำเสียงดุ

เฮซองทำปากจู๋

คือว่า…. ฉันจำรหัสเข้าบ้านตัวเองไม่ได้อ่ะ
เฮซองยิ้มแหยๆ รับสารภาพ

ก็นายเปลี่ยนรหัสแล้วนิ ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ!
เอริคส่ายหัวในความโก๊ะของเพื่อน

ก็เพราะนายแกล้งฉันเมื่อคืนนั่นแหละ!!!!!
ทำให้ฉันต้องเปลี่ยนรหัสเข้าบ้าน
ตอนนั้นยิ่งง่วงๆอยู่ด้วย TT^TT

ไม่รู้ล่ะ กว่าช่างจะมา ยังไงฉันก็จะนอนที่นี่!!!!
เฮซองล้มตัวลงนอนหน้าตาเฉย

เอริคอมยิ้ม
ทีหลังเปลี่ยนรหัสก็บอกฉันไว้สิ จะได้มีคนช่วยนายจำ

อือ~~
เฮซองรับปาก

เอริคล้มตัวลงนอนข้างๆเพื่อนรักของเขา
เฮซองงี่~ เฮซองงี่~~

ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ

เอริคค่อยๆเอื้อมมือกอดเพื่อนรักด้วยความคิดถึง

(คิดถึงนายจัง) z Z z Z z Z

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on September 30, 2012 in RS's Short Fic

 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: