RSS

[Fic] มนต์รักน้ำมันงา: Ep6. Tom & Jerry

29 Sep

มนต์รักน้ำมันงา: Tom & Jerry


อี๋~ เฮซองง่า!!!!!!!!!!!

เฮซองแลบลิ้นพยายามจะเลียหน้าเอริคบ้าง

ฮ่าๆๆ นายก็ลุกสิ!!!

เฮซองยังพยายามจะเลียหน้าของเอริค

ก็มันลุกไม่ขึ้นอ๊ะ!!!!!!!!!!

[ทำไมฉันต้องกลัวเฮซองงี่ด้วยนะ]

เฮซองพยายามเอาแขนดันตัวเอริคออกไป แต่เอริคก็พยายามม้วนตัวทับเฮซองไว้

ทั้งสองยังคงกลิ้งไปมาเหมือนเด็กๆ

ฉันมาแล้ว!!!!!!!!!! เฮซองงี่~

คังตะ!!!

เฮซองโผล่หัว(ผมชี้ยุ่งเหยิง) ขึ้นมาจากข้างเตียง

นายไปทำอะไรตรงนั้นน่ะ?

ไม่มีอะไร ^ ^ ~

งืม~~ อืม~~ ง่า~~ อ๊า~~~~

เสียงอู้อี้ๆ ดังมาจากใต้ผ้าห่ม

แขนของเฮซองยังล็อคม้วนผ้าห่มไว้

เอริคยังคงดิ้น พยายามจะสลัดตัวเองออกจากผ้าห่ม

ทำไมนายหายไปนานจัง?

นายคิดถึงฉันเหรอ? ^ ^

ใช่!!! ฉันคิดถึงนายมากกกกกกเลย

วัตถุใต้ผ้าห่มดิ้นแรงกว่าเดิม เฮซองเอาแขนล็อคผ้าห่มแน่นขึ้น

ฉันหาน้ำมันงาไม่เจออ่ะ เลยขับรถออกไปซื้อมาให้นายใหม่

ขอโทษนะ~ ที่ทำให้นายต้องลำบากเพราะฉัน – -”

เฮซองขอบคุณคังตะอย่างสุดซึ้ง
รู้สึกเกรงใจและขอโทษแทนเพื่อนตัวแสบ

ฉันรู้ว่านายขาดมันไม่ได้เลย น้ำมันงาเนี่ย ฮ่าๆ

ไม่จริงหรอก ฉันขาดเพื่อนอย่างนายไม่ได้ต่างหากล่ะ ^ ^

[จะหวานกันอีกนานมั้ย!!!!!!!! >.<]

[ฉันยังอยู่ในนี้นะ!!!!!!!]

แล้วทำไมยังนั่งอยู่ตรงนั้นล่ะ?

ไปกันเถอะ ฉันก็หิวแล้วนะ~ คังตะทำเสียงอ้อน

จ้า~ เดี๋ยวฉันตามไป~

นายซ่อนอะไรไว้น่ะ? คังตะสงสัย

ไม่มีอะไร ^ ^” เฮซองยกมือขึ้นมาให้เพื่อนดู

เมื่อกี้เห็นหนูตัวใหญ่มันวิ่งเข้ามา ฉันเลยเข้ามาดู
จับได้จะโยนมันทิ้งออกไปไกลๆเลย หึๆ

แล้วตอนนี้มันอยู่ไหนล่ะ?

อยู่นี่ไง!!!

จับได้แล้ว!!!

เอริคโผล่หัวออกมาจากผ้าห่มได้แล้ว รีบคว้ากอดเฮซองไว้

เอริคชิงจุ้บที่แก้มของเฮซอง โดยไม่ได้แคร์สายตาคนอื่นที่จับจ้องอยู่

[คิคิคิ ….]

เฮซองหันมาค้อนด้วยสายตา

เฮซองเอามือถูแก้มตัวเอง

ถ้าแก้มฉันเป็นสิวขึ้นมาจะทำไง ห๊า!!!

เฮซองทำเป็นโวยวายแก้เขิล

เอริคยังทำเนียนเอาหัวซบไหล่เฮซอง

แมวที่รักของช้านนนนนนนนน~

เอริค! นายก็เป็นไปกับเขาด้วยเหรอ?
เล่นอะไรเป็นเด็กๆ คังตะส่ายหัวหน่ายๆ

มารับเค้าหน่อยสิ~

เฮซองยื่นมือ ส่งสายตาอ้อนคังตะ

นายก็ลุกมาเองสิ – -” คังตะทำไม่สนใจ

ก็หมูนี่มันทับฉันอยู่อ๊ะ!!!

คังตะอดหัวเราะออกมาไม่ได้

โอเคๆ เด็กน้อย~ ฉันมาละ

คังตะช่วยพยุงดึงเอริคลุกขึ้นมาทั้งก้อนผ้าห่ม

แล้วยื่นมือให้เฮซอง ช่วยดึงเฮซองขึ้นมา

โอ๊ะ!! ขาฉันชาหมดแล้ว >.<

เฮซองเซ คังตะรีบพยุงเพื่อนไว้

เอริคมองด้วยความหมั่นไส้
และขาของเขาก็ไวกว่าความคิด

คังตะสะดุดขาเอริคหงายหลังพร้อมกับดึงเฮซองล้มลงมาด้วย

โอ๊ะ!!! หัวของเฮซองเกือบจะกระแทกกับคังตะเสียแล้ว

เฮซองมองคังตะหน้าแดง

(วันนี้มันวันบ้าอะไรนะ T.T ฉันเกือบต้องจูบกับผู้ชาย 3 ครั้ง)

แล้ววัตถุก้อนใหญ่ในห่อผ้าห่มก็ยังสร้างความวุ่นวายไม่เลิก

เอริคพยายามรีบสลัดตัวเองออกจากผ้าห่ม [ที่เขาม้วนด้วยตัวเอง – -“]

[นี่นาย!!! อย่ามายุ่งกับเฮซองงี่ของช้านนนนนนะ]

แต่ชายผ้าห่มโดนใครเหยียบไว้ไม่รู้ เอริคจึงล้มตามเฮซองลงมาไม่เป็นท่าเลย >.<

อั๊ก!!!

ปากของเฮซองกระแทกปากของคังตะอย่างจัง >.<

[อิป๋าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!]

เอริค!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ซองตวาดเพื่อนเสียงดัง >.<

เอริคตกใจ รีบกลิ้งตัวเองจนหลุดจากผ้าห่ม

เอริครีบเข้ามาหาเฮซอง

นายเป็นอะไรหรือเปล่า?

เอริคคว้าหน้าของเฮซองหันมาที่เขา

อ๊ะ~ เลือด! ปากนายมีเลือดออก!!!

เฮซองขมวดคิ้ว – -”

นี่ไม่ใช่เลือดช้าน!!!

คังตะ!!! นายเจ็บหรือเปล่า?

เฮซองหันกลับไปหาคังตะ

เอามือกุมหน้าคังตะไว้

มองด้วยความเป็นห่วง

คังตะค่อยๆลุกขึ้นมา มึนๆ

เฮซองปากนายก็มีเลือดนะ! คังตะตกใจ

ขอโทษนะ~ คังตะเอานิ้วแตะที่ริมฝีปากของเฮซอง รู้สึกเสียใจ

คนโง่~ นี่มันเลือดของนายนะ T.T

ฉันขอโทษนะ~  T.T  เฮซองมองเพื่อนรักอย่างซึ้งใจ

เอริค… นั่งหงอย

เขารู้สึกผิดอยู่ในใจ แต่ก็พูดออกมาไม่ได้

อยากหายตัวไป …

… ในตอนนี้ …

เด็กโง่~ นายร้องทำไมล่ะ?

คังตะหัวเราะออกมา ในความอ่อนไหวของเพื่อน

เอริคเดินหงอยออกมาจากห้องของเฮซอง

[ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย!!!!!!!]

[ฉันน่าจะไปตั้งนานแล้ว…]

[มัวทำอะไรอยู่ที่นี่ …]

[เอริค … นายมันโง่!!!]

[ ริอาจรักเจ้าแมววายร้ายได้ยังไง!!! Y.Y ]

[หมดยกที่ 2]

Advertisements
 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: