RSS

[Diary] 090315 Hyesung @ Taoyuan Int. Airport, Taiwan

30 Sep

เพิ่งมีเวลานั่งเขียนเรื่องทริปที่ไต้หวัน พาร์ทนี้เฉพาะที่สนามบินค่ะ ทริปนี้สนุกมาก อย่างกับทัวร์คณะตลกก็ไม่ปาน . . . ความรั่วคงเป็นคุณสมบัตินึงของแฟนเฮียๆมั้งคะ

15.03.09 @Taoyuan Itl Airport

วันนี้ ซองเดินทางกลับโซล ข้อมูลจากเว้บแฟนคลับไต้หวันบอกว่าคุณชายจะเดินทางไฟลท์ ประมาณ 11 โมง ต้องรีบตื่นแต่เช้า check-out แล้วไปรอที่สนามบินตั้งแต่ 9 โมงเช้า (เว่อร์กันจริงๆ)

มีแฟนๆบางคนมายืนรอที่ check-in counter ของ Eva เหมือนกันค่ะ สบตายปิ้งๆก็รู้เลยว่ามารอพ่อดาวหางเหมือนกัน แต่ยังไม่เห็นแฟนๆไต้หวันนี่สิ ทำให้หวั่นใจ สนามบินมี 2 terminal คนละอาคารกัน ถ้ารอผิด terminal เนี่ย . . . T^T สาวๆเริ่มกังวลกันแล้วสิ ยืนรอจนถึงเวลา check-in ถึงเริ่มเห็นแฟนๆไต้หวันเดินมาเป็นแถว… อ๊า … ค่อยมั่นใจหน่อยค่ะ แต่ว่าดูจากเวลาแล้ว … ป่านนี้ยังไม่มา  ซองยังนอนไม่ตื่น ชัวร์!!!

แล้วก็เลื่อนเป็นรอบบ่ายจริงๆด้วย สายรายงานว่าตอนเที่ยงรถเพิ่งออกจากโรงแรม … แล้วจะตื่นกันแต่เช้าทำไมล่ะเนี่ย ฮะฮ่าๆ ระหว่างรอก็ไปกดตู้ซื้อนสพ.ไต้หวันมาทุกฉบับ หาข่าวงานแฟนมีทติ้งเมื่อคืน เจออยู่ประมาณ 3 ฉบับ จาก … นสพ.กองมหึมา ตอนนี้เดินหาอะไรกินดีกว่า ตั้งแต่เช้ายังไม่ได้กินอะไรเลย แต่กินไม่ลงอ่ะ รอซองจนเครียด~

พอ บ่ายๆใกล้เวลาไฟลท์ถัดไป แฟนๆก็เริ่มมายืนรอที่ประตูทางเข้าด่านตรวจคนเข้าเมือง สงสารคนที่เดินทางช่วงนั้นจริงๆค่ะ เด็กพวกนี้มายืนทำอะไรกันนะ บางคนมายืนต่อแถวรอมั่งเหมือนกัน รอใครก็ไม่รู้แต่ขออยู่รอดูด้วยคน ฮ่าๆ ช่วงนี้เป็นระยะหวาดระแวง เริ่มเห็นสต๊าฟ ช่างทำผม(ที่ซองจะขาดเสียมิได้ ไม่งั้นผมฉันจะไม่เพอร์เฟ็ค) ผู้จัดการส่วนตัว มาที่สนามบินแล้ว เราก็ยืนรอที่หน้าประตูทางเข้า จ้องรถเบนซ์ทุกคัน (จ้องมาตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ เหอๆ) ระยะเวลาจากโรงแรมมาสนามบินคนธรรมดาเดินทางประมาณ 1 ชม. แต่ซองนานกว่านั้น 2 เท่า ตอนนี้มีการ์ดวื่งมาเคลียร์พื้นที่แล้วค่ะ ต้องอยู่ในแถวอย่างเป็นระเบียบ แต่กุ้งขอยืนรอหน้าประตูทางเข้าเลยดีกว่า จะได้มีเวลามองซองนานอีกนิด

พี่อุ่นถือถาดขนมไทยมาด้วยค่ะ คิดว่าคงมีโอกาสยื่นให้ซอง แต่พอดูจากสถานการณ์แล้วยากมากที่จะทำแบบนั้นได้ โชคดีที่เราเจอสาวไต้หวันใจดี คนที่เจอกันในงานเมื่อคืน เขาจำพวกเราได้จึงเดินเข้ามาทัก เขาแนะนำว่าถ้าซองมาถึงแล้วคงยากที่จะให้ของขวัญเพราะเวลามันบีบมากและมี การ์ดซะด้วย เธอจึงพาพี่อุ่นไปฝากของกับผู้จัดการส่วนตัวของซองแทนค่ะ น่ารักมากๆๆ หวังว่าซองคงได้กินฝอยทองนะคะ กุ้งก็จ้องๆอยู่เหมือนกัน อยากกิน >.<

ตอนนี้เรารู้ตัวแล้วค่ะว่าจะมีเวลาประมาณไหนถ้าซองมา ต้องเตรียมกล้องให้พร้อม!!! หึๆ ซ้อมคิวกันอย่างดี . . . พี่อุ่น พี่เอ๋ ชูป้าย กุ้งถ่ายวิดิโอ ภารกิจนี้ คือ … ให้ซองรู้ว่ามีแฟนไทย นะคะ (พยายามทุกอย่างค่ะ ในของขวัญทุกชิ้น คำถามที่เขียนใส่กระดาษทุกใบ ต้องกำกับว่า แทกุก หรือ Thai fan หวังผลนั่นเอง คิคิ)

และแล้วเวลาที่รอคอยมาตั้งแต่เช้า ก็มาถึง . . .

ตั้งแต่รถจอด ทีมงานและการ์ดพร้อมที่หน้าประตูทางเข้า

อ๊า… เห็นแล้ว

เนื่องจากความขาวโอโม่ และแสง ออร่า ของพ่อหนุ่มดาวหาง ไม่ต้องใช้ไฟเพิ่ม ยืนสว่างอยู่ในวงล้อมการ์ดตั้งแต่หน้าประตู

เสื้อยืดสีขาว แจ๊คเกตหนัง กางเกงยีน หมวก แว่นกันแดด

ซองยืนจัดหมวกให้เข้าที่ เธอดึงหมวกลงมาอีก  (กะจะคลุมหน้าให้มิดเลยใช่มั้ยคะ?) ใบหน้าเล็กๆของซอง ปิดด้วยแว่นกันแดดใหญ่ๆ หมวกที่ดึงลงมา . . . อะไรจะขี้อายขนาดนั้น แฟนๆแทบจะมองไม่เห็นหน้าซองแล้วค่ะ อืม… บางทีซองอาจจะต้องการปิดแสงออร่าของตัวเองมากกว่า ฮ่าๆ

เรียบร้อย แล้วซองก็ก้มหน้า!!! เริ่มออกเดินตามการ์ดเข้ามาที่ประตู เสียงแฟนๆไต้หวันพูดอะไรสักอย่างออกมาพร้อมๆกัน(ตามที่เขานัดกันไว้) แน่นอนค่ะ เราฟังไม่ออก ฮี่ๆ เนื่องจากกุ้ง พี่อุ่น พี่เอ๋ ยืนดักรอตั้งแต่หน้าประตู พอซองเดินเข้ามา ก็เริ่มเงยหน้ามองมาที่แฟนรอบข้าง  ไม่รู้ซองจะอ่านป้าย ความในใจ ของสาวไทยทันหรือเปล่านะ แต่ซองหันมามองจริงๆค่ะ สัก 3-4 วิ ฮ่าๆ

พอซองเดินเข้ามาใกล้ๆ  อ๊า!!!!!!!!!!!! สวย!!! ขาวมากๆค่ะ แก้มขาวใส ใสมากๆๆ หน้าเรียวเล็ก ปากแดงๆ จมูกโผล่จากแว่นมานิดๆ หน้าตาจิ้มลิ้มมากๆค่ะ ซองผอมมาก ไหล่เล็กๆ เหมือนผู้หญิงจริงๆค่ะ (กุ้งเข้าใจพี่ป๋าแล้วล่ะ ว่าทำไมใครๆต้องเข้าหาซองอยู่เรื่อย น่ารักขนาดนี้นี่เอง ห้ามใจได้ไง คิคิ) ซองเดินเขินๆ ตามการ์ดไปเรื่อยๆ ระยะห่างระหว่างซองกับกุ้ง เอื้อมมือไปหยิกแก้มได้เลยค่ะ แต่แฟนๆทุกคน น่ารัก ยืนดูและกรี๊ดกร้าดอย่างเดียว ไม่งั้นซองคงโดนขีดข่วนเต็มตัวแน่ๆ และอาจไม่กลับมาไต้หวันอีก

เมื่อซองผ่านมาถึง พี่เอ๋ พี่อุ่น … สาวไทยตะลึง เกือบลืมภารกิจสำคัญ คิคิ “แทกุก” “แทกุก” สองสาวตะโกนบอกซอง ณ ตอนนั้นกุ้งไม่ได้ยินพี่ๆเขาพูดอะไรแล้วค่ะ เพราะซองก็เดินผ่านมาถึงกุ้งพอดี  … เวลานั้นผ่านไปอย่างรวดเร็ว ปกติซองเดินค่อนข้างเร็วอยู่แล้วค่ะ จากนั้นกุ้งก็ไหลตามซองไปโดยไม่รู้ตัว … คิดว่าเป็นพี่อุ่นกับพี่เอ๋นี่แหละ ที่ลากน้องตามซองไปติดๆ …

ตอน เดินตามข้างๆซอง นานพอที่กุ้งจะสังเกตปอยผมแหลมๆที่โผล่ออกมานอกหมวกคุณชาย แนบข้างๆแก้มขาวๆของซอง ซองคงใช้เวลาหนีบให้มันตรงแน่ๆ ถึงได้มาสายขนาดนี้ คิคิ เห็นแล้วอดขำไม่ได้ค่ะ

เหมือนซองจะรู้ตัวว่าข้างๆมีสาวแอบจ้องปอยผมของเขาอยู่

อยู่ๆ ซองก็หันมา !!! (ไม่มีใครเรียกด้วยนะ) แต่กล้องของกุ้งแทบจะทิ่มหน้าซองได้แล้วอ่ะ >.<

(. . . อึ้ง . . . ณ ตอนนั้นลืมหายใจไปชั่วขณะ)

ซองส่งยิ้มให้ และหันกลับไป พร้อมโบกมือลาบ้ายบาย

หยุด หยุด หยุดอยู่ตรงนี้

แรงผลักดันน้องหายไปซะเฉยๆ  เพราะพี่อุ่น พี่เอ๋ หยุดกรี๊ดดดดด อยู่ตรงนั้น ตรงที่ซองหันมายิ้มให้เมื่อสักครู่นั่นเอง โถ… พี่คะ ถ้าลากกุ้งตามซองไปอีกนิดคงได้ถ่ายนานกว่านี้นะ ฮ่าๆ แต่เข้าใจค่ะ ซองหันมายิง(ยิ้ม)ใส่ แบบไม่ทันตั้งตัวแบบนี้ เป็นใครก็ต้องหยุดค่ะ ตายๆๆๆๆๆ

กุ้งเดินตามซองไปอีกนิดหน่อยแต่ไม่ทันแล้วค่ะ วงล้อมการ์ด นักข่าว กันเราออกจากซองซะแล้ว ซองเข้าด่าน ตม. ไปเรียบร้อย ทิ้งไว้แต่อาการ . . . เพ้อ . . . ของสาวๆ ความวุ่นวายในสนามบินคลี่คลายแล้ว แม้แต่ตอนนี้นักท่องเที่ยวที่ยืนรอดูก็คงไม่ทันเห็นอยู่ดีว่าเด็กพวกนี้มารอ ใคร

เซฟๆๆ กุ้งค่อยๆกด replay ภาพที่ถ่ายไปเมื่อสักครู่ ต้องตั้งสตินิดนึงอ่ะ กลัวกดผิดไฟล์หายล่ะกรี๊ดเลย วิดิโอที่ถ่ายจากกล้องถ่ายรูป ภาพพอดูได้ค่ะ แต่จะมีซองแว้บๆ 555 เพราะมือการ์ดบังนั่นเอง ถ้าซองหลุดเฟรมไปบ้างแปลว่าตอนนั้นมัวแต่จ้องซองอยู่นะคะ  และมาถึงโมเม้นที่ซองหันมามองเต็มๆจอ กรี๊ดดดดดด ไม่ได้ตาฝาด ซองอยู่ในกล้องนู๋แล้ว หน้าเต็มจอเลย… หลังจากนั้นกุ้งค่อยเดินหาพี่ๆค่ะ ฮ่าๆ พลัดหลงกันไป พี่เขายังยืนกรี๊ดกร๊าดกันอยู่ ณ จุดเดิม เป็นห่วงว่าน้องอาจจะหายตามชายหนุ่มหน้าขาว แต่งตัวลึกลับ กลับเกาหลีไป . . . แต่พอมา replay video ให้ดู กรี๊ดแตกกว่าเดิม คนมองทั้งสนามบินก็ไม่ได้สนใจ คิคิ ณ ตอนนี้ พี่อุ่นรีบบึ่งกลับไทเปไปเอากระเป๋าด้วยความเร็วเกือบเทียบเท่าดาวหาง ก็ได้กำลังใจดีนี่นา … ฮ่าๆ คงแอบกรี๊ดเก็บกดอยู่ในรถคนเดียว

รอ และ รอ … ไฟลท์กลับบ้านตอนหัวค่ำค่ะ แต่ตอนนี้เวิ่นเว้อ เหม่อลอย นั่งเพ้อกันอยู่ที่สนามบิน อาการหนักกันทุกคน โดยเฉพาะสามสาวที่โดนยิงด้วยรอยยิ้มกระชากใจนั้น แต่กุ้งคงแย่สุดอ่ะ กินอะไรไม่ลงเลย เอิ้กกกกก  กลับมาจากไต้หวันแล้ว Love sick อีกหลายวันกว่าอาการจะทุเลา  แต่ไม่หายขาดแน่นอน ฮือ…

 

สำหรับคลิปถ่ายซองที่สนามบินอยู่ใน blog entry ก่อนหน้านี้นะคะ ลองหาดูได้ ดูทีไรก็เขินอ่ะ

 

 

ของขวัญที่เตรียมไว้ให้ซอง และ … ของที่ระลึก ที่สาวไทยตามเก็บๆๆ มาจากหน้างาน ยืนหนาวก็ยอม

 

 

หวังว่าภารกิจของพวกเราจะทำให้สักวันแฟนๆไทยจะได้เห็นความน่ารักของซองผ่านสายตาตัวเองแบบสาวๆไต้หวันบ้างนะคะ

หลาย สิ่งที่ได้กลับมานอกจากพบเจอชินเฮซอง ดาวหางแสนสวย คือมิตรภาพ ประสบการณ์ สิ่งแปลกใหม่ที่ยังรอให้เราค้นหาอีกมากมาย เคยคิดว่าการเดินทางด้วยตัวเองเป็นเรื่องยากและน่ากลัว แต่ถ้าได้ลองทำแล้ว (มันก็จะมีครั้งต่อไป ฮ่าๆ) มันไม่ยากเลยนะคะ และได้อะไรกลับมามากกว่าการไปดูคอนเสิร์ตของคนที่เรารักอย่างเดียว

อยากถ่ายรูปสวยๆแบบลุงมั่งอ่ะ แต่กล้องหนูสู้ Nikon ระดับเทพของลุงไม่ได้เลยสักนิด หุๆ

 

 

ไว้ทริปหน้าจะมาแชร์ใหม่นะคะ (ยังกล้าจะมีทริปหน้าอีกนะ ฮ่าๆ)

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on September 30, 2012 in Hyesung, My Note

 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: