RSS

[Fic] อสัญชินฮวา วงศ์พิสดาร [บทที่31: คำสาป]

29 Sep

Fan fiction ที่ได้แรงบันดาลใจมาจาก Idol ผู้ซึ่งเป็นตำนานบอยแบนด์ตลกและวรรณกรรมที่จำได้เลือนลาง
แต่งเพื่อความบันเทิงเท่านั้นไม่มีเจตนาอื่นใด อาจมีข้อผิดพลาดและความไม่เหมาะสมด้านภาษาและเนื้อหา
ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ

[ คำสาป ]

“เพียงลิ้มรสและสัมผัส…
ความรักจากข้า…
ท่านจะรักข้าตลอดไป…”

 

เสียงฝีเท้าม้าทำลายความเงียบสงัดในป่าลึก

เสด็จพี่เป็นแบบนี้เพราะหม่อมฉัน
หม่อมฉันขอโทษพะยะค่ะ
ท้าวจองคโยปาดน้ำตาที่ไหลเอ่อสองแก้ม
ขณะขี่ม้าลัดเลาะตามป่าทึบขึ้นไปบนเขา

 

พี่ต้องคำสาป
ยิ่งเจ้าเข้าใกล้พี่มากเท่าไหร่
พี่ยิ่งอยากอยู่ให้ไกลจากเจ้ามากเท่านั้น
เจ้าจงไปซะ ไปให้ไกล
พี่จะไม่มาให้เจ้าเห็นหน้าอีก
ท้าวมุนเจฮันฝืนกลั้นน้ำตา

เสด็จพี่   เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมไม่บอกหม่อมฉัน
หม่อมฉันจะหาทางช่วยเสด็จพี่เอง
ไม่ต้องกลัวนะพะยะค่ะ
ท้าวจองคโยสวมกอดท้าวมุนเจฮันแน่น

แต่ท้าวมุนเจฮันพยายามผลักท้าวจองคโยออกไป

เสด็จพี่อย่าทรงทำแบบนี้พะยะค่ะ
ท้าวจองคโยพยายามกอดพระเชษฐาไว้
ถ้ามันจำเป็นหม่อมฉันจะขอร้องนางเองพะยะค่ะ

พี่จะให้เจ้าทำแบบนั้นได้อย่างไร?

ท้าวมุนเจฮันรั้งคอพระอนุชามาจุมพิตอีกครั้ง

 

ท้าวจองคโยได้แต่ยืนตกพระทัย
แต่ท้าวมุนเจฮันยังทรงกอดพระองค์แน่น

ป้าบ!!!!!
ท้าวจองคโยตบพระพักตร์เรียกสติท้าวมุนเจฮัน

 

เสด็จพี่!!!!!!   ปล่อยหม่อมฉัน!!!!!

บ้าที่สุด!!!!!!!!!!!!!!!
ท้าวจองคโยตกพระทัยวิ่งหนีไป

ท้าวมุนเจฮันยืนนิ่งน้ำตาคลอ

น่าแปลกใจ… ท้าวมุนเจฮัน ผู้สืบวงศ์อสัญชินฮวา
ทรงยืนกรรแสงอย่างเดียวดาย…

ในใจท่านเป็นเช่นไร เจ็บปวด? ผิดหวัง? สับสน?

ท่านคิดอะไรกับพระอนุชาของท่านกันแน่!

จอมมารซูปรากฏตัวขึ้น

ข้าก็อยากรู้เหมือนกัน! เจ้าบอกข้ามาสิ!
ว่าเจ้าเห็นอะไร!!!

เชอะ~ ข้าไม่เห็นอะไรทั้งนั้น!
จอมมารซูทำเป็นลืมเหตุการณ์เมื่อครู่

ข้ารู้ว่าเจ้ารู้แก่ใจ เพราะมันคือเวทมนตร์ของเจ้า!

เวทมนตร์ของข้า!!!??? ฮ่าๆ
นอกจากท่านจองคโยของข้าแล้ว ข้าไม่ชายตามองผู้ใด
โดยเฉพาะท่าน~~~ เชอะ

เว้นแต่…

โอ้ว   ไม่จริงมั้ง…   ฮะ ฮ่าๆ

หรือว่า… ท่านจะต้องไวน์ของข้า?

ฮะ ฮ่าๆ

ตอนนี้ท่านทรมานมากใช่มั้ย?
จอมมารซูจ้องมองท้าวมุนเจฮันอย่างถี่ถ้วน

ยัยบ้า!   มองอะไรข้า ห๊า!

ข้าก็จะบอกสิ่งที่ข้าเห็นน่ะสิ!!!

“ท่านจะตกหลุมรักพระอนุชาของท่าน… อย่างที่ข้าเป็น
แต่ท่านจะไม่มีวันได้ครอบครองเขา… อย่างที่ท่านกีดกันข้า
นี่คือคำทำนายและคำสาปแช่งจากข้า!!!”
จอมมารซูแสยะยิ้มให้ท้าวมุนเจฮัน

ชิ! เพราะข้าได้ลิ้มรสไวน์จากปากของเขา
เลยทำให้เจ้าคลั่งจนเป็นบ้าสินะ
ท้าวมุนเจฮันหาได้เกรงกลัวและโต้กลับนางด้วยความหมั่นไส้

กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
คำพูดช่างเสียดแทงใจนาง
จอมมารซูทนรับไม่ได้ หายตัวไปในทันที

หึ แค่คำสาป มันไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับข้าหรอกน่า!
ข้าโดนเมินจนชินซะแล้ว
ท้าวมุนเจฮันนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในป่า
ปาดน้ำตา และเร่งฝีเท้าม้ามุ่งหน้ากลับเมืองมุนเจฮัน

ข้าเกลียดความอ่อนไหวนี้จริงๆ!!!
ท้าวมุนเจฮันกำผ้าเช็ดหน้าของท้าวจองคโยแน่น

 

ท้าวจองคโยล่ะ?
ในที่สุดท้าวคิมดาหวาก็มาถึงวังของท้าวจองคโย

พระองค์ยังไม่กลับมาเพคะ

ว่าไงนะ!!!
ท้าวคิมดาหวารู้สึกกังวลพระทัยที่ท้าวจองคโยยังไม่กลับวัง
จึงเตรียมออกตามหาพระอนุชา

ท้าวจองคโย เสด็จกลับมาแล้วเพคะ
ทรงเสด็จกลับตำหนักแล้วเพคะ
นางกำนัลรีบกราบทูลท้าวคิมดาหวา

ท้าวคิมดาหวารีบไปเยี่ยมพระอนุชาด้วยความเป็นห่วง

เสด็จอาเพคะ… เสด็จอา…
แล้วชายชุดดำคนนั้นเป็นใครเพคะ?
พระธิดาเฮซองนอนม้วนผมท้าวจองคโยเล่น
แต่ท้าวจองคโยหลับสนิทด้วยความอ่อนเพลีย

พี่เฮซอง ให้เสด็จอาบรรทมเถิดพะยะค่ะ
จินอาที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างๆด้วยความอยากรู้
มองท้าวจองคโยที่หลับสนิท

ทำไมเสด็จอาถึงไม่มีรอยขีดข่วนเลยนะพะยะค่ะ
พระโอรสจินอายังคงสำรวจตามร่างกายท้าวจองคโยด้วยความสงสัย

เสด็จอาต้องเจออะไรมามากมายแน่ๆ
พระธิดาเฮซองนอนกอดแขนเสด็จอา เฝ้ารอเสด็จอาตื่นจากบรรทม
เพื่อตอบคำถามมากมายของนาง

เจ้าอยากรู้อะไรมาถามเสด็จพ่อสิ
ท้าวคิมดาหวาผายมือหาพระโอรสและพระธิดา

เสด็จพ่อ!!!
พระโอรสจินอามุดหลบข้างๆที่บรรทม

เสด็จพ่อเพคะ หม่อมฉันยังโกรธเสด็จพ่ออยู่นะเพคะ
พระธิดาเล่นตัว ไม่ยอมไปหาท้าวคิมดาหวา

พ่อขอโทษ พ่อไม่รู้จริงๆว่าเป็นเสด็จอาของลูก
แต่พ่อก็พาเขากลับมาอย่างปลอดภัยนะ
แต่เอ๊ะ!   เจ้าพวกนี้ พ่อควรต้องเป็นคนกริ้วสิ
พวกเจ้าหนีออกจากวังมา ทำให้พ่อเป็นห่วงพวกเจ้าแทบบ้ารู้มั้ย!

จินอา!!!
ท้าวคิมดาหวาเรียกเสียงดัง

เสด็จพ่อ หม่อมฉันแค่เผลอหยิบติดมือมาขวดเดียวเองพะยะค่ะ
พระโอรสจินอาค่อยๆโผล่ขึ้นมาจากข้างๆที่บรรทม รับสารภาพความผิด

ขวดไหน?

ขวดไวน์ที่องค์ชินฮวาฝากให้เสด็จพ่อพะยะค่ะ

ห๊า…   นี่เจ้าเอาไวน์ของพ่อมาเหรอ!!!

เอ่อ…
พระโอรสจินอาอึกอัก

พระธิดาเฮซองได้แต่ถอนพระทัย
ไม่ทันแล้วจินอา เราสองคนต้องถูกเสด็จพ่อทำโทษแน่ๆ

แล้วไวน์ของพ่ออยู่ไหน!

ไม่ทราบเพคะ หม่อมฉันนึกว่าน้ำผลไม้
จึงเผลอชิมไปนิดเดียวเองเพคะ ^^
แค่จิบไปนิดดดดดดดเดียวเองเพคะ…
ที่เหลืออยู่กับเสด็จอาพะยะค่ะ
พระโอรสจินอาทูล

ถ้าอยู่กับเสด็จอาของพวกเจ้า ป่านนี้ก็หมดแล้วน่ะสิ
โธ่~~~~~~ ไวน์ของพ่อ T^T

 

ที่เมืองมุนเจฮัน

เสด็จพี่…   กลับมาแล้วเหรอพะยะค่ะ?
ได้พบน้องจองคโยมั้ยพะยะค่ะ?
แล้วน้องจองคโยจับได้มั้ยพะยะค่ะ?

เสด็จพี่อุตส่าห์ปลอมองค์ตามคุ้มกันน้องจองคโย
ถ้าน้องจองคโยรู้ ต้องทราบซึ้งแน่พะยะค่ะ

หรือจะทรงกริ้วกว่าเก่านะ?

เอ… สรุปแล้วเป็นอย่างไรพะยะค่ะ
เล่าให้ฟังมั่งสิ~~~~

ชู่ววววววว!
ท้าวมุนเจฮันเอามือปิดปากท้าวอิมินอู

อย่าเอ่ยชื่อนั้น…ให้พี่ได้ยินอีก
เข้าใจมั้ย? หือ?
ท้าวมุนเจฮันตรัสด้วยสีหน้าเย็นชา

เสด็จพี่ทรงเป็นอะไรไปพะยะค่ะ?

น้องมินอู เจ้าเคยจูบกับผู้ชายบ้างมั้ย?

ห๊า!   เสด็จพี่ทำไมทรงถามหม่อมฉันแบบนั้นล่ะพะยะค่ะ?
เสด็จพี่หมายถึงแค่หอมแก้มใช่มั้ยพะยะค่ะ? ^ ^

ถ้าอันนั้นหม่อมฉันก็… มีบ้างพะยะค่ะ คิคิ
เวลาเห็นน้องจองคโยทีไร ก็หมั่นเขี้ยวน่าจุ๊บน่ะพะยะค่ะ

ว่าไงนะ!!!   เจ้าจูบน้องจองคโยยังงั้นเรอะ!!!
ท้าวมุนเจฮันคว้าคอท้าวอิมินอู

ไม่ใช่ๆ   พะยะค่ะ แค่หอมแก้มเฉยๆ
ฉันท์พี่น้องพะยะค่ะ น้องคิม หม่อมฉันก็หอมแก้มบ่อยๆพะยะค่ะ

เสด็จพี่ถามทำไมพะยะค่ะ?

อยากรู้ว่ามันจะรู้สึกยังไง มันจะเหมือนกันรึป่าวนะ?
ท้าวมุนเจฮันครุ่นคิด

มินอู เรามาจูบกันเถอะ!!!

ห๊า!!!   มะ มะ ไม่ ม่ายยยยยยยยยยยยย พะยะค่ะ!
ท้าวอิมินอูตกพระทัยที่ได้ยินคำร้องขอจากเสด็จพี่

ไม่เอาอ๊า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เสด็จพี่เพี้ยนไปแล้วแน่ๆ ไม่สบายเหรอพะยะค่ะ?
ท้าวอิมินอูจับหน้าผากวัดไข้

ก็ไม่มีไข้นี่นา

ท้าวมุนเจฮันเอี้ยวคอท้าวอิมินอูเข้ามาใกล้ๆ

ไม่นะๆๆ   เสด็จพี่
ท้าวอิมินอูหลับตาปี๋

อยู่นิ่งๆสิ!!!!!!
ท้าวมุนเจฮันตวาด

ครั้งเดียวนะพะยะค่ะ
ท้าวอิมินอูหลับตาปี๋ ไม่กล้าหายใจ

ท้าวมุนเจฮันนึกถึงหน้าท้าวจองคโย
แล้วหลับตาจูบกับท้าวอิมินอู

แหวะ~~~~~~~~~~~
ทั้งสองรีบผละออกจากกันทันที

ไม่ไหวนะเสด็จพี่   หม่อมฉันขนลุกไปหมดแล้ว T^T
ท้าวอิมินอูรู้สึกขนลุก

เช่นเดียวกับท้าวมุนเจฮัน

ถือว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นก็แล้วกันนะ
ท้าวมุนเจฮันเดินออกไปทิ้งท้าวอิมินอูไว้เพียงลำพัง

เสด็จพี่อ๊าาาาาาาาาา T^T
ทรงทำงี้กับหม่อมฉันได้ยังไง ฮือ~~~~~~

มันไม่เหมือนกัน ข้าไม่รู้สึกตื่นเต้น ไม่หวั่นไหว แบบนั้นอีก
แสดงว่าข้าหายแล้วสินะ ฮะ ฮ่าๆ
ข้าหายแล้วสินะ

ท้าวมุนเจฮันแตะริมฝีปากตัวเอง
นึกถึงจุมพิตอันเร่าร้อน แล้วพระพักตร์แดงก่ำ
ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ไม่จริง
ข้าจะลืมมันได้ยังไง TT^TT

น้องมินอู!!!

ท้าวมุนเจฮันวิ่งกลับไปหาท้าวอิมินอูที่ห้องบรรทม

น้องมินอู!

เสด็จพี่ มาหาหม่อมฉันดึกดื่น มีเรื่องอะไรเหรอพะยะค่ะ

ท้าวมุนเจฮันสวมกอดท้าวอิมินอูแน่น

( . . . )

เสด็จพี่จะทำอะไรเหรอพะยะค่ะ?
ท้าวอิมินอูเริ่มระแวง

ข้าอยากพิสูจน์อะไรบางอย่างน่ะ
ท้าวมุนเจฮันกอดท้าวอิมินอูกำลังวิเคราะห์ความรู้สึกของตัวเอง

ไม่รู้สึกอะไรเลย

เจ้าช่วยทำหน้ายั่วยวนข้าหน่อยสิ

ห๊า!!!   ว่าไงนะพะยะค่ะ

ทำยังไงก็ได้ให้ข้าชอบเจ้าน่ะ

เอ่อ… หม่อมฉันไม่จูบเสด็จพี่อีกแล้วนะพะยะค่ะ!
ท้าวอิมินอูออกตัว

เอ่อ… เลิกพูดถึงมันเถอะ พี่ก็ไม่ทำอีกแล้ว -“-

เสด็จพี่เป็นอะไรไปพะยะค่ะ
ตั้งแต่กลับมา ดูแปลกไปนะพะยะค่ะ

เจ้าก็รู้เหรอ ว่าข้าแปลกไป
แปลกไปยังไง?

เสด็จพี่ดูเศร้า บางครั้งก็ดูมีความสุข เหม่อลอย
เก็บตัวอยู่แต่ในห้องบรรทม
และมาขอจูบกับหม่อมฉันอีก >.<

พี่รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเลย

เสด็จพี่คงตกหลุมรักใครสักคนใช่มั้ยพะยะค่ะ?
ท้าวอิมินอูแหย่อย่างรู้ทัน

ชิ~~~ อย่ามาทำรู้ดีไปหน่อยเลย

ถ้าชอบเขาก็ชอบไปเถิดพะยะค่ะ
เก็บไว้ก็ทรงทรมานองค์เองเปล่าๆ
การรักใครสักคนก็เป็นเรื่องที่ดีนะพะยะค่ะ
ความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม

แล้วถ้าเรารักเขาข้างเดียวล่ะ…
ท้าวมุนเจฮันถอนพระทัยเศร้าๆ

อ้าว เสด็จพี่ของหม่อมฉัน อกหักซะแล้วเหรอพะยะค่ะ
ฮ่าๆ ท้าวมุนเจฮันผู้ยิ่งใหญ่ จะมีสาวไหนในหล้ากล้าปฏิเสธเสด็จพี่ล่ะพะยะค่ะ

สาวๆของเจ้า ก็ทิ้งข้าไปเลือกเจ้าทั้งนั้น

แหะๆ อันนี้หม่อมฉันก็…
นิดนึงพะยะค่ะ คิคิ
มันอยู่ที่ Charisma พะยะค่ะ
ท้าวอิมินอูยิ้มเขิลๆ

ถ้ารักเขาแล้วมีความสุข ก็รักเขาเถิดพะยะค่ะ
หม่อมฉันขอตัวบรรทมก่อนนะพะยะค่ะ
นอนดึก หน้าไม่ใสเด้งนะพะยะค่ะ

ท้าวมุนเจฮันกลับมาครุ่นคิด

ทำยังไงจะถอนคำสาปของนางได้?
แค่สัมผัสจากริมฝีปากของเขา
จะทำให้ข้าเป็นไปได้เพียงนี้เลยเหรอ?

แล้วน้องจองคโยล่ะ?
ดื่มไวน์จนหมดขวด จะไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ?

หรือน้องจองคโยปิดบังความรู้สึกไว้?

ท้าวมุนเจฮันหยิบภาพออกมาจากใต้หมอนบรรทม
ป่านนี้เจ้าจะคิดถึงข้าบ้างมั้ย…
ท้าวมุนเจฮันนอนกอดรูปท้าวจองคโยจนหลับไป

เสด็จพี่เก็บตัวอยู่แต่ในห้องบรรทมนี้มาหลายวันแล้วพะยะค่ะ
เอาแต่วาดรูปนางในชุดดำ
ไม่ยอมออกไปไหน

องค์ชินฮวาหยิบกระดาษในอ้อมกอดของท้าวมุนเจฮันออกมาดู

นางในรูปนี้ หน้าตาคุ้นๆนะ
แม้จะมีผ้าปิดหน้า แต่แววตากลมใส ช่างคุ้นตายิ่งนัก

องค์ชินฮวา?   ท่านมาได้อย่างไรพะยะค่ะ
ท้าวมุนเจฮันรู้สึกองค์ ตื่นจากบรรทม

ข้ามาดูอาการป่วยของเจ้า
มินอูเล่าอาการของเจ้าให้ข้าฟังแล้ว

อย่าได้กังวลไป ใครเป็นคนผูกก็ต้องเป็นคนแก้
แต่เจ้าจะเอาแต่เก็บตัว ไม่สนใจบ้านเมืองไม่ได้นะ

หม่อมฉันผิดไปแล้วพะยะค่ะ
ท้าวมุนเจฮันกอดองค์ชินฮวา
หม่อมฉันจะทำอย่างไรดีพะยะค่ะ?
น้องจองคโยจะรู้สึกเหมือนหม่อมฉันมั้ยพะยะค่ะ?

เจ้าวางใจได้ ไวน์ที่ข้าฝากจินอาไปให้จองคโยนั้น
เป็นยาชั้นดี ไวน์อาบยาพิษของนางทำอะไรเขาไม่ได้หรอก
เป็นยังไง ข้ารอบคอบมั้ย?
องค์ชินฮวาทรงภูมิใจในความรอบคอบของพระองค์

แล้วหม่อมฉันล่ะพะยะค่ะ!!!
ทำไมไม่ประทานให้หม่อมฉันบ้าง!!!

อ้าว!  ก็ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะเผลอไปดื่มไวน์ของนางเข้า
คอแข็งอย่างเจ้าจะโดนนางมอมได้อย่างไร
อีกอย่าง เจ้ามันไม่ใช่เสปคของนาง
องค์ชินฮวาวิเคราะห์ด้วยความสงสัย

อย่างงี้ข้าก็รักเขาข้างเดียวน่ะสิ T^T
ท้าวมุนเจฮันนอนกอดหมอนเศร้า

อย่างนี้นางจะยอมถอนคำสาปให้เสด็จพี่เหรอพะยะค่ะ?
นางเกลียดเสด็จพี่ขนาดนี้ คงไม่ยอมรับรักเสด็จพี่แน่ๆ

เจ้าหมายถึงใคร?
ท้าวมุนเจฮันหันมามองท้าวอิมินอู

ก็จอมมารซูของเสด็จพี่ไง

ชิ~~~ อย่าเอ่ยถึงนางให้ข้าได้ยินอีกนะ
ข้าจะฉีกนางออกเป็นชิ้นๆๆๆ
ท้าวมุนเจฮันกริ้ว

อ้าวรูปนี้ไม่ใช่นางเหรอพะยะค่ะ?

ท้าวมุนเจฮันเก็บรูปที่พระองค์วาดทิ้งไว้เต็มห้องบรรทมอย่างหวงแหน
พวกเจ้าไม่เข้าใจข้า!!!!!
ก่อนจะหายเข้าไปห้องสรงน้ำ

ไม่มียารักษาอาการเสด็จพี่เจฮันเหรอพะยะค่ะ?
ท้าวอิมินอูทูลถามองค์ชินฮวา

ยารักษาคงไม่มี…
มีแต่ยาบรรเทาอาการ

ยังไงพะยะค่ะ?

ใจเขาอยากได้อะไร
ก็ต้องหามารักษาตามอาการ
องค์ชินฮวาครุ่นคิดหาหนทางรักษา

แล้วหม่อมฉันจะหายานั้นได้จากที่ไหนพะยะค่ะ?

องค์ชินฮวายื่นผ้าเช็ดหน้าบนหมอนให้ท้าวอิมินอู

อยู่ที่นี่ไง เมืองจองคโย

ท้าวอิมินอูรับผ้าเช็ดหน้ามาดู

ฮะ ฮ่าๆๆๆ
โธ่… เสด็จพี่เจฮัน…
ยานี้หายากนะพะยะค่ะ
ท้าวอิมินอูมองผ้าเช็ดหน้าของท้าวจองคโยที่ท้าวมุนเจฮันเก็บไว้ใกล้ตัว

เสด็จพี่…
ออกมาเถิดพะยะค่ะ
หม่อมฉันเข้าใจเสด็จพี่แล้วพะยะค่ะ
ท้าวอิมินอูเรียกพระเชษฐาอยู่หน้าประตู

อย่ามายุ่งกับข้า ไม่มีใครเข้าใจข้าหรอก!!!

หม่อมฉันจะกลับเมืองแล้วนะพะยะค่ะ

จะกลับแล้วเหรอ?
เร็วจัง…
แล้วเจ้าจะแวะที่ไหนหรือเปล่า?

อยากให้หม่อมฉันแวะที่ไหนเป็นพิเศษหรือเปล่าพะยะค่ะ?
ท้าวอิมินอูถามขำๆ

เจ้าอย่ามาย้อนถามข้า
เจ้าจะแวะที่ไหนบ้าง รีบบอกมา!

ก็กะว่าจะแวะเยี่ยมน้องจองคโยสักวันสองวัน
เสด็จพี่จะฝากอะไรหม่อมฉันมั้ยพะยะค่ะ?

( . . . )

เสด็จพี่?

ท้าวอิมินอูโผล่หน้าเข้าไปในห้องสรงน้ำ

เสด็จพี่?  ทรงหายไปไหนแล้วอ่ะ?

ขนม…

ของบำรุง…

อ๊า… ครีมทาผิว

ภาพวาด…

เสื้อกันหนาว…

รองเท้า…

ของเล่น…

แว่นกันแดด…
อันไหนดีนะ?
อันนี้ดีกว่า รุ่นใหม่ล่าสุด

หมวก…
สีขาว หรือ สีดำ?
ใส่ไปทั้งสองสีดีกว่า
ท้าวมุนเจฮันง่วนอยู่กับการเลือกของอย่างพิถีพิถัน

ในที่สุดท้าวอิมินอูก็หาท้าวมุนเจฮันพบ
หม่อมฉันตามหาเสด็จพี่ไปทั่วเลยนะพะยะค่ะ

ยังขาดอะไรอีกนะ?

เอ่อ… เสด็จพี่ทำอะไรเหรอ พะยะค่ะ?
จะย้ายไปไหนเหรอพะยะค่ะ?

พี่จะฝากของไปให้น้องจองคโยน่ะ

โอ้ว… ไม่ต้องหรอกมั้งพะยะค่ะ
ของเหล่านี้เคยส่งไปกี่ครั้ง  ก็ถูกส่งกลับมาทุกที

ยังขาดอะไรอีกนะ…
ท้าวมุนเจฮันไม่ได้สนพระทัยในสิ่งที่ท้าวอิมินอูพูดเลยแม้แต่น้อย

จดหมาย?
ท้าวอิมินอูช่วยคิด

เขียนจดหมายถึงน้องจองคโยฉบับเดียวก็พอพะยะค่ะ
แบบที่เคยเป็นมา นอกจากจดหมายกับกระต่ายแล้ว
น้องจองคโยไม่เคยรับของขวัญอื่นจากเสด็จพี่เลยนะพะยะค่ะ

ไม่รู้แหละ ข้าอยากให้ เจ้ามีหน้าที่ขนไปให้ข้าก็พอ
ท้าวมุนเจฮัน วิ่งกลับไปที่ห้องบรรทม หยิบกล่องไม้เล็กๆออกมา

อันนี้จดหมายข้าฝากให้น้องจองคโย
เจ้าห้ามเปิดอ่านนะ!

ทั้งกล่องนี้เหรอพะยะค่ะ?

อื้อ! ทั้งหมดนี่แหละ
พี่เขียนถึงน้องจองคโยทุกวัน
รอคนที่จะส่งจดหมายให้พี่อยู่พอดีเลย
ท้าวมุนเจฮันยื่นกล่องไม้ให้ท้าวอิมินอูด้วยหน้าเปื้อนยิ้ม

เสด็จพี่ท่าจะเป็นเอามากจริงๆนะพะยะค่ะ
ท้าวอิมินอูเห็นความกระตือรือร้นของท้าวมุนเจฮันแล้วอดขำไม่ได้

หม่อมฉันอยากรู้จริงๆว่าน้องจองคโยจะทำหน้ายังไงตอนเห็นของพวกนี้ คิคิ

ท้าวอิมินอูให้เด็กรับใช้มาขนของขวัญจากตำหนักท้าวมุนเจฮันกว่า 2 เกวียน

เมื่อเจ้าเจอน้องจองคโยแล้ว บอกให้เขาตอบจดหมายพี่ด้วยนะ
อย่าลืมนะ!!!
ท้าวมุนเจฮันกำชับ ด้วยความร้อนพระทัย

แต่หม่อมฉันต้องกลับวังของหม่อมฉันนะพะยะค่ะ

เจ้าก็ให้ม้าเร็วเอามาส่งให้พี่ที่นี่ก็ได้นิ!
ไปๆ รีบออกเดินทางได้แล้ว
พี่รอจดหมายน้องจองคโยอยู่!
ท้าวมุนเจฮันไล่ท้าวอิมินอูให้รีบออกเดินทาง

พี่จะนับวันรอจดหมายจากเจ้า…

ท้าวอิมินอูมองพระเชษฐาด้วยความเห็นใจ

เสด็จพี่เจฮันของหม่อมฉัน… ช่างอาภัพนัก -“-

Advertisements
 

Tags: ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: