RSS

[Fic] เบอร์พิเศษ

28 Sep

 

ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ย่านคังนัม

เฮซองงี่~ นายเปลี่ยนโทรศัพท์อีกแล้วเหรอ?

อือ

ขอดูหน่อยสิ ^ ^

ฉันยังเล่นไม่ค่อยเป็นเลยอ่ะ
แต่คังตะช่วยเซตเครื่องให้แล้วล่ะ ^ ^

คังตะ น่ารักจัง~ ว่ามั้ย เอริค?
มินอูยิ้มแหย่เพื่อนตัวอ้วน

งั้นเครื่องนี้ นายไปซื้อกับคังตะเหรอ?

อือ ^ ^ วันก่อนคังตะพาฉันไปซื้อโทรศัพท์

คังตะ เอาใจใส่ดีนะ ใช่มั้ย เอริค?
มินอูหันมายิ้มตาหยีใส่เพื่อนตัวอ้วนที่ยังคงนั่งคีบอาหารเข้าปากอย่างไม่สนใจใคร

มินอูนั่งเล่นโทรศัพท์รุ่นใหม่ของเฮซอง

ทำไมฮยองไม่ชวนผมไปซื้ออ๊ะ!!!

ชูงแจ – -; แล้วนายไม่ต้องทำงานรึไง ห๊า!

ฮยองก็บอกผมก่อนสิ ผมจะได้หาเวลาไปเป็นเพื่อนไง แฮ่~~~

พี่มินอูให้ผมเล่นมั่งสิ…

แป้บนึง ขอเมมเบอร์ก่อน
มินอูบันทึกเบอร์ของเขาลงไปก่อนจะส่งโทรศัพท์ให้ชูงแจเล่นบ้าง

ฮยองจำเบอร์ผมได้รึป่าว?

ฉันเมมไว้แล้ว ^ ^
เฮซองเคี้ยวแก้มตุ่ย ตอบอย่างอารมณ์ดี

ไม่ได้เปลี่ยนโทรศัพท์ครั้งแรกสักหน่อย จะเห่อไปทำไม?

( . . . )

( – ” – )> (นาย… พูดอะไรออกมาน่ะ)

( ^ ^”) ( พี่ เอ ริค … ครับ . . . )

เฮซองวางช้อนเหลือบตามองเอริคที่ยังคงนั่งเล่น iphone ของตัวเอง

อ้าก!
เอริคร้องลั่น

เฮซองงี่หยิกช้านนนนนอ๊ะ
เอริคฟ้องเพื่อน แต่เฮซองลุกพรวดออกไปจากโต๊ะ

ฮยองอ๊ะ! พี่เฮซองโกรธแล้ว

เดี๋ยวฉันจัดการเองน่า…
เอริคนั่งกินต่อไป ทำเป็นไม่สนใจ

พี่เอริคเมมเบอร์รึยังครับ?
จอนจินยื่นโทรศัพท์ของเฮซองให้เอริค

เอริครับโทรศัพท์มากดเล่นสักพัก

ฉันเมมให้นายดีกว่า นายไปง้อเฮซองไป ป่านนี้แล้วยังไม่ยอมกลับมาเลย
มินอูพยายามดึงโทรศัพท์มาจากเอริค

มินบงอ่า~~~ อย่าเพิ่งสิ!!! ฉันทำได้น่า!!!
เอริคยังง่วนอยู่กับการกดโทรศัพท์

แต่พี่เฮซองหายไปนานแล้วนะฮะ
จอนจินชักเป็นห่วง

นายก็ไปตามสิ!
เอริคยังง่วนอยู่กับโทรศัพท์

ชูงแจนายอยู่นี่แหละ
มินอูบอกให้จอนจินนั่งลง

มินบง… นายไปดูเฮซองงี่ทีสิ
เอริคโยนเรื่องยุ่งยากให้มินอู

ทำไมต้องเป็นฉันทุกที ห๊า?

เฮซองงี่เชื่อฟังนายทุกที ฉันไปก็มีแต่จะทะเลาะกันเปล่าๆ

เฮซองงี่คงอยากให้นายไปง้อเขามากกว่านะ
ไม่รู้ล่ะ คราวนี้ฉันกับชูงแจจะไม่ช่วยนายเด็ดขาด!

ฮ้าาาาาาาาา เจอละ! อย่างนี้นี่เอง!
เอริคยิ้มกว้าง และยังคงสนใจกับโทรศัพท์ใหม่ในมือ

นี่! – -; นายไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเลยใช่ม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย
มินอูเริ่มจะหมดความอดทน

มีอะไรก็ว่ามาสิ
เอริคยังคงง่วนอยู่กับโทรศัพท์

อันย้องงงงงงง
ดงวานวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา

โทษทีที่ฉันมาช้า
แล้วเฮซองงี่ล่ะ?

พี่เฮซองไปเข้าห้องน้ำกว่าครึ่ง ชม. แล้วครับ ไม่ยอมออกมา

แล้วพวกนายมัวทำอะไรกันอยู่ ไม่ไปตามล่ะ?

ก็พี่เอริคไม่ยอมไป แล้วพี่มินอูก็ไม่ให้ผมไปตามอ่ะ

ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ?
เดี๋ยวฉันจัดการเอง

ดงวานนี่ นายมานี่ดีกว่า ไม่ต้องไปยุ่งกับเขาเลย
มินอูลากดงวานมานั่งข้างๆ

แต่ว่า…
ดงวานพยายามจะอาสาไปง้อเฮซอง

ทำอย่างงี้ได้ยังไง!!!
อยู่ๆ เอริคก็ลุกพรวดออกไป เพื่อนๆได้แต่เหวอ มองหน้ากันด้วยความแปลกใจ

อะไรของมัน – -;
มินบงส่ายหัว

พี่เฮซองจะเป็นอะไรมั้ยฮะ?
จอนจินเริ่มเป็นห่วง

ฉันว่าฉันตามไปดีกว่านะ
ดงวานก็เริ่มเป็นห่วงเหมือนกัน

ฉันว่าเรามาดื่มกันดีกว่า เดี่ยวสองคนนั้นก็เดินจูบปากกันมาเองแหละ ฮะๆ
มินอูซดเบียร์อย่างใจเย็น

ในขณะที่…

พิ ล – ก โ ย !!!

ผู้ชายคนหนึ่งสะดุ้งตกใจ

เอ่อ… ขอโทษครับ
ผมนึกว่าเพื่อนผมอยู่ในนี้

เอริคกวาดสายตามองหาเฮซองในห้องน้ำ

นายออกมาให้ฉันเห็นนายเดี๋ยวนี้นะ!!!

เฮซองเดินหน้ามุ่ยกลับมาที่โต๊ะ

ดงวาน! นายมาช้านะ! มื้อนี้นายต้องจ่ายเยอะสุดรู้มั้ย!

เฮซองอ่า~~~~~~ ฉันคิดถึงนายจังเลย
(ลุงทำเนียน กลบเกลื่อน)

เอริคเดินหน้ามุ่ยออกมาจากห้องน้ำ

พี่เอริคมาแล้ว ^ ^

เห็นมั้ย ไม่ต้องมีฉัน พวกนายก็ดีกันเองนั่นแหละ

เฮซองงี่!!!! นายไปไหนมา?
เอริคโวยวาย

ฉันจะไปไหน นายจะสนใจทำไมเล่า!
เฮซองก็วีนกลับบ้าง

ก็… ถ้านายหนีกลับไปก่อน แล้วฉันจะกลับบ้านยังไง ห๊า!!!
เอริคทำตากลมแบ้ว เถียงกลับไป

ไอ้~~~~~~~
เฮซองมองเอริคด้วยความสับสนในใจ

ชิ****** ไอ้บ้า!
เฮซองกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่ ทั้งงอน ทั้งน้อยใจ แต่ก็แกล้งทำเป็นโกรธไม่ลง

แล้วนายเอาโทรศัพท์ฉันไปทำไม! เอามานี่นะ!
เฮซองขอโทรศัพท์คืน

แต่เอริคไม่ยอมคืนโทรศัพท์ให้

ฉันจะเมมเบอร์ไว้ตรงไหนล่ะ?

เอ๊า!!! ก็เมมในโทรศัพท์ไง นายเมมไม่เป็นรึไง?
มินอูขำในความต่างดาวของเพื่อน

นายใช้นวัตกรรมของมนุษยชาติไม่เป็นหรือไง?
เฮซองกัดเอริค

เฮซองอ่า~ นายซื้อโทรศัพท์ใหม่แล้วเหรอ
ขอฉันเล่นมั่งสิ~~~~~
(ดงวานนี่ ผู้ซึ่งตื่นเต้นกับทุกสิ่งอย่าง)

แล้วนายจะให้ฉันเมมไว้ตรงไหนเล่า!!!
เอริคถามคำถามเดิมอีกครั้ง
(ยังคงมีปัญหาซ้ำซาก)

ก็กดเบอร์แล้วเซฟตรงนี้ไง
เฮซองยื่นหน้าเข้าไปดูใกล้ๆ

แล้วนายจะให้ฉันเมมไว้ตรงไหน?
(ยังคงวุ่นวายอยู่กับนวัตกรรมใหม่)

เบอร์ด่วน

1 – Omma
2 – คังตะ
3 – จีฮุน
4 – ชูงแจ
5 – ร้านอาหารจีน
6 – มินบง
7 – ผับ(มินบง)
8 – ดงวานนี่
9 – แอนดี้
0 – ฉุกเฉิน

เฮซองมองหน้าเอริคแล้วรู้สึกสับสนในใจ
เฮซองลังเลสักพักก่อนที่จะตอบไปว่า…

ก็เมมชื่อนายไปสิ ยังไงฉันก็หาเจอน่า!

แต่ฉันเคยเป็นเบอร์ด่วนของนายนะ!!!!!
เอริคโวยวาย

เพราะเบอร์ของนาย มินบง! นายเมมเบอร์ผับของนายไว้ทำไมเนี่ย!
เอาออกไปซะ!

เฮ้ย ได้ยังไงเล่า ก็เฮซองขอเบอร์ร้านฉันไว้นี่นา

เอามานี่!! นี่มันของฉันนะ
เฮซองแย่งโทรศัพท์คืนมา และรีบเก็บใส่กระเป๋า

ฉันยังไม่ได้เล่นเลยอ๊าาาาาาาาา
ดงวานเรียกร้องสิทธิ์

นายมาสาย! รีบก้มหน้ากินไปเลยไป!
เฮซองตวาดใส่ แล้วลงมือกินจานที่สองโดยไม่สนใจเอริคที่นั่งนอยปากแหลมอยู่ข้างๆ

ก็ฉันเคยเป็นเบอร์พิเศษนี่นา…
เอริคยังคงบ่นพึมพำ

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on September 28, 2012 in RS's Short Fic

 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: