RSS

[Fic] 10.10.10

29 Sep
10.10.10

(base on true story ki ki)

ข้อความใหม่
“วันนี้ฉันว่าง ออกไปช้อปกันป่าว ^^”

ข้อความใหม่
“ฉันไม่ว่าง”

ข้อความใหม่
“แล้วคืนนี้ล่ะ?”

เอริคนั่งคิดอยู่สักพัก

สายเข้า…
เฮซองงี่~~~~

เอริคกดวางแล้วนั่งอ่านกองเอกสารต่อ

ชิ~~~ ตัดสายฉันเหรอ!
เฮซองวางสายด้วยความน้อยใจ

ฉันไม่ได้เจอนายจะเดือนนึงแล้วนะ T^T

ข้อความใหม่
“ถ้านายไม่อยากอยู่คนเดียว ก็มาเล่นที่บ้านฉันสิ”

ข้อความใหม่
“ฉันไปคนเดียวก็ได้!”

เอริคมองดูนาฬิกาแล้วตัดใจ

เฮซองแต่งตัวพร้อมออกจากบ้าน เขาเหลือบมองห้องว่างตรงข้ามห้องของเขา
ชิ ถ้าบ้านนายอยู่ตรงนี้ ฉันเข้าไปเตะนายแน่!

เดี๋ยวนี้นายมันงานยุ่งแล้วนิ! ถึงไม่มีเวลาให้ฉันเลย!
เฮซองสวมแว่นกันแดดแล้วบ่นพึมพำกับตัวเองไปเรื่อยเปื่อย

ปี้น!!!! ปี้นนนนนนน!!!!!!

เฮ้ย!!! เฮซองสะดุ้งเมื่อเสียงรถจากด้านหลังบีบแตรเรียก

นายจะไปไหนอ่ะ? เดี๋ยวฉันไปส่ง!
เอริคเปิดกระจกตะโกนเรียก

ชิ! (ฉันไปเองได้) ซองเหลือบค้อนตาขวางก่อนจะเดินทอดน่องไปที่รถของตัวเอง

อ้าว…
เอริคค่อยๆขับรถตามไปใกล้ๆ

จองพิลกโย ขึ้นรถเร็วสิ ฉันมีเวลาไม่มากนะ
เอริคยังคงขับรถตามง้อเพื่อน

ถ้านายยุ่งมาก ฉันก็ไม่รบกวนนายหรอกนะ!

ถ้านายอยากซื้อของวันหลังฉันพานายไปก็ได้
เอริคเสนอ

แต่ฉันต้องไปวันนี้! นายกลับไปซะ!!!
เฮซองเดินมาถึงรถของตัวเองแล้วเปิดประตูเข้าไปนั่ง แต่เอริคจอดรถขวางไว้

ถอยไป!!!

เอริคทำไม่รู้ไม่ชี้นั่งรออยู่ในรถ
เฮซองนั่งกอดอดหน้าหงิกลงเรื่อยๆ

โอเค ลงมาแล้วไปกับฉัน!
เอริคลงจากรถมาลากเพื่อนรักให้ไปกับเขา

หรือจะให้ฉันอุ้มนายไปขึ้นรถ??
เอริคแกล้งขู่

ห๊า!

เร็วสิ! 1-2-3!
เอริคเร่ง

เดี๋ยวก่อนสิ!!! หยิบกระเป๋าก่อน!!!
เฮซองรีบหยิบกระเป๋าก่อนเอริคจะคว้ามือของเขาจูงไปที่รถ

นายอยากไปไหน?
เอริคใส่แว่นกันแดดพร้อมออกรถ

อยากไป… เอ๊ะ นั่นมันแว่นฉันนี่!!! ไปอยู่กับนายได้ยังไงอ๊า!!!

ก็… ขอยืมใส่มั่งสิ!
เอริคยิ้มเจ้าเล่ห์

แต่อันนี้มันแว่นโปรดฉันนะ! ฉันนึกว่าทำหายไปแล้วซะอีก!
เฮซองโล่งใจ

เอาคืนมานะ!
เฮซองพยายามจะดึงแว่นของเขาคืน

เฮ้ย… เดี๋ยวก่อนสิ! ขอยืมใส่ก่อน!!!
ทั้งคู่ยังคงวุ่นวายอยู่ในรถไม่เลิก

นายเอาแว่นของฉันไปใส่ก่อนละกัน อยู่ในกระเป๋าด้านหลังอ่ะ

เฮซองหันไปหยิบกระเป๋าของเอริคด้านหลังรถ

อันนี้น่ะเหรอ?
เฮซองแกะกล่องแว่นออกมาดู

นายเพิ่งซื้อเหรอ? เหมือนมันยังไม่ได้ใช้

อือ สวยมั้ยล่ะ?
เอริคยิ้ม

เฮซองลองใส่แว่นใหม่ของเพื่อนรัก

ฉันเป็นไงมั่ง?
เฮซองยิ้มอย่างอารมณ์ดี

(คน) สวย~~~~
เอริคยกนิ้วให้เพื่อน

นายต้องใส่กับหมวกนี้ด้วย
เอริคหยิบหมวกของเขาออกมาจากกระเป๋าสวมให้เพื่อนรักแทนหมวกใบโปรดของเจ้าตัว

รู้สึกเหมือนฉันเป็นนายยังไงก็ไม่รู้
เฮซองส่องกระจกดูรู้สึกแปลกๆ

ก็แลกกันใส่สักวันจะเป็นไรไป ^^
เอริคคว้าหมวกของเฮซองมาใส่แทนแล้วขับรถออกไปอย่างอารมณ์ดี

แล้วนายจะไปไหน?
เอริคยังไม่รู้ที่หมาย

ไปร้านเดิมก็ได้ ฉันอยากได้นาฬิกาสักเรือน
เฮซองเริ่มรื้อของในกระเป๋าเพื่อน

เฮ้ยยยยย อย่ารื้อนะ!
เอริคเหลือบเห็นรีบคว้ามือเฮซองไว้

อะไรเล่า! นายซ่อนอะไรไว้เหรอ?
เฮซองยิ้มเจ้าเล่ห์ ด้วยแววตาอยากรู้

อย่าซนน่า!
เอริคคว้ากระเป๋าของเขาคืนแล้วโยนกลับไปหลังรถ

เฮซองไม่รู้จะทำอะไร เริ่มเปิดเพลงทำลายความเงียบ
ฮิปฮอป ฮิปฮอป ฮิปฮอบ เฮซองขมวดคิ้วนั่งหาเพลงใน ipod ของเอริค

ฟังวิทยุดีกว่า
เฮซองนั่งเปลี่ยนคลื่นวิทยุไปเรื่อยๆ

เฮซองง่า~~ อย่าซนได้มั้ย
เอริคคว้ามือเพื่อนให้หยุดเล่นวิทยุ

นายร้องเพลงให้ฉันฟังก็ได้ ฉันอยากได้ยินเสียงของนายมากกว่า
เอริคปิดวิทยุ

ไม่เอาอ่ะ ฉันเจ็บคอ นายก็เปิดซีดีของฉันสิ!
เฮซองเปิดลิ้นชักหาซีดีของเขา

ไม่มี!!!

เฮซองปิดลิ้นชักเงียบๆ

(งานเข้าแล้วช้านนน)

นายไม่อยากคุยกับฉันเหรอ?
เอริคเริ่มชวนคุยทำลายความเงียบ

ฉันไม่รู้จะคุยอะไร?
เฮซองนั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง

ไม่เจอกันเดือนนึง นายไม่คิดถึงฉันเหรอ?
เอริคชิงถาม

ทำไมต้องคิดถึงด้วย
เฮซองแอบอมยิ้ม

ก็ฉันคิดถึงนายนี่
เอริคหันมายิ้มหวาน เฮซองรีบหันหน้าหนีด้วยความรู้สึกแปลกๆ

ฉันยุ่ง!!! ไม่มีเวลาคิดถึงนายหรอก!
เฮซองแกล้งพูดกลบเกลื่อนความรู้สึกข้างในที่จริงๆแล้วทั้งคู่ก็ต่างคิดเหมือนกัน
เอริคหักรถจอดข้างทาง

ฉันก็ยุ่งนะ แต่ฉันก็ยังคิดถึงนาย!
เอริคจอดรถโวยวาย

โอเคๆ ฉันก็คิดถึงนาย (ทำไมต้องโกรธด้วยอ่ะ)
ไปกันต่อได้ยัง?
เฮซองจำใจยอมรับ

คิดถึงฉันมากป่าว?
เอริคแกล้งแหย่เพื่อน

ไปได้แล้ว!!!
เฮซองตีแขนเพื่อนด้วยความอาย

ฮ่าๆๆ
เมื่อสาแก่ใจแล้วเอริคก็ขับรถออกไป

คืนนี้นายว่างมั้ย?
เฮซองชวน

คงไม่ได้อ่ะ ฉันต้องกลับไปคุยงานต่อ ไว้วันหลังนะ

เฮซองคว้ากระเป๋าเอริคจากด้านหลังออกมารื้ออีกครั้ง

เฮ้ยยย อย่ารื้อน่า!!!
เอริคขอร้อง แต่เฮซองไม่ยอมฟัง คว้า iphone ของเพื่อนมาเปิดดูตารางงาน

ขับรถไปเถอะน่า!!!
เฮซองนั่งเช็คตารางงานเพื่อน

วันนี้นายว่างนี่นา!!!
เฮซองตีแขนเพื่อนตัวแสบ

โอ้ยยยยย ฉันเพิ่งยกเลิกนัดไปต่างหากเล่า!
เอริครีบแก้ตัว

เฮซองเปิดดูตารางงานแล้วจิ้มๆข้อความลงไป

นายทำอะไรอ่ะ?

ก็หาเวลาให้นายน่ะสิ
เฮซองเปิดตารางงาน แล้วเมมวันว่างของตัวเองลงไป

ฉันยุ่งมากเลยรู้มั้ย? มีเวลาให้นายแค่นี้แหละ
เฮซองหัวเราะ จิ้มๆวันว่างของตัวเองลงตารางงานของเพื่อนรัก

เอริคจอดรถ ทั้งคู่แต่งตัวให้มิดชิด เอริคมองซ้ายมองขวาก่อนจะส่งสัญญาณให้เพื่อนรักออกมาได้

ดูดีแล้วน่า ^^
เอริคดึงปีกหมวกขึ้นให้เห็นหน้าเพื่อนรักชัดๆ แต่เฮซองรีบดึงปีกหมวกลง

ก็ฉันมองไม่เห็นหน้านายนี่นา!
เอริคจะดึงปีกหมวกขึ้น

โอ้ยยย
เอริคแกล้งร้องหลังเฮซองตีมือของเขา

โอเคๆ
เอริคยิ้มก่อนจะจูงมือเพื่อนรักเดินเข้าไปช้อปนาฬิกาหรู

แอร้ยยยยยยยยยยยย เอริคอุปป้า >.<

เฮซองรีบปล่อยมือจากเอริคดึงหมวกลง
เอริคหันมายิ้มให้แฟนคลับแล้วพาเพื่อนรักเข้าร้านไป

กรี้ดดดดดดดดด
เสียงแฟนคลับยังคงตามเกาะติดทั้งคู่อยู่ห่างๆ

ชู่ววววววววววววววววววววววววววววววว (ขอร้องล่ะ (>//<) (^^;) )
ทั้งคู่ได้แต่หันมาจุ๊ๆ แฟนคลับรุ่นเด็ก ที่ดูจะเชื่อฟังเป็นอย่างดี
แฟนคลับตัวน้อยได้แต่เอามือปิดปากของเธอไว้ แอบกรี้ดอยู่ในใจ

ทั้งคู่ถอดแว่นกับหมวกออกแล้วเลือกซื้อนาฬิกาอยู่สักพัก

เด็กคนนั้นคงอายุน้อยพอที่จะเป็นลูกของเราได้เลยนะ ^^
เอริคเหลือบมองแฟนคลับที่ยังแอบยืนมองพวกเขาเลือกนาฬิกาอย่างมีความสุข

เฮซองหันไปมองแล้วเผลอคิดตาม
บ้า!!!
เฮซองแอบหยิกเพื่อนรักที่คิดอะไรบ้าๆ

เรือนนี้เป็นไง สวยมั้ย? หรือเรือนนี้ดี?
เฮซองถามความเห็นเอริค

ฉันชอบอันนี้มากกว่านะ

งั้นเอาเรือนนี้ก็แล้วกันครับ
เฮซองยิ้มให้เอริคแล้วเลือกนาฬิกาอีกเรือนแทน

แล้วถามทำไมเนี่ย!
เอริคค้อนเพื่อน

ห่อของขวัญให้ด้วยนะครับ ^^
เฮซองส่งการ์ดเล็กๆให้เอริค

เขียนอวยพรให้คังตะหน่อยสิ
เฮซองขอร้องเพื่อนเขิลๆ

ห๊า!

วันนี้วันเกิดคังตะน่ะ
เฮซองยิ้ม ส่งการ์ดให้เอริคเขียน ระหว่างรอห่อของขวัญ

ฉันไม่ได้ซื้อให้เขาสักหน่อย
(นายทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง T^T)
เอริคปฏิเสธด้วยความน้อยใจ

ฉันออกไปรอที่รถนะ
เอริคหันควับจะกลับไปรอที่รถแต่แฟนคลับตัวน้อยยังคงยืนมองพวกเขาไม่ไปไหน

เดี๋ยวฉันไปพร้อมนายก็ได้
เอริคเปลี่ยนใจไม่อยากทิ้งเพื่อนไว้คนเดียว

เฮซองเขียนการ์ดเสร็จเรียบร้อย เอริคก็ดึงการ์ดมาอ่าน

ไม่เอา! อย่าทำแบบนี้นะ!
เฮซองเผลอร้องโวยวาย พนักงานในร้านต่างหันมามองทั้งคู่

ชู่ววววว!
เฮซองรีบปิดปากอย่างลืมตัว

ขอโทษครับ
เอริคโค้งขอโทษที่เฮซองทำเสียงดังรบกวน
ก่อนจะเปิดการ์ดอ่าน แต่เฮซองยังคงดึงการ์ดไว้

ก็จะให้เขียนอวยพรไม่ใช่เหรอ?
เอริคจำใจคว้าการ์ดมาเขียนอวยพรคังตะ

“happy birthday คังตะ เพื่อนรัก ^^
มีความสุขมากๆนะ แล้วไปเที่ยวกันอีกนะ!!!”

อย่าอ่านสิ!!!
เฮซองรีบปิดข้อความของตัวเองด้วยความเขิล

เฮซองงี่ ของขวัญห่อเสร็จแล้ว
เอริคสะกิดให้เพื่อนไปจ่ายเงินก่อนจะเขียนอวยพรคังตะเพียงสั้นๆ

เรียบร้อยรึยัง?
เอริคคืนการ์ดให้เฮซอง

อือ
เฮซองพยักหน้า

กลับกันเถอะ
เอริคถือถุงนาฬิกาให้เฮซองแล้วโอบเอวเพื่อนรักที่มัวแต่ดึงหมวก ขยับแว่นของตัวเองให้เข้าที่ ก่อนจะพากันออกจากร้าน

โอ๊ะ เดี่ยวก่อน
เฮซองคว้าถุงนาฬิกากลับเข้าไปในร้าน

เอริคอุปป้าคะ ฝากดูแลเฮซองอุปป้าด้วยนะคะ ^^
แฟนคลับตัวน้อยทักทายเอริคที่ยืนรอเฮซองอยู่หน้าร้าน

เสร็จแล้ว
เฮซองกลับออกมาจากร้าน

เอริคขยิบตาให้แฟนคลับรุ่นลูกหนึ่งทีก่อนจะโอบไหล่เพื่อนรักแล้วเดินจากไปอย่างไม่แคร์สื่อ

(อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย >//<)

น้องเขาเป็นอะไรเหรอ?

ไม่มีอะไรหรอก เขาแค่คลั่งไคล้ฉันน่ะ! คิคิ

แฟนๆก็ชอบถามฉันแต่เรื่องของนาย!
เฮซองแอบบ่น แต่เอริคกลับยิ้มอย่างพอใจ

แฟนๆก็ถามฉันถึงนายเหมือนกันนะ

จริงง่า! เขาถามว่าอะไร!
เฮซองถามด้วยความอยากรู้

ก็…
เฮซองอุปป้าดูแลอุปป้าดีมั้ย?
เฮซองอุปป้าเลิกตีอุปป้าหรือยัง?

แล้วนายตอบเขาไปว่าไง?

ก็ไม่ได้ตอบอะไร
เอริคตอบยิ้มๆ

โกหก! นายยิ้มอ่ะ!! ทำไมนายจะไม่ตอบพวกเขา!
เฮซองตีแขนเอริค

ก็ดูสิ! นายตีฉันอีกแล้ว!!!
เอริคฟ้อง

ทำไมนายไม่บอกเขาไปว่าฉันเป็นเพื่อนที่น่ารักของนาย!
ทีฉันยังบอกแฟนๆแบบนั้นเลย!
เฮซองค้อนเพื่อน

“ใครๆเขาก็รู้ทั้งนั้นแหละ ว่าฉันรักนาย”
“มีแต่นายที่ทำเป็นไม่รู้!!!”
เอริคกระซิบข้างหูเพื่อนเบาๆก่อนจะเดินไปขึ้นรถ

เฮซองอมยิ้มก่อนจะตามขึ้นรถไป

คืนนี้นายไม่ว่างไปกับฉันจริงๆเหรอ?
เฮซองยังคงเซ้าซี้

นายอยากให้ฉันไปด้วยเหรอ?

อืม
เฮซองพยักหน้า ส่งสายตาเว้าวอน

ก็…คนเยอะๆสนุกดี ^^

ถ้าเสร็จงานแล้วฉันจะตามไป
เอริคขับรถไปส่งเฮซองที่ร้านอาหารแห่งนึง

ขอบคุณมากที่มาส่งนะ
ไว้วันหลังฉันจะเลี้ยงข้าวนายก็แล้วกัน!
เฮซองเก็บของเตรียมลงจากรถ

นายจะกลับกี่โมง?

ไม่รู้สิ ทำไมเหรอ?

เดี๋ยวฉันมารับ

ไม่ต้องก็ได้ เดี๋ยวให้คังตะไปส่ง ^^ ถ้าเมาทั้งคู่ ฉันก็ค้างบ้านเขาก็ได้นิ
เฮซองเกรงใจเอริค

เดี๋ยวฉันมารับ! แล้วรับโทรศัพท์ด้วยล่ะ!
เอริคกำชับก่อนจะรีบขับรถออกไปทำธุระให้เสร็จ

23:30

เอริคนั่งมองดูนาฬิกากระสับกระส่าย
อีกนานมั้ย?

คุณเอริคมีธุระเหรอครับ?

ผมมีนัดน่ะ
เอริคนั่งมองโทรศัพท์ด้วยความกังวล

อีกนิดเดียวจะเสร็จแล้วครับ

ข้อความใหม่
“รอฉันก่อนนะ เดี๋ยวไปรับ”

เฮซองงี่กลับเถอะ
คังตะนั่งเป็นเพื่อนเฮซองอยู่หลายชั่วโมง จนใกล้ถึงเวลาที่ร้านจะปิดแล้ว

นายกลับก่อนก็ได้ เดี๋ยวเอริคมารับฉันกลับเอง~~
เฮซองยังหลับคาโต๊ะ หลังจากดื่มโซจูไปหลายขวด

นี่มันเที่ยงคืนแล้วนะ นายนั่งแท๊กซี่กลับไปกับฉันดีกว่า
คังตะปลุกเฮซองให้กลับบ้านไปกับเขา

ม่ายยยยยยเอาอ่ะ ฉันจะรอเอริคก่อน~~~

เดี๋ยวนี้นายพูดถึงเอริคบ่อยจังนะ สนิทกันแล้วเหรอ?
คังตะถามด้วยความน้อยใจ

ป่าว… ฉันไม่อยากผิดนัดใครอ่ะ
เฮซองมองนาฬิกาในมือถือ

ทำไมยังไม่โทรมาอีก!!!
เฮซองฟุบลงกับโต๊ะ เฝ้ารอโทรศัพท์จากเพื่อนรัก แม้จะหงุดหงิดแล้วก็ตาม

ไปเถอะน่า!!
คังตะพยายามพยุงเฮซองให้กลับบ้านไปกับเขา

รออีกแป้บน่า!!!!!!!
เฮซองเริ่มโวยวาย

เมาแล้วอย่างนี้ทุกที!
คังตะลากเพื่อนรักออกมาขึ้นรถแท๊กซี่กลับบ้านไปกับเขาด้วยความทุลักทุเล

เอริค! ทำไมนายยังไม่มาห๊า!!! นายตายแน่!!!
เฮซองยังคงโวยวาย

วันนี้วันเกิดฉันนะ! นายเลิกเอ่ยชื่อเอริคสักทีได้มั้ย?
คังตะเอามือปิดปากเพื่อนรักด้วยความไม่พอใจ

ฉันขอโทษ…
เฮซองซบลงที่ไหล่คังตะ

สุขสันต์วันเกิดนะ ^^
เฮซองเผลอหลับไป คังตะโอบเพื่อนรักไว้

ขอบคุณที่มานะ ฉันไม่ได้เจอนายหลายเดือนแล้วนะ รู้มั้ย?
คังตะยิ้ม แล้วเปิดดูของขวัญที่เฮซองซื้อให้เขา

นาฬิกาสุดหรู และการ์ดอวยพรที่มีลายมือไก่เขี่ยอันเป็นเอกลักษณ์ของเพื่อนซี้

10.10.10

“happy birthday คังตะ เพื่อนรัก ^^
มีความสุขมากๆนะ แล้วไปเที่ยวกันอีกนะ!!!”

– จองพิลกโย –

และข้อความอวยพรสั้นๆจากเอริค

“สุขสันต์วันเกิดนะ ไม่ต้องห่วง ฉันจะดูแลเฮซองงี่เอง!”
– เอริค –

ข้อความใหม่
“เฮซองงี่ค้างบ้านฉันนะ ไม่ต้องเป็นห่วง
และขอบคุณมากสำหรับคำอวยพร”

ตี3

ติ้ง ต่อง………

Happy birthday!!!! ^^
ขอโทษทีนะที่มารบกวนนายตอนนี้
ฉันมารับเฮซองงี่ของฉันคืน!!!

เอริคโผล่หน้าเข้ามาในห้องนอนของคังตะโดยที่เจ้าของบ้านยังไม่ได้อนุญาต

เฮ้… กลับบ้านเรากันเถอะ!
เอริคพยายามปลุกเฮซอง ที่งัวเงียตื่นขึ้นมาอย่างไม่สบอารมณ์

ไอ้บ้า!!! มาทำไมป่านนี้!!!
ทำไมนายไม่โทรมา!!!
เฮซองฟาดเพื่อนไปหลายที

ฉันก็มารับนายแล้วไง กลับกันเถอะ
เอริคพยุงเพื่อนรักลุกขึ้นจากเตียง

ให้เขานอนที่นี่ก็ได้ พรุ่งนี้เช้าฉันจะไปส่งเขาเอง
คังตะอาสา

ฉันสัญญาไว้แล้วว่าจะมารับเขา ขอบใจนะที่ดูแลเฮซองงี่ให้ฉัน
เอริคเหลือบมองดูนาฬิกาที่เฮซองซื้อให้คังตะด้วยความอิจฉา
ก่อนจะพยุงเฮซองเดินโซเซกลับไป

โอ๊ะ! ตอนนี้สภาพฉันแย่มากมั้ย?
เฮซองเริ่มสร่างเมา รู้สึกไม่มั่นใจในสภาพของตัวเอง

เอริครีบถอดแจ๊คเกตคลุมหัวเพื่อนรักไว้แล้วประคองไปจนถึงรถ
เพราะเฮซองก็ไม่อยากให้ใครเห็นเขาในสภาพนี้เช่นกัน

(ต๊ายยยยย นั่นเอริค ใช่มั้ยอ่ะ? มาทำอะไรที่นี่! แอบมารับสาวที่นี่แน่ๆเลย!!!)

อ้ากกกกกกกก ตัวหนักชะมัด
เอริคพาเฮซองมาส่งถึงเตียงของเขาด้วยความลำบาก

ขอบใจนะ นายกลับไปได้แล้ว!
เฮซองรีบคว้าหมอนมานอนกอด ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น

เฮซองงี่ ไปอาบน้ำก่อน!!! ล้างหน้าก็ยังดีน่า!!!
เอริคพยายามปลุกเพื่อน แต่ก็ไร้ประโยชน์

เฮ้อ…
เอริคล้มตัวลงนอนข้างๆเพื่อนรัก วันนี้เขารู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน

นายกลับไปได้แล้ว!
เจ้าของห้องไล่

นี่มันตี 4 แล้วนะ ขอฉันนอนที่นี่เถอะนะ
เอริคหลับตาลงข้างๆเฮซอง

บ้านของนายอยู่ตึกข้างๆนี่ ทำไมไม่กลับไปบ้านของนายเล่า!!!
เฮซองพยายามดันเอริคให้ลุกไปจากเตียงของเขา

ไม่เอาอ่ะ มันไกล ตาฉันจะปิดอยู่แล้ว
เอริคซุกหน้าลงกับหมอนไม่ยอมลุกจากเตียง

ใครให้ไปซื้อบ้านอยู่ตรงนั้นล่ะ!
เฮซองเริ่มโวยวาย

ที่ฉันต้องย้ายบ้านก็เพราะใครกันล่ะ!
เอริคหันหลังให้เฮซองข่มตาหลับ

ฉันไม่ได้ขอให้ย้ายตามมาสักหน่อย!
เฮซองลุกขึ้นนั่ง เริ่มหงุดหงิด

ไม่งั้นใครจะคอยดูแลนายล่ะ!!!

นายแค่ต้องการจะแกล้งฉันใช่มั้ย?
เฮซองคว้าหมอนตีเพื่อน

ก็ใช่!
เอริคลุกขึ้นมาบ้าง

ถ้าไม่มีนายอยู่ใกล้ๆ มันแปลกๆ
เอริคยอมรับเขิลๆ

ฉันแค่อยากทำให้นายหัวเราะ
(ฉันชอบเสียงหัวเราะสดใสของนายมากรู้มั้ย)

แต่ฉันไม่ขำนะ!!! (นายคอยปั่นหัวฉัน จนฉันแทบบ้า!)

ฉันไม่ได้อยากรบกวนนายมากหรอกนะ แต่ถ้ามันทำให้นายอึดอัด ฉันก็จะกลับเดี๋ยวนี้ล่ะ
เอริคลุกขึ้นเตรียมกลับบ้านของตัวเอง

ไม่ต้องหรอกน่า นอนที่นี่แหละ
เฮซองเริ่มรู้สึกผิด กวักมือเรียกเอริคกลับมา

ห้องตรงข้ามฉันก็ว่างทำไมนายไม่เช่า หือ?
เฮซองบ่น

ฉันคิดว่ามันใกล้เกินไป นายคงจะอึดอัด
ยิ่งนายไม่ชอบให้ฉันมาอยู่ใกล้ๆนาย
เอริคเปิดใจ

(ไอ้เพื่อนซื่อบื้อเอ้ยยยย) ฉันไม่ได้บอกสักหน่อย!
เฮซองยืนเบ้ปาก ค้อนเพื่อนที่ไม่รู้อะไรเสียเลย

เอริคคว้าเพื่อนรักมากอดด้วยความดีใจ จนเฮซองเริ่มหน้าแดงด้วยความเขิล

ไอ้บ้า!!! ปล่อยได้แล้ว!!!
เฮซองเริ่มสร่างเมา และพยายามดิ้น เมื่อเอริคกอดเขาไม่ยอมปล่อย

“นายทำให้ฉันเคยชินกับการมีนายอยู่ใกล้ๆทำไม?”

“ฉันอยู่ของฉันดีๆ นายกลับมาอยู่ใกล้ๆฉันทำไม?”

เอริคพิมพำทั้งที่ยืนกอดเฮซองงี่ของเขา… อยู่แบบนั้น

(-.-) z Z z Z

ไอ้บ้า!!! ใครให้นายมายืนหลับตรงนี้ห๊า!!!!!

ปล. Happy birthday to Kangta ด้วยนะคะ ^^ เป็นเพื่อนที่แสนน่ารัก(จนใครบางคนต้องอิจฉา)ของซองตลอดไปนะคะ

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on September 29, 2012 in RS's Fic, RS's Short Fic

 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: